MACEDONIA

Σε δηλώσεις του στην εφημερίδα «Ο κόσμος του Επενδυτή», ο δήμαρχος της πόλης, Γ. Μπουτάρης, αναφέρει τα εξής:

«Εκείνο που ξέρω είναι ότι ο εορτασμός του 2012 πρέπει να ξεφύγει από το κλασικό μοτίβο των εθνικοαπελευθερωτικών ιαχών και να κάνει την πόλη γνωστή ανά τον κόσμο»

Γιασπασπάν ρε Γιάνναρε μοντερνομαχαλόμαγκα, έτσι σε γουστάρω να πούμε, κόντρα στην καθυστερημένη πλεμπάγια που πήρε πατριωτικά τον αμανέ και πάει να μας τη βγει στην κούρμπα, με σημαιάκια και άσματα... εθνικοαπελευθερωτικά, «Μακεδονία ξακουστή του Αλεξάντρου η χώρα» και άλλες μπιρμπιλωτές κοτσάνες.

Ποιανού Αλεξάντρου ρε, εκεί μείνατε; Του Μπουτάρη ρε, του Παπάρη, του Σέσκουλα, του Μέσκουλα, του Βλήτα και του Μαρούλια ...; Αρκετό πατριδοκατιμά φάγαμε στη μούρη!

Τι είναι αυτά εθνικοχαζοχαρούμενα που πάτε να μας ξεφουρνίσετε και να μας κάνετε το κεφάλι γκάιντα, λόγοι υπέρ Πίστεως και Πατρίδος, Δοξολογίες, σημαιοστολισμοί, πανηγυρικοί, παρελάσεις και ταρατατζούμ- ταρατατζούμ ...;
Που ζείτε ρεεε ...; 100 χρόνια πίσω μείνατε και αμέτι μουχαμέτι θέλετε να κρατάτε την Πατρίδα του Κεμάλ στο μεσαίωνα και την καθυστέρηση.

Εκσυγχρονιστείτε ρε σαρακοστιανά σκαλτσούνια ...; Gay Parade ρε, πασαρέλα, γυμνή ποδηλατοδρομία, φρου-φρου και αρώματα και όρθια μ@%@&#@

Σα δε ντρέπεσαι λέω εγώ, Δήμαρχε ( ; ) της Θεσσαλονίκης, που σου έκανε η άγια πόλη την τιμή κι εσύ την γράφεις κανονικά και περνά την ιστορία της από τη μηχανή του κιμά ...;

Μετά απ' αυτό, τι άλλο τι άλλο σου μένει να εξευτελίσεις;
γράφει ο Χάρυ Κλυνν

Το 72,31% εκτιμά ότι το έργο της Διοίκησης Μπουτάρη είναι "ανύπαρκτο"

Τη δική του εκδοχή για το επεισόδιο που είχε σήμερα με τον Γιάννη Μπουτάρη δίνει με ανακοίνωσή του ο δημοσιογράφος Γιάννης Παπαμίχος, που μας έστειλε πριν από λίγο. Δείτε την:

