Η Λέσχη Bilderberg δείχνει να έχει τρομοκρατηθεί για την πιθανότητα της εξόδου της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την συνακόλουθη εντυπωσιακή οικονομική της ανάκαμψη, πράγμα που θα δώσει το παράδειγμα και ...;σε άλλες χώρες να κάνουν ακριβώς το ίδιο.

Μια τέτοια έκβαση είναι βέβαιο ότι θα απειλήσει το ενιαίο νόμισμα της ευρωζώνης και, το σημαντικότερο, το όλο σχέδιο για την οικοδόμηση ενός ευρωπαϊκού ομοσπονδιακού υπερκράτους.

Ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης στην επικείμενη ετήσια σύνοδο της Λέσχης Bilderberg στο Chantilly της πολιτείας Virginia θα είναι ο τρόπος με τον οποίο οι παγκοσμιοποιητές της οικονομικής ελίτ θα αντιμετωπίσουν το πρόβλημα που απειλεί να καταστρέψει την ατζέντα τους για μια παγκόσμια διακυβέρνηση: την κρίση της ευρωζώνης.

Ο ολοένα αυξανόμενος κίνδυνος αθέτησης της υπόσχεσης της Ελλάδας ότι θα τηρήσει τους δρακόντειους όρους «διάσωσης» που της έχουν επιβληθεί από τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο και η απειλή εξόδου της από την ευρωζώνη ανάγκασαν χθες το βράδυ την Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ να παραδεχθεί για πρώτη φορά ότι η Ελλάδα ίσως και να βγει από την ευρωζώνη, εκτίμηση που προκάλεσε απότομη «βουτιά» του ευρώ, αλλά και των χρηματοