MACEDONIA

Πρώτα ο Πάνος Καμμένος και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες... που σθεναρά υποστηρίζουν ότι δεν έδωσαν ποτέ το ανυπόγραφο έγγραφο με τα 7 σημεία.

Κια τώρα η Άνγκελα Μέρκελ που κατηγορηματικά διαψεύδει ότι πρότεινε δημοψήσφισμα σε συζήτηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας...

Ποιόν να πιστεύσουμε;

Επικοινώνησαν τηλεφωνικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κάρολος Παπούλιας με τον "Πρόεδρο" του Ευρωπαικού Συμβουλίου Χέρμπερτ Βαν Ρομπάι, σε σχέση με τις πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα...

Όπως ανακοινώθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας η τηλεφωνική επικοινωνία πραγματοποιήθηκε με πρωτοβουλία του Ρομπάι.

Πιέζουν με κάθε τρόπο οι Ευρω-πέοι για κυβέρνηση και εφαρμογή του μνημονίου με το πειραματόζωο που λέγεται Ελλάδα...

Τρέμει όλο το πολιτικό και τραπεζικό κατεστημένο, εντός και εκτός, για τυχόν προσφυγή στις κάλπες με πρώτο κόμμα τον ΣΥΡΙΖΑ και τον "ανεξέλεγκτο" Αλέξη...

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι του Κλεάνθη Γρίβα. Είναι κείμενο ενός πολίτη (Χρήστος Μαγγούτας). Ο Κλεάνθης Γρίβας απλά το ανακάλυψε.

Προς τον κ. Παπούλια: Είστε πρόεδρος της Δημοκρατίας;
Αν είχα τη δύναμη, θα προτιμούσα ως πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας όχι εσάς αλλά τον Ισλανδό πρόεδρο, τον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Μπορεί να καυχιόμαστε ότι εμείς γεννήσαμε τη δημοκρατία, αλλά πάει καιρός πια που δεν έχουμε συγγένεια μαζί της.
Όταν το ισλανδικό Κοινοβούλιο ενέκρινε κάποιο νόμο παρόμοιο με το Μνημόνιο 1 και στάλθηκε για επικύρωση στον πρόεδρο της δημοκρατίας, αυτός ενεργοποίησε το μόνο... δικαίωμα που είχε, όπως κι εσείς: δεν το υπέγραψε και κάλεσε το λαό σε δημοψήφισμα. Ήταν η πρώτη φορά που έγινε δημοψήφισμα στη χώρα αυτή. Η εξήγηση ήταν σαφής:
«Δεν μπορώ εγώ ή οι λίγοι βουλευτές που ψήφισαν αυτό το νόμο να αναλάβω την ευθύνη να επικυρώσω ένα νόμο που θα επηρεάσει τη ζωή κάθε πολίτη της χώρας μου. Σε ένα τόσο σοβαρό θέμα μόνο ο λαός μπορεί να αποφασίσει».
Το δημοψήφισμα έγινε και ο λαός απέρριψε το νόμο. Δεν είχε άδικο: τρεις τράπεζες είχαν δανειστεί 80 δις ευρώ, ήτοι το δεκαπλάσιο από το Ακαθάριστο Εθνικό Εισόδημα της χώρας, είχαν χρεοκοπήσει και τώρα ζητούσαν από το λαό να πληρώσει τους δανειστές σε διάφορες χώρες.
Οι πολιτικοί άρχισαν νέες συνομιλίες με τους δανειστές και έφεραν τροποποιημένο σχέδιο στη Βουλή (κάτι σαν Μνημόνιο 2), το οποίο ψηφίστηκε κατά πλειοψηφία και στάλθηκε στον πρόεδρο της Δημοκρατίας για επικύρωση. Και πάλι εκείνος είπε όχι και ζήτησε νέο δημοψήφισμα.
Το επιχείρημά του ήταν σαφέστατο:
«Στα μεγάλα θέματα δεν αποφασίζουν προσωρινοί ηγέτες, ηγέτης είναι ο λαός και αυτός θα αποφασίσει».
Χρειάστηκε να κατεβεί στους δρόμους για να υπερασπιστεί τη θέση του ενάντια στη λυσσαλέα επίθεση των πολιτικών. Υπάρχουν βίντεο που δείχνουν τη σύζυγό του να αγκαλιάζει διαδηλωτές που η αστυνομία τους έχει πνίξει στα καπνογόνα. Ήταν ανένδοτος στις αρχές του:
«Υπάρχουν χώρες πιο ισχυρές οικονομικά από μας, εμείς όμως δεν πρόκειται να βάλουμε το κέρδος πάνω από τη Δημοκρατία».
Στο νέο δημοψήφισμα ο λαός απέρριψε και το Μνημόνιο 2.
Ο πρόεδρος το πήγε ακόμα πιο πέρα και ζήτησε αναθεώρηση του συντάγματος, μόνο που αυτή τη φορά η αναθεώρηση δε θα γινόταν από πολιτικούς αλλά από τον ίδιο το λαό. Το επιχείρημά του ήταν και πάλι ατράνταχτο:
«Ο λαός είναι η υπέρτατη εξουσία, αυτός πρέπει να συντάξει το σύνταγμα».
Έγιναν χιλιάδες συναντήσεις, στάλθηκαν άπειρα ηλεκτρονικά μηνύματα και η λαϊκή επιτροπή κατέληξε σε μια μορφή του συντάγματος που φυσικά δεν είχε ούτε παραγραφές, ούτε ασυλίες και ούτε φοροαπαλλαγές για τους πολιτικούς.
Δεν έχει γίνει ακόμα δημοψήφισμα για το σύνταγμα, καθώς οι πολιτικοί παλεύουν με κάθε μέσο να το καθυστερήσουν, αλλά δε θα το πετύχουν για πολύ.
Σε κάποια στιγμή χρειάστηκε να καλέσουν το ΔΝΤ για βοήθεια, αλλά υπό ένα όρο: «Θα σας πληρώσουμε ό,τι δανειστούμε, αλλά υπό ένα όρο: δε θα πειραχθούν οι μισθοί, οι συντάξεις και τα κοινωνικά προγράμματα, γιατί είμαστε μια σκανδιναβική σοσιαλιστική κοινωνία και σκοπός μας είναι η ευημερία του πολίτη και όχι τα κέρδη των τραπεζών».
Ούτε κεραμίδα να έπεφτε στα κεφάλια των αρμόδιων του ΔΝΤ, αλλά τελικά το δέχτηκαν για πρώτη φορά στην ιστορία του ταμείου, γιατί κατάλαβαν ότι δεν έχουν να κάνουν με άτομα όπως ...;.. (δε χρειάζεται να αναφέρω ονόματα).
Αλλά ο πρόεδρος μιας δημοκρατίας δε σταμάτησε εκεί: ζήτησε να γίνει έλεγχος στα οικονομικά όλων των πολιτικών και πολλοί από αυτούς αντιμετωπίζουν τον πέλεκυ της δικαιοσύνης, συμπεριλαμβανομένου και του ίδιου του πρωθυπουργού.
Η έκθεση της αδέσμευτης επιτροπής έφτασε τις 2,500 σελίδες και χρειάστηκαν 45 συνεχείς ώρες για να διαβαστεί από καλλιτέχνες, συγγραφείς, απλούς πολίτες σε κεντρικό σημείο της πρωτεύουσας.
Και το συμπέρασμά ήταν σαφές: δεν ευθύνεται ο λαός για όσα έκαναν οι πολιτικοί οι οποίο εκλέχτηκαν λέγοντας τα αντίθετα από όσα υποσχέθηκαν.
Τρία χρόνια μετά η Ισλανδία αρχίζει να βγαίνει από την κρίση, στην Ελλάδα μας λένε ότι θα χρειαστούν δεκαετίες και αν....
Και κάτι ακόμα: ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Ισλανδίας δεν το έκανε αυτό για να κρατηθεί στην καρέκλα. Πριν λίγες μέρες δήλωσε ότι δε θα είναι υποψήφιος για επόμενη θητεία. «Εκπλήρωσα το χρέος μου στο λαό μου» ήταν η λακωνική δήλωσή του (όχι, δεν είπε αν ήταν και στην Εθνική Αντίσταση).
Μήπως κ. Παπούλια θα έπρεπε να επισκεφθείτε τους Βίκινγκς της Ισλανδίας για να πάρετε κάποια μαθήματα δημοκρατίας; Μήπως αυτοί που έτρωγαν βελανίδια όταν εμείς χτίζαμε Παρθενώνες, τώρα ξέρουν καλύτερα τι σημαίνει δημοκρατία ενώ εσείς την ευτελίζετε (ουσιαστικά μια πράξη αιμομιξίας) στη χώρα που γεννήθηκε;
Και μια ακόμα δήλωσή του Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον:
«Έχω την σταθερή εντύπωση ότι τα κόμματα στη Βουλή δεν εκφράζουν αυτή την εποχή αντίστοιχη αναλογία στο λαό».
Εσείς θα κάνατε ποτέ αυτή τη δήλωση, που είναι πασιφανής σε κάθε έλληνα πολίτη;
Θα ήθελα να σας δω δίπλα στον Όλαφουρ Ράγκναρ Γκρίμσον. Έτσι για να καταλάβω τι σημαίνει γίγαντας και τι νάνος Πρόεδρος της Δημοκρατίας....