Αγαπητοί συνάδελφοι,

Σήμερα 8/11/2011 κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου που πραγματοποιήθηκε στο δημαρχείο Θεσσαλονίκης και είχε θέμα την πορεία της ανακύκλωσης στη Θεσσαλονίκη, δέχτηκα αναίτια φραστική επίθεση που άγγιζε τα όρια του προπηλακισμού από τον παριστάμενο δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη και την αγνώστων για μένα στοιχείων και ιδιότητας επίσης παριστάμενη συνεργάτιδά του.
Ο κ Μπουτάρης επειδή όπως φάνηκε ενοχλήθηκε από ερώτησή μου σχετικά με...
την πορεία του νέου συστήματος ανακύκλωσης που εφαρμόζει η διοίκησή του, αφού με «προέτρεψε» αγενέστατα - άϊντε από δω - να φύγω από το χώρο της συνέντευξης, με αποκάλεσε «γαΙδούρι» και «χαμένο κορμί» και αφού ρώτησε άγρια «ποιος σε πληρώνει ρε» με απείλησε με τη φράση «θα σου βάλω το δάχτυλο που μας κουνάς εκεί που ξέρεις».
Η αντίδρασή μου ήταν να του πω «ντροπή σας κύριε δήμαρχε, εδώ δεν είναι το τσιφλίκι σας αλλά το δημαρχείο της πόλης και δεν έχετε το δικαίωμα να διώξετε κανέναν μόνο και μόνο επειδή δεν συμφωνεί μαζί σας» και παρά την προσβολή που αισθάνθηκα παρέμεινα ήσυχα στην αίθουσα μέχρι το τέλος της συνέντευξης
Σκαιότατη ήταν και η συμπεριφορά της παριστάμενης συνεργάτιδάς του η οποία - αν και όπως πληροφορήθηκα εκ των υστέρων έχει την ευθύνη της επικοινωνίας του κ. Μπουτάρη με τα ΜΜΕ είναι φανερό ότι δεν γνωρίζει καλά πρόσωπα και πράγματα της πόλης - αμφισβήτώντας αυθαίρετα και απρεπέστατα την δημοσιογραφική μου ιδιότητα μου αφαίρεσε το λόγο κατά τη διάρκεια ερώτησής μου και στη συνέχεια με απείλησε με τη φράση «είσαι πολύ μικρός για να τα βάλεις μαζί μου και θα δεις τι θα γίνει στη συνέχεια».
Η αντίδρασή μου ήταν να ζητήσω από τον κ. Μπουτάρη να «μαζέψει» τους συνεργάτες του και να τους συστήσει να φέρονται πιο ευγενικά στους καλεσμένους δημοσιογράφους. Φυσικά εξυβρίστηκα και πάλι από τον κ. Μπουτάρη με τις φράσεις «άντε από δω αλήτη» και «χαμένο κορμί».
Επειδή όπως με ενημέρωσαν συνάδελφοί μου κυκλοφόρησε στο διαδίκτυο αναφορά στο επεισόδιο με τη μορφή άτυπου δελτίου τύπου όπου αναφέρονται ανακριβή στοιχεία με τα οποία αμφισβητείται η δημοσιογραφική μου ιδιότητα και επιχειρείται η ενοχοποίησή μου για το επεισόδιο θέλω να επισημάνω τα εξής.
Πρώτον στη συνέντευξη τύπου παραβρέθηκα με την ιδιότητα τόσο του δημοσιογράφου που κατέχω εδώ και 23 χρόνια όσο και του στελέχους του Γραφείου Τύπου του Συνδέσμου ΟΤΑ Νομού Θεσσαλονίκης, ιδιότητα που κατέχω επί 17 συνεχόμενα έτη και ουδέποτε απέκρυψα από κανέναν.
Δεύτερον δεν προκάλεσα τον κ. Μπουτάρη αλλά προκλήθηκα και δεν αντέδρασα ακόμη και όταν θίχτηκε η αντρική μου τιμή και με τις ερωτήσεις μου δεν «άφησα κανένα απολύτως υπονοούμενο» αλλά ευθέως, κόσμια και με στοιχεία αμφισβήτησα κάποια από τα λεγόμενα του κ. Μπουτάρη όπως είναι δικαίωμα και καθήκον να κάνει κάθε δημοσιογράφος.
Τρίτο δεν «παριστάνω τον δημοσιογράφο» αλλά είμαι - χωρίς αυτό να με κάνει κάτι το ξεχωριστό - δημοσιογράφος, τακτικό μέλος της Ένωσης Συντακτών Περιοδικού και Ηλεκτρονικού Τύπου (ΕΣΠΗΤ) η οποία είναι αναγνωρισμένο μέλος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ενώσεων Συντακτών (ΠΟΕΣΥ) και αρκεί η ιδιότητά μου αυτή για να δικαιολογηθεί η παρουσία μου στη συνέντευξη τύπου. Εκείνοι που αμφισβητούν την ιδιότητά μου και το δικαίωμά μου να κάνω ερωτήσεις στις συνεντεύξεις τύπου δεν γνωρίζω τι παριστάνουν
Όσο δε για τον κ. Μπουτάρη δεν είναι η πρώτη φορά που συμπεριφέρεται κατ΄ αυτόν τον τρόπο μέσα στην αίθουσα του δημοτικού συμβουλίου - θυμηθείτε πως αποκάλεσε τους εργαζόμενους του δήμου και τον επικεφαλής τους συνδικαλιστή - όμως η ασυλία στην ιδιότυπη συμπεριφορά του πρέπει κάποτε να τελειώσει..
Εκτός από δημοσιογράφος είμαι και οικογενειάρχης, πατέρας δυο παιδιών που επί 23 χρόνια δημοσιογραφώ με συνείδηση και εντιμότητα βγάζοντας το ψωμί της οικογένειάς μου και δεν επιτρέπω σε κανέναν να αμφισβητεί και να σπιλώνει την επαγγελματική και αντρική μου τιμή και να ρίχνει σκιές πάνω στην πεντακάθαρη επαγγελματική μου διαδρομή.