Για την αντιγραφή, Κλεάνθης Γρίβας, www.grivas.info

Ο σοφός λαός λέει, κάλιο αργά παρά ποτέ... και επιβεβαιώνετε πολλές φορές ότι έχει δίκιο.

 Ο κυρ., Παπούλιας κατάλαβε μετά από την αφόρητη πίεση των blogs αλλά και των Ελλήνων πολιτών ότι με το τέλος του το όνομα του θα είναι συνώνυμο της θητείας του ως του χειρότερου Έλληνα Προέδρου, συγκρινόμενου με τα πιό απεχθή ονόματα της ιστορίας.

Αποποιήθηκε τώρα, στο τέλος του, ο πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας, Κάρολος Παπούλιας, της προεδρικής του αποζημείωσης των 350.000 ευρώ ετησίως (δεν συμπεριλαμβάνονται τα έξοδα παράστασης που είναι πολύ περισσότερα)

'Όχι δεν δάκρυσε ο πρόεδρος γιατί επιτέλους άλλαξε χαρακτήρα, αλλά γιατί ο βίος που του απέμεινε είναι πλέον ελάχιστος, και το όνομα του στην ιστορία θα έιναι γραμμένο με μελανά χρώματα για αυτήν την τελευταία και όχι απαράτητα την χειρότερη, έως τώρα, διαδρομή του.

Πρέπει να μάθουμε και να επανεκπαιδευτούμε να θυμόμαστε, γιατί η μνήμη είναι αυτή που αποτρέπει τους ανθρώπους να κάνουν τα ίδια λάθη. Ο Κάρολος Παπούλιας αντιπροσωπεύει όλο εκείνο το πολιτικό σάπιο σύστημα που έφερε την Ελλάδα στην καταστροφή.

Πολιτικός και υπουργός πολλών κυβερνήσεων του Παν-ληστρικού κινήματος της συμμορίας των Πασόκων, συμμετείχε σε όλα όσα οδήγησαν τον τόπο μας στην μεγαλύτερη καταστροφή της νεότερης ιστορίας του.

Ο πρόεδρος που επί 2 και πλέον έτη, στήριζε τον mind-the-ΓΑΠ (εθνικό καταστροφέα, Γιωργάκη Παπανδρέου) και τον συνεταίρο του Βενιζέλο (ο οποίος θα δώσει και το τελειωτικό χτύπημα σε αυτόν τον λαό)  και την συγκυβέρνηση μειοδοσίας της Ελληνικής Δημοκρατίας, με τον ανεκδιήγητο κολοτούμπα Καρατζαφέρη και τα τσιράκια του, με τις όποιες ιδιαιτερότητες (να θυμάσαι άλλη φορά κυρ., Γιώργο ότι ουδείς αχαριστότερος του ευεργετηθέντος...), συν τον πιό υποχθόνιο όλων, Αντωνάκη που από αντιμνημονιακός έγινε μνημονιακός εν μια νυκτί, διαλύοντας και την αγέλη των πολιτικόσκυλων της ΝΔ.

Τι μας απέμεινε λοιπόν;

Η τελευταία ψήφος μας στις επερχόμενες εκλογές.

Γιατί αυτή θα είναι και η τελευταία ψήφος των Ελλήνων στην νεότερη Ελληνική Δημοκρατία. Από αυτήν την ψήφο θα εξαρτηθεί αν θα πορευτούμε στους αιώνες που έρχονται σαν αυτόνομο έθνος ή σαν τριτοκοσμικοί δουλοπάροικοι του 3ου και απεχθέστερου Ράιχ των νεοναζιστών της Φράου Μέρκελ και του τερατόσχημου υπουργού της, του Σόιμπλε.

Προσοχή Συνέλληνες, γιατί θα αρχίσουν να μας εκβιάζουν και να μας τρομοκρατούν με ότι μπορεί να σκεφτεί η νοσηρή τους φαντασία για να αποσπάσουν αυτήν την τελευταία ψήφο, που μπορεί να γίνει και η ψήφος της οριστικής μας καταστροφής.

Είναι αργά λοιπόν για κλάματα κυρ., Παπούλια... Αργήσατε...

Με αποδοκιμασίες υποδέχτηκαν κάτοικοι της Χαλκίδας τον Πρόεδρο Παπούλια, του υπέρογκου κόστους για το ελληνικό δημόσιο, των 350+ χιλιάδων ευρώ ετησίως (χωρίς τον υπολογισμό εξόδων παραστάσεως που ανεβάζουν το ποσό παρουσίας "προέδρου" σε αστρονομικό...).

Αυτή φαίνεται θα είναι από δω και στο εξής η αντιμετώπιση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον ελληνικό λαό σε κάθε του δημόσια εμφάνιση. Κάτι που δεν μας ευχαριστεί καθόλου, αφού αυτός ο άνθρωπος πληρώνεται με τα λεφτά μας, το υπέρογκο αυτό ποσό που στερούνται συνταξιούχοι, ορφανά και άστεγοι για να εκπροσωπεί την πατρίδα μας, έστω και τυπικά, με τον χειρότερο τρόπο.

Ποτέ άλλοτε Πρόεδρος δεν έτυχε τόσο κακής αντιμετώπισης από τον ίδιο τον λαό, χωρίς ο ίδιος να προβεί σε καμία κίνηση συγνώμης ή αλλαγής στάσης...

Και μη χειρότερα λοιπόν.

Ρεπορτάζ: Πέτρος Κουσουλός

Ο σεβασμός στο ύπατο πολιτειακό αξίωμα είναι αυτονόητος. Όσο αυτονόητα θεωρούνται η υποταγή και ο σεβασμός στο δημόσιο συμφέρον. Το συμφέρον αυτό προτάσσεται έναντι όλων των άλλων και υπηρετείται έμπρακτα πολύ περισσότερο σε περιόδους δύσκολες για τον τόπο, όπως η σημερινή.

ΥπΌ αυτή την έννοια, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και οι συν αυτώ υπάλληλοι και λοιποί ακόλουθοι όφειλαν να ευθυγραμμιστούν πρώτοι με τις ανάγκες και τις επιταγές των καιρών. Διαβάστε και αξιολογήστε μόνοι σας τις αμοιβές και τα προνόμιά τους έναντι όλων των άλλων Ελλήνων πολιτών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που κατέθεσε, την 13η Σεπτεμβρίου 2011, στη Βουλή ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, Φίλιππος Σαχινίδης, και αποκάλυψε η εκπομπή «Πέτρα Σκανδάλου» του zougla radio, στα έξοδα του τακτικού προϋπολογισμού του 2011 περιέχονταν και οι δαπάνες της Προεδρίας της Δημοκρατίας για το οικονομικό έτος 2010. Δηλαδή, οι αποδοχές και τα έξοδα παράστασης του κ. Κάρολου Παπούλια, οι αμοιβές των πολιτικών και στρατιωτικών υπαλλήλων, τα έξοδα μετακίνησης, διατροφής, ιματισμού, εστίασης και άθλησης, κ.τ.λ.. Τα νούμερα είναι δυσθεώρητα. Σοκάρουν και προκαλούν το περί δικαίου αίσθημα.

Επειδή δεν τα τρώμε «όλοι μαζί».

Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα. Επομένως, οι πάντες γνωρίζουν, ιδιαίτερα όταν δεν διαθέτουν κοντή τη μνήμη. Ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας υπήρξε εις εκ των δανειστών, ή αν κάποιος το επιθυμεί, «χορηγών» του Ανδρέα Παπανδρέου. Μαζί με τον επιχειρηματία από τη Συρία και έναν από τους πυλώνες της αυλής του ιδρυτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Χάλακ. Ακόμη και σήμερα η οικογένεια του Καστρίου συνομιλεί ή συνταξιδεύει μετά του Άραβα επιχειρηματία (πρόσφατη περιοδεία στις αραβικές χώρες μετά του Νίκου Παπανδρέου και συμβούλων του πρώην πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου).

Ως «χορηγός» και, κατά τα έγγραφα, δανειστής του Ανδρέα Παπανδρέου, ο κ. Κάρολος Παπούλιας δεν αντιμετώπιζε προφανώς οικονομικά προβλήματα. Όταν οι καιροί είναι δύσκολοι και πολιτικά ου μενετοί, ο κάθε Πρόεδρος της Δημοκρατίας θα πρέπει να δίνει πρώτος το παράδειγμα.

Με λίγα λόγια, η Προεδρία της Δημοκρατίας θα έπρεπε, για την ίδια την υστεροφημία του ανώτατου πολιτειακού άρχοντα και μόνον, να περιορίσει δραστικά τα έξοδά της. Στην Ελλάδα του 2011, 500.000 άνθρωποι ζουν χωρίς καθόλου εισοδήματα, σύμφωνα με την έκθεση της Τραπέζης Ελλάδος, που δόθηκε στη δημοσιότητα την Τετάρτη 23 Νοεμβρίου. Δηλαδή, μόλις προ εικοσιτεσσάρων ωρών. Δεν δικαιολογείται, λοιπόν, ο Πρόεδρος της πτωχής πλην τιμίας ( Ελλάδος να απολαμβάνει μισθοδοσίας κατά πολύ ανωτέρας του πλανητάρχη Μπαράκ Ομπάμα (200.000 $ ετησίως), το δε κόστος λειτουργίας των υπηρεσιών ( της Προεδρίας να ανέρχεται στο αναγραφόμενο ποσό.