Συναδελφικά

Γιάννης Παπαμίχος
Δημοσιογράφος
Στέλεχος του Γραφείου Τύπου
του Συνδέσμου ΟΤΑ Νομού Θεσσαλονίκης

ΠΗΓΗ

Η Ασημαντότητα ποτέ δεν ανέχθηκε τη Μεγαλοσύνη

«Το ότι υπήρξε ο Σωκράτης δείχνει πως η δυνατότητα του να είναι κανείς Σωκράτης' ανήκει στο ανθρώπινο ον».

Κ. Καστοριάδης

«Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γιάννης Μπουτάρης παραδέχτηκε ότι αρνήθηκε να παραχωρήσει την άδειά του στον Μίκη Θεοδωράκη και στο Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών «Σπίθα» για τη διοργάνωση συγκέντρωσης διαμαρτυρίας ανάλογη με εκείνη που έγινε προ ημερών στα Προπύλαια ...; Αντιπρότεινε να γίνει η συγκέντρωση στην Πλατεία της Αρχαίας Αγοράς (Άγαλμα Βενιζέλου) ή της νέας Παραλίας, γύρω από το άγαλμα του Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ο Μίκης Θεοδωράκης αρνήθηκε - και με δημόσια δήλωσή του παρομοίωσε την απαγόρευση με αντίστοιχες απαγορεύσεις που είχε υποστεί σε πολύ δυσκολότερες εποχές και κατέληξε ότι θα καταλάβει την πλατεία ο ίδιος από σήμερα το απόγευμα. Η εκδήλωση είναι προγραμματισμένη για αύριο Πέμπτη 9-6-2011» (Βήμα, 8-6-2011)

Το ότι υπάρχει ο Μίκης Θεοδωράκης, δείχνει πως η δυνατότητα να είναι κανείς Μίκης Θεοδωράκης' ανήκει στο ανθρώπινο ον.

Όπως και το ότι υπάρχει ο Μπουτάρης δείχνει πως η δυνατότητα να είναι κανείς Μπουτάρης' ανήκει επίσης, στο ανθρώπινο ον.

Αλλά, υπάρχει μια ασύλληπτη ποιοτική διαφορά ανάμεσα στον τρόπο που υπάρχει ένας γίγαντας (Μπετόβεν της λαϊκής μουσικής, και όχι μόνο) και ένας νάνος.

Στην ιστορία είχαν (και, ευτυχώς, έχουν ακόμη) διαφορετικό βάρος οι υστερικόμορφες συμπεριφορές των σαλονιών και οι ρωμαλέες κραυγές του «νοητού ήλιου της δικαιοσύνης». Το χάσμα ανάμεσα στις πλακίτσες του μπαράκια-μανάκια και στη Μακρόνησο, ήταν, είναι και θα παραμένει αβυσσαλέο.

Τελικά, κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από το παρελθόν του, ούτε και απ' αυτό που είναι και γίνεται κάθε στιγμή.

Ο Μίκης συνδέεται άρρηκτα με τη ζωή και την ιστορία της Θεσσαλονίκης.

" Από τη Θεσσαλονίκη εμπνεύστηκε ο Γιάννης Ρίτσος τον «Επιτάφιο», το πρώτο
ποιητικό κείμενο που μελοποίησε ο Μίκης, με το οποίο άλλαξαν δραστικά οι σχέσεις μας με την έντεχνη λαϊκή μουσική.

" Στη Θεσσαλονίκη έκανε ο Μίκης την παρθενική του εμφάνιση ως πολιτικός ηγέτης εθνικής εμβέλειας, την επομένη της στυγερής δολοφονίας του Γρηγόρη Λαμπράκη (22 Μαΐου 1963) από τα αθύρματα του κράτους, του παρακράτους, του υπόκοσμου και της Gladio.