Όλο το άρθρο ΕΔΩ

Μια επιστολή στον Κάρολο Παπούλια

Ρόδος, 28 Οκτωβρίου 2011

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Άκουσα και διάβασα πολύ προσεκτικά τις δηλώσεις που κάνατε πριν και μετά την αποχώρησή σας από την εξέδρα των επισήμων στη Θεσσαλονίκη, και όταν φτάσατε πια πίσω στην Αθήνα. Θέλω λοιπόν να σας απαντήσω, χρησιμοποιώντας τα δικά σας λόγια.

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Λυπάμαι πολύ, αλλά είναι ορισμένοι που θέλουν να ματαιωθεί αυτή η εκδήλωση», αυτούς μάλιστα τους χαρακτηρίσατε «υβριστές» που πρέπει «να ντρέπονται». Απαιτείται εδώ να γίνουν δύο διευκρινίσεις: Πρώτον, δεν έγινε καμιά ματαίωση παρέλασης. Σε όλη την Ελλάδα, αυτό που ματαιώθηκε δεν ήταν οι ίδιες οι παρελάσεις, αλλά η παρουσία σε αυτές των πολιτικών που αποδείχτηκαν εθνικοί προδότες. Δεύτερον, οι πολίτες που εσείς ονομάζετε «υβριστές» δεν ήταν «ορισμένοι» (ούτε «φασίζουσα μειοψηφία» όπως τους χαρακτήρισαν άλλοι), αλλά εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλες τις πόλεις, που κατέκλυσαν τις λεωφόρους των παρελάσεων, μαθητές που αρνήθηκαν να χαιρετίσουν τους επισήμους, παρελαύνοντας με μαύρα περιβραχιόνια ή ανεμίζοντας μαύρες κορδέλες. Όλοι αυτοί είναι μάλλον η πλειοψηφία. Εσείς, οι κυβερνώντες, είστε μειοψηφία ορισμένων υβριστών, και όχι ο λαός.

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Πατριώτες είναι εκείνοι που αμαυρώνουν μια εθνική επέτειο; Αγωνιστές είναι όσοι προσβάλλουν;». Συνεχίζοντας τον προηγούμενο συλλογισμό, σας επαναλαμβάνω ότι αυτή η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, που εσείς υβρίζετε, δεν πρόσβαλαν καθόλου την ίδια την εθνική επέτειο, και δεν την αμαύρωσαν. Όταν οι υποκριτές πολιτικοί αποχώρησαν από τις εξέδρες, τότε οι πολίτες παρακολούθησαν τις παρελάσεις, και μάλιστα με πολύ αγωνιστικότερη διάθεση και με πολύ υψηλότερο φρόνημα. Τίμησαν τους ήρωες του πολέμου και της Αντίστασης, προβαίνοντας οι ίδιοι σε μια υψηλή πράξη Αντίστασης.

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Είναι δημοκράτες όσοι αντιμετωπίζουν το δημόσιο χώρο ως ιδιοκτησία τους;». Σας επιστρέφω το ερώτημα σχεδόν κατά λέξη: Είναι μήπως δημοκράτες όσοι ξεπουλούν, στην κυριολεξία, τον δημόσιο χώρο, δηλαδή τον εθνικό μας πλούτο, μέρος της εδαφικής μας ακεραιότητας, και τελικά την Εθνική μας Ανεξαρτησία, επειδή τα θεωρούν ιδιοκτησία τους; Μήπως αυτοί είναι εθνικοί προδότες;

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Και πώς μετριέται η πλειοψηφία; Με τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή με τις εκλογές που, με βάση το Σύνταγμα, γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια;». Για ποιες εκλογές μιλάτε; Μήπως για τις τελευταίες εκλογές, στις οποίες ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε για κάποια πράγματα, και μόλις ανέβηκε στην εξουσία έκανε ακριβώς τα αντίθετα, χωρίς καν να προσπαθήσει να τηρήσει τις υποσχέσεις του; Αναφέρομαι στη δέσμευση για εξοικονόμηση χρημάτων χωρίς να καταφύγουμε σε άλλα δάνεια ή ληστρικούς οργανισμούς («Λεφτά υπάρχουν»), στη δέσμευση ότι δεν θα μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, στη δέσμευση ότι δεν θα επιβληθούν επιπλέον φόροι κτλ. Και για ποιο Σύνταγμα μιλάτε; Για αυτό που, σύμφωνα και με γνωμοδοτήσεις πολλών νομικών, καταστρατηγείται και αντικαθίσταται στην πράξη από επιτροπεία και μνημόνια και δανειακές συμβάσεις;

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Δεκαπέντε χρονών και πολεμούσα το ναζισμό και τους Γερμανούς, μη μου λένε τώρα 'Παπούλια προδότη'. Ποιος είναι προδότης;». Πράγματι, ίσως φαίνεται άδικο να σας συμπεριφέρονται σαν κοινό εγκληματία και να σας αποκαλούν «προδότη». Αντάρτης στην Αντίσταση, με αντιδικτατορική δράση, αθλητής με διακρίσεις, ικανότατος και δημοφιλέστατος υπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου (εκείνου που είχε ως σύνθημα το «Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία»!), τιμημένος δύο φορές με το αξίωμα του Προέδρου, κανονικά θα έπρεπε να είστε το στολίδι της πολιτικής ζωής του τόπου. Τι συνέβη και απολέσατε αυτή την τιμή; Νομίζω πως ξέρω. Όταν η κυβέρνηση έπαιρνε όλα τα αντιλαϊκά και αντεθνικά μέτρα της, θα μπορούσατε να αναπέμψετε στη Βουλή τους αντισυνταγματικούς νόμους της, όπως σας επιτρέπει το Σύνταγμα - έτσι λέει τουλάχιστον ο κύριος Κόκκινος, πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Εσείς όμως δεν το κάνατε, δεν αποτρέψατε την προδοσία. Και όταν κάποιος δεν αποτρέπει την προδοσία, παρόλο που μπορεί (και είναι μάλιστα σε ένα τόσο υψηλό αξίωμα σαν το δικό σας!), τότε είναι κι αυτός προδότης. Επομένως, ο λαός «ξέχασε» την αντιστασιακή σας δράση και τη δημοφιλία που κερδίσατε ως αθλητής και ως πολιτικός, και θυμάται μόνο την τελευταία σας προδοτική παράλειψη. Ξέρετε, εξάλλου, ότι στην Ελλάδα τα στερνά τιμούν τα πρώτα!

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Προβληματιζόμουν πολλή ώρα για τον τρόπο που θα έπρεπε να σας προσφωνήσω σε αυτή την επιστολή. Είμαι φιλόλογος, και προσπαθώ να ζυγίζω καλά τις λέξεις προτού τις χρησιμοποιήσω. Σύμφωνα λοιπόν με το πρωτόκολλο, θα έπρεπε να σας προσφωνήσω με το αξίωμά σας, δηλαδή Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ακριβώς όμως επειδή είμαι φιλόλογος, ξέρω καλά τα συνθετικά της λέξης Δημοκρατία. Και βλέπω καθαρά ότι η Δημοκρατία με την πραγματική της σημασία έχει καταλυθεί. Επομένως είστε ένας πρόεδρος χωρίς αντικείμενο. Αρκεί λοιπόν ένα «Κύριε Κάρολε Παπούλια», και πολύ σάς είναι. Έχετε καταντήσει ένας από αυτούς τους ορισμένους υβριστές που μας κυβερνούν, γκρεμίζουν το μέλλον και τα όνειρα ενός ολόκληρου λαού, μας προδίδουν και θα έπρεπε να ντρέπονται. Επιτρέψτε μου να θεωρώ τον εαυτό μου έναν από τους «άλλους», τους πολλούς προδομένους και αγανακτισμένους.

Αντώνης Κουντούρης

εκπαιδευτικός 

[Η επιστολή κοινοποιήθηκε στην Προεδρία της "Δημοκρατίας"]

ΠΗΓΗ

Γιατί κλαις, Πρόεδρε;

Δεν θέλω να λαϊκίζω, κύριε πρόεδρε, όμως όταν χτες αναφερθήκατε στη συμμετοχή σας στο αντιναζιστικό αγώνα, σκεφθήκατε πόσες χιλιάδες, από τους τότε συναγωνιστές σας, έφαγε η εξορία, ο ταγματασφαλίτης, τα βασανιστήρια; Πόσοι έμειναν ανώνυμοι, θαμμένοι για πάντα στον ομαδικό τάφο του Άγνωστου στρατιώτη; Πόσοι από αυτά τα «τιμημένα γηρατειά» πρέπει σήμερα να επιλέξουν ανάμεσα στο φαΐ και το φάρμακο γιατί η σύνταξή τους δε φτάνει; Ότι για τους ανθρώπους αυτούς που δούλεψαν σκληρά, η δική σας ετήσια αμοιβή των 447.000 ευρώ αγγίζει τα νούμερα των συμπαντικών μετρήσεων;
Σκεφθείτε μόνο ότι για το συνταξιούχο των 500 ευρώ - που με τη δική σας πάλι υπογραφή ξεπερνά το αφορολόγητο των 5000 - η ετήσια αμοιβή σας αντιστοιχεί σε 75 χρόνια πεντακοσάρικου.
Αν δακρύζατε για όλα αυτά ή γιατί ανθρώπινα αισθανθήκατε πολύ τυχερός, κατανοητό, κύριε πρόεδρε. Θυμηθείτε μόνο από την αστείρευτη λαϊκή θυμοσοφία πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».
Αν κλαίγατε γιατί είδατε κι εσείς το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να αποστρέφει το κεφάλι και τον έφηβο να φασκελώνει τους κομισάριους της εξέδρας που τους χαντακώνουν τη ζωή, θα ήταν τιμή σας.
Και τέλος - γιατί η πολλή κλαυσιλογία καταντάει αηδία - μην ντρέπεστε για μας, κύριε πρόεδρε. Κρατείστε τη ντροπή και μοιραστείτε την μ' αυτούς που επισκέπτονται το προεδρικό μέγαρο για μια καινούργια υπογραφή που αφορά στο ξεπούλημα της χώρας και την ερήμωση του λαού.
Δε ζητήσαμε από τους πατεράδες και παππούδες μας να πολεμήσουν το Δ' Ράιχ και τους σημερινούς δωσίλογους γιατί αυτό αντιστοιχεί σε μας. Δεν τους ζητάμε όμως να παίξουν και το ρόλο του Αβραάμ.
Δεν είμαστε πρόβατα και δεν θα πάμε ποτέ εκούσια στο σφαγείο.
Και, κύριε πρόεδρε, θυμηθείτε πως όποιος μετράει πρόβατα, στη γλώσσα του Αισχύλου, θα 'χει τον ύπνο του Αγαμέμνονα.

ΠΗΓΗ

Του ΣΗΦΗ ΜΑΝΟΥΣΟΓΙΑΝΝΑΚΗ
ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ ε.α

Δυο μέρες πριν η Ελλάδα συρόταν από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις σε μια δέσμευση οικονομική και πολιτική τουλάχιστον εικοσαετούς προοπτικής. Νίκη παρουσίασε η Ελληνική κυβέρνηση ότι σε δέκα χρόνια θα ευρεθούμε στα οικονομικά επίπεδα που ήμασταν το 2009. Όμως εξ αιτίας της οικονομικής μας κατάστασης το 2009 συρθήκαμε σαν λαός ως εδώ με δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα που μας έχουν ρίξει στη δυστυχία.

Είναι καιρός τώρα, που ο Ελληνικός λαός, έχει δείξει την αγανάκτηση και την περιφρόνηση του στο υπάρχον συντεχνιακό κράτος που οικοδόμησαν οι πολιτικοί από την μεταπολίτευση και μετά. Πολλές φορές η αγανάκτηση αυτή εναντίον των πολιτικών έχει καταγραφεί όχι μόνον φραστικά αλλά και με έργα (ξυλοδαρμοί και εκσφενδόνιση αυγών και γιαουρτιών).