" Στη Θεσσαλονίκη, κατά τη διάρκεια της δίκης για την υπόθεση Λαμπράκη,
ο Μίκης, καταθέτοντας ενόρκως, κατηγόρησε ευθέως τα ανάκτορα (και τη Φρειδερίκη, ονομαστικά) ως εμπνευστής της δολοφονίας.

Απέναντι σ' αυτά, όσο κι αν βασανίσω τη μνήμη μου, μου είναι αδύνατο να εντοπίσω ίχνη κάποιας ουσιαστικής αγωνιστικής σχέσης του κ. Μπουτάρη με τη Θεσσαλονίκη (εάν, φυσικά, εξαιρεθούν κάποια σαλόνια και μπαράκια).

Και μόνο εξαιτίας αυτής ακριβώς, της κραυγαλέας ποιοτικής διαφοράς των σχέσεών του καθενός με τη Θεσσαλονίκη, ο κ. Μπουτάρης (και όχι η Θεσσαλονίκη) όχι μόνο δεν είχε το δικαίωμα να αρνηθεί να φιλοξενήσει τον Μίκη στην κεντρική της πλατεία, αλλά, αντιθέτως, ήταν υποχρεωμένος να τον υποδεχθεί και να του παρασταθεί στην ομιλία του, δείχνοντας έτσι το σεβασμό του σε όλους εκείνους που μάτωσαν στις πιο δύσκολες στιγμές της μεταπολεμικής ιστορίας της Θεσσαλονίκης  (από τις οποίες ο ίδιος απουσίαζε).

Κατά τη διάρκεια του Μάη 1968, όταν του έθεσαν το ζήτημα σύλληψης του Σαρτρ,
επειδή πουλούσε την απαγορευμένη αριστερίστικη εφημερίδα «Υπόθεση του Λαού», ο Ντε Γκολ απάντησε «Στη Γαλλία, δεν συλλαμβάνουν ένα Βολταίρο».

Αλλά, δεδομένου ότι ο κ. Μπουτάρης δεν είναι Ντε Γκολ, ποτέ δεν θα μπορούσε να πει «στη Θεσσαλονίκη, δεν προσβάλλουν έναν Θεοδωράκη».

Επιτέλους, πρέπει να γίνει κατανοητό ότι είναι εθνική προσβολή να αντιμετωπίζεται ένας μέγιστος συνθέτης, που ενσωμάτωσε τη μεγάλη ποίηση στην καθημερινή μας ζωή και υπήρξε πάντοτε δίπλα μας, παρών στην πρώτη γραμμή όλων των δημοκρατικών αγώνων στη μεταπολεμική περίοδο (σ' αντίθεση με τον κ. Μπουτάρη, που δεν θυμάμαι κάποια συμμετοχή του σ' αυτούς), να αντιμετωπίζεται ως δημόσια παρουσία υποδεέστερη μιας ποδοσφαιρικής ομάδας στην οποία ο κ. Μπουτάρης και οι συν αυτώ παραχώρησαν πρόσφατα την πλατεία Αριστοτέλους και μια εξέδρα στην οποία δέσποζε ένα τεράστιο πανό που έγραφε «Γαμιέται η ΕΠΟ και ο (τάδε)».

Όποια διάβρωση και εάν έχει υποστεί το ατομικό και συλλογικό σύστημα αξιών μας και όσο κι αν δεν το κατανοούν ο κ. Μπουτάρης και η μικρο-αυλές του, αποτελεί έσχατη Ύβρη (με το σημαντικό περιεχόμενο του όρου) και μέγιστο θράσος να αρνούνται (από αφέλεια, βλακεία, κουτοπονηριά ή ιδιοτέλεια), στον «Επιτάφιο», το ανεπανάληπτο «Άξιον Εστί», το μοναδικό «Πνευματικό Εμβατήριο», ή η εκπληκτική πολιτική-ερωτική λειτουργία «Κατάσταση Πολιορκίας» (έργα που ποτέ δεν κατανοητά από τα σαλόνια και τα μπαράκια, στα οποία πολλοί, είθισται, να περιφέρουν το κενό, τη μοναξιά και την ανυπαρξία τους), ό,τι παραχώρησαν στο «Γαμιέται η ΕΠΟ...».

Κλεάνθης Γρίβας

9-6-2011