Καιρό τώρα σαν τελευταία ελπίδα, αφού το κυβερνών πολιτικό κόμμα δεν συγκινείται αναμένει μια πολιτική πρωτοβουλία (παραίτηση) από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που θα οδηγούσε σε εκλογές και θα έδιδε προοπτική και ανακούφιση στον λαό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως υπέρτατη αρχή της πολιτείας πρέπει να εξασφαλίζει την ενότητα και την συνοχή του κοινωνικού ιστού.

Είδαμε όμως στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης τον κ. Παπούλια να κάνει δηλώσεις οι οποίες σε καμιά περίπτωση δεν ταιριάζουν με τον θεσμό τον οποίο υπηρετεί. Το απολογητικό του ύφος για την πατριωτική και δημοκρατική του στάση μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο τον υποβάθμισε σε επίπεδο μέτριου πολιτικού αφού προσέδωσε προσωπική χροιά. Έτσι ο ίδιος ξέχασε τον θεσμό του ανωτάτου άρχοντα και προκάλεσε αυτό ακριβώς που δεν έπρεπε να γίνει. Να αμφισβητούνται άμεσα το ήθος και η πολιτική του -ανοικτά- είτε με υπολογισμό της ηλικίας του με βάση το βιογραφικό και να τίθενται ερωτηματικά για το πότε ανέπτυξε την αντιστασιακή του δράση κατά την κατοχή, είτε με δημοσίευση φωτογραφιών με παρέες στη θάλασσα που παραπέμπουν σε θλιβερή δεκαετία του παρελθόντος.

Θα έπρεπε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει καταλάβει την αγωνία του τόπου και να στεκόταν εκεί δίνοντας στην συνείδηση του κόσμου την ελπίδα και την ομόνοια έστω και αν "κάποιοι" όπως λέει η κυβέρνηση προκάλεσαν τα γεγονότα. Αντίθετα φάνηκε να λειτουργεί ως εντολοδόχος μιας κυβέρνησης που έχει καταστεί τελείως αναξιόπιστη και μισητή στον κόσμο κατά την διετή πορεία της.

ΠΗΓΗ

Το χειρότερο όμως είναι πως, κάθε φορά, με αυτό τον απίστευτο τρόπο, με το «ήμασταν κάποτε ήρωες, ποιοι είστε που μας κρίνετε; »,  κλείστηκε το στόμα της κριτικής στην Ελλάδα και έτσι χάθηκε το όραμα για το μέλλον μέσα στην παρελθοντολογία. Οι αληθινοί ήρωες όμως, αυτοί που παρέλασαν σήμερα μαζί με το πλήθος, έμειναν πάντα σιωπηλοί. Σιωπηλοί έμειναν οι ήρωες του Πολυτεχνείου που δεν κολύμπησαν στη ματαιοδοξία και οι αντιστασιακοί που δεν αναμίχθηκαν στα παιχνίδια της εξουσίας. Καταφρονεμένοι και λησμονημένοι έμειναν οι αγωνιστές της Κύπρου του 74 και οι Μακεδονομάχοι . Η ταπεινόφρων σιωπή των αληθινών ηρώων, είναι αυτή που επέτρεψε την όποια κοινωνική πρόοδο: Οι σιωπηλοί, δέχτηκαν την κριτική, χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπειά τους. Αντίθετα, οι "κερδισμένοι" των αγώνων, βυθίστηκαν στη διαφθορά ή στην ανοχή της και διεκδικούσαν το απυρόβλητο επειδή κάποτε υπήρξαν και αυτοί κάπου και κάπως μάχιμοι.

Κύριε Παπούλια, το αγωνιστικό σας φιλότιμο, το οποίο υπήρξε όντως στα ασχημάτιστα νιάτα σας πριν απροσμέτρητα χρόνια, ανέχθηκε επί τριάντα πρόσφατα χρόνια, να υπηρετεί έναν άνθρωπο, τον Α.Παπανδρέου, ο οποίος, την εποχή που οι φίλοι σας πέθαιναν στο Αλβανικό και την εποχή που οι παππούδες μας κρεμιόταν στην Γκεστάπο, έκανε διακοπές στην Καλιφόρνια. Ήταν αυτό ή όχι ενδοτισμός ενηλίκου από την πλευρά σας;

Κύριε Παπούλια, είστε ο άνθρωπος που παρέχει ηθική κάλυψη, στο γιο του λιποτάκτη φίλου σας: Ένα γιο ο οποίος ουδέποτε δέθηκε με τον ελληνικό λαό, και ο οποίος συνηγόρησε, με τους ίδιους συμβούλους δικτατόρων που έχει τώρα, υπέρ της παράδοσης της Κύπρου σε "διεθνή εποπτεία" (όπως τώρα παραδόθηκε η Ελλάδα) μέσω του Σχεδίου Αννάν. Ο ίδιος άνθρωπος, πλαστογράφησε τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας, έβαλε προσχεδιασμένα την Ελλάδα σε καθεστώς ομηρείας και συστηματικά επέβαλε, μέσω του ψεύδους και του εκβιασμού της «χρεοκοπίας», την αποδόμηση της ελληνικής Υγείας, Παιδείας. Και της Άμυνας: είναι ημέρα του ΟΧΙ ας μην ξεχνάμε.

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν είχατε ούτε μια κίνηση συμπόνοιας για τους διαδηλωτές που χτυπήθηκαν αλύπητα στο Σύνταγμα, οι οποίοι ζητούσαμε καταρχήν αυτό που αρνήθηκε και αρνείται ο προστατευόμενός σας:  Υψηλότατη, αναλογική φορολόγηση του πολύ μεγάλου πλούτου, διότι -κυριολεκτικά- πολλών πεινούν τα παιδιά τους. Για όλους αυτούς, είχατε μόνο λόγια και ευχολόγια, που θυμίζουν πολύ τα λόγια των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να κάνουν τίποτε στην πράξη. Αυτό με ποιόν τρόπο δεν είναι υποκρισία;

Τέλος, ο άνθρωπος τον οποίο εσείς στηρίζετε ηθικά όλη αυτή την περίοδο, έχει εκφρασθεί με τα χείριστα λόγια για τον λαό και τη χώρα μας, για να πετύχει το στόχο μιας ειδικής μερίδας του ΔΝΤ: Την εισαγωγή στην Ευρώπη της αμερικανικής οικονομικής κηδεμονίας και -όπως λέει το καθεστωτικό «Βήμα»- την  ηγεσία του τόσο σκοτεινού ΔΝΤ στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό, όπως επιβεβαιώνουν και τα απόρρητα έγγραφα της αμερικανικής πρεσβείας που διέρρευσαν, το είχε ρητά αναφέρει μυστικά την εποχή που κλυδωνιζόταν η οικονομία  (Φεβρουάριος 09) ενώ (Ιούνιος 09) είχε δημόσια πει το απολύτως αντίθετο.

Κύριε Παπούλια, πολύ καιρό πριν από εμάς, ο Μ.Γλέζος, σας γύρισε την πλάτη, δίνοντας το παράδειγμα σε όλους μας. Απόψε, στη Θεσσαλονίκη, παρέλασαν μόνο όταν φύγατε, πρώτοι οι Σύλλογοι των Μακεδονομάχων, υπό τις επευφημίες όλων των πολιτών, δεξιών και αριστερών. Κατόπιν, ακολούθησαν, με χαμόγελα ευτυχίας, μέσα στις αγκαλιές των πολιτών, όλοι αυτοί που παρέμειναν απόλυτα πιστοί στα ιδανικά τους: Οι παλιοί και νεότεροι αγωνιστές της Ελλάδας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν είστε πρόσωπο τραγικό, που άβουλο παρακολουθεί τη μοίρα του. Κάποτε, δίκαια ή άδικά, είχατε το κύρος να μιλήσετε και να απειλήσετε την αδίστακτη κυβερνητική πολιτική με μια παραίτηση: Δεν το θελήσατε όμως πραγματικά, διότι θα το είχατε κάνει.

Κύριε Παπούλια, στα μάτια των Ελλήνων, είστε πλέον ο προστάτης και ο τροφός του Παπανδρέου και όχι της Δημοκρατίας, την οποία κατέλυσε το Μνημόνιο Ι. Δεν σας ζητά κανείς να παραιτηθείτε, διότι οι πιο πολλοί πιστεύουν πως δεν θα το κάνετε. Θεωρούν ότι είναι πολύ παλιά η σχέση σας με τους Παπανδρέου και μεγάλη η σταδιοδρομία υπό την αιγίδα τους, για να φανείτε αγνώμων σε αυτούς. Αντίθετα, είναι ελάχιστη, εδώ  και δεκαετίες, η σχέση σας μαζί μας. Μην σας παραξενεύει λοιπόν ότι δεν σας αναγνωρίζουμε ούτε εμείς. Είναι κρίμα, αλλά πλέον έχει γίνει περιφρόνηση.

Για εμάς, Πρόεδρος είναι πλέον ο Μ.Γλέζος, είναι οι παράλυτοι αλλά καθαροί πολεμιστές του αλβανικού έπους και οι ιδίως οι άγιοι νεκροί της Κατοχής, που βεβηλώθηκαν από την άνοδο στην εξουσία δωσιλόγων, όπως τόσοι, και ριψάσπιδων όπως ο Α.Παπανδρέου. Εσείς, είστε απλά, εκτός εάν ξαναβρείτε λίγο θάρρος, και αφού δεν σας αρέσει το προδότης, ένας ξένος στον ελληνικό λαό και ειδικά στα νιάτα του, που ανερυθρίαστα τους ζητούν, να γεράσουν χωρίς ελπίδα: Έντιμα σας γράφω, είναι βαθιά οδυνηρό να βλέπεις έναν ηλικιωμένο να δακρύζει. Ελπίζω ειλικρινά, να γίνουν πράξεις μεταμέλειας.  Ως τότε, για εμάς θα είστε ξένος και αλλότριος, όπως και οι άνθρωπος τον οποίο στηρίζετε. 

Δεν χρειάζεται λοιπόν η άδεια κανενός, για να μην σας αναγνωρίζουμε. Ούτε εσάς, ούτε μια κυβέρνηση που μόνο χάρη σε απειλές, απάτες και ρουσφέτια, έχει μαζί της ένα 10-15% του πληθυσμού: Τρεις με τέσσερις φορές λιγότερο από αυτό που πήρε ο κτηνώδης Πινοσέτ, με τον οποίο δουλέψαν ορισμένοι σύμβουλοί της. Αυτά, επίσης τα γνωρίζετε. 

Γιώργος Θωμαϊδης

Θεσσαλονίκη, 

29 Οκτωβρίου 2011

ΠΗΓΗ

Στις δηλώσεις που έκανε κατά την αποχώρηση του σήμερα ο Κάρολος Παπούλιας απο την παρέλαση, είπε με δάκρυα στα μάτια ότι κακώς τον χαρακτηρίζουν "προδότη", γιατί αυτός πολέμησε για την Ελλάδα το 1940, σε ηλικία 15 ετών.

Φαίνεται πως ο Πρόεδρος δεν
θυμάται καλά την ηλικία του, καθώς σύμφωνα με το Wikipedia, ο Παπούλιας γεννήθηκε το 1929, και το 1940 ήταν 11 ετών.

Τώρα αν ήταν αντάρτης στα 11 του χρόνια, είναι άλλο θέμα!

To σίγουρο όμως είναι ότι ο Παπούλιας έδωσε με επιτυχία άλλες ενδιαφέρουσες μάχες, όπως η συμβολή του στο να βγει ο Παπανδρέου από τη δύσκολη θέση για το «κωλόσπιτο» της Εκάλης.

Σύμφωνα με την φορολογική δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου ο Τζορτζ  Χάλαγκ-οικογενειακός φίλος- και ο Κάρολος Παπούλιας ήταν από εκείνους από τους οποίους ο Παπανδρέου δανείστηκε για να χτισθεί η βίλα του πάθους του με τη Μιμή.

Για το αν πολέμησε η όχι ο Παπούλιας θα μπορούσε να μας δώσει τα φώτα ο Μανώλης Γλέζος ή όλοι εκείνοι οι ήρωες πολέμου που ζουν ακόμη και παρελαύνουν με περηφάνια τις αναμνήσεις τους, λαμβάνοντας μια πετσοκομμένη σύνταξη από το παρακράτος που ο Παπούλιας, ο Τσοχατζόπουλος, ο Τσουκάτος, ο Σημίτης, ο Γιωργάκης ο φίλος του Λούβαρη και του Ντόρη Μαργέλου με τη βίλα στη Πάρο, δημιούργησαν 37 χρόνια τώρα.

Καλά θα κάνει ο σιωπηλός Παπούλιας να μην προκαλεί με τις δηλώσεις τους σ αυτή τη τραγική συγκυρία.

Το θέαμα του Ανώτατου Άρχοντα της Εκκλησίας να σουλατσάρει στο Κατάρ με τον Λαυρεντιάδη, της διεφθαρμένης Proton Bank και του Παπούλια που αποκαλεί μειοψηφία τους πολίτες που βλέπουν τα παιδιά τους να λιποθυμούν στα σχολεία είναι η απόδειξη του ξεπεσμού της ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας μας.

Επαναλαμβάνουμε ότι ο Παπούλιας λαμβάνει ως αποζημίωση 350 ευρώ το χρόνο, 1000 ευρώ τη μέρα,  ενώ ο Ιερώνυμος ασχολείται με το real estate του παγκαριού.

Ζήτω η Δημοκρατία ...;

ΠΗΓΗ

Υπολογίστε... αφού διαβάσετε το άρθρο Εδώ

Δήλωσε μεταξύ άλλων το αυτονόητο σήμερα στην ΝΕΤ, ο Μανώλης Γλέζος: είναι απαράδεκτο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας να καλύπτει την Κυβέρνηση!

Και προσθέτουμε : κάτι για το οποίο ο ελληνικός λαός εξοργίζεται ακόμη περισσότερο είναι ότι ο διακοσμητικός θεσμός του Προέδρου της Δημοκρατίας που συνεχίζει, με περισσό θράσσος, να αμοίβεται με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, να καλύπτει την κυβέρνηση του κόμματος που υπηρέτησε πιστά επί πολλές δεκαετίες... Και φυσικά ο Ελληνικός λαός φωνάζει με οργή απέναντι στον εκπρόσωπο αυτού του θεσμού που σίγουρα σήμερα δεν αντιπροσωπεύει την πλειοψηφία του Ελληνικού λαού!

Είπε πολλά και σωστά ο Μανώλης Γλέζος σήμερα, λέγοντας επίσης ότι είναι απαράδεκτο η Υπ. Παιδείας να καλύπτει με τα οπίσθια της το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου προς το οποίο πρέπει να αποδίδονται οι τιμές κάθε παρέλασης και όχι προς την εκάστοτε πολιτική ηγεσία που σίγουρα δεν αντιπροσωπεύει καμμία μνήμη.... και σίγουρα όχι τον Ελληνικό Λαό!

Φτάσαμε στο Αμήν, αλλά ακόμη όχι στον πάτο! Ο πάτος θα συντρίψει όλους εκείνους στην κυβέρνηση και την περιφέρεια της, που μέχρι και αυτή την στιγμή με λυσσώδη μανία παίρνουν αποφάσεις στο όνομα ενός λαού που δεν τους έδωσε τέτοια εξουσιοδότηση!

Δυστυχώς τα χειρότερα δεν τα έχουμε ζήσει ακόμη!

Λυπάμαι που ο ελληνικός λαός εδειξε την εμπιστοσύνη του σε μια κυβέρνηση που δεν τον προστάτευσε ποτέ, λυπάμαι που υποβαθμίσατε τη λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ σε ασυδοσία...
λυπάμαι που χρησιμοποιείτε την ίδια λέξη για να περάσετε τους ανθελληνικούς σκοπούς σας, λυπάμαι που δε σέβεστε το Σύνταγμα και είστε τόσο άσχετοι που δεν ξέρετε ότι η τήρηση των θεσμών και του πολιτεύματος επαφίεται στον ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ των Ελλήνων που ΔΕΝ εξαρτάται από το ένδοξο μαχητικό παρελθόν το οποίο τιμά μία φορά το χρόνο, αλλά από ένα μαχητικό παρόν, όταν οι κυβερνήσεις δεν αντιλαμβάνονται ποίοι τους έδωσαν την εξουσία, λυπάμαι που είστε τόσο προσκολλημένοι στις θέσεις σας που δε βλέπετε τίποτα, λυπάμαι που έχουμε ανίκανους εκπροσώπους, λυπάμαι που όταν ο ελληνικός λαός ξυπνάει δε ξέρει τι του ξημερώνει, λυπάμαι που άλλοι τα έφαγαν και αλλοι πληρώνουν και ίσως θα πληρώσουν και στο μέλλον, λυπάμαι που μολυνετε τον πολιτισμό μας με τις ασχετοσύνες σας που κοστίζουν την υπόληψη του ελληνικού έθνους, λυπάμαι που το άρμα της Δικαιοσυνης σέρνεται πίσω από την εξουσία των μοντέρνων θεών, λυπάμαι που η "Δημοκρατία" στηρίζεται στις μονάδες καταστολής, λυπάμαι που ο Αρχηγός του ελληνικού Κράτους, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αντί να εκφράζει τη λύπη του δεν αναλαμβάνει την ευθύνη που του αναλογεί, λυπάμαι που δεν ντρέπεται εκείνος για όσα γίνονται, λυπάμαι που ξεπουλάτε μια χώρα απαράμιλης ομορφιάς στο βωμό των Τραπεζών, λυπάμαι που τόσα χρόνια παίζετε την κολοκυθιά με τους γείτονες που επιθυμούν κομμάτια από την Ελλάδα που τόσοι αγώνες έγιναν, λυπάμαι που ελληνική κυβέρνηση ελληνικού συμφέροντος δεν χάραξε ποτέ δική της πορεία για να λάμψει ξανά ο λαός της, λυπάμαι που διώχνετε τους ανθρώπους που μπορούν να προσφέρουν στον τόπο τους και φέρνετε τους ξένους και όσους δεν ξέρουν από Ελλάδα και όσα αυτός ο τόπος πρεσβεύει, λυπάμαι που χύνεται αίμα και ιδρώτας για ένα σύστημα βαμπίρ, λυπάμαι που χαθήκαμε σε μια πλαστή ευδαιμονία, λυπαμαι που στο ξύπνημα μας από αυτή την έκσταση βρίζουμε ο ένας τον άλλο και δεν ενωνόμαστε πραγματικά σε κοινό σκοπό.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ...;.

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=sGwj_ZYy02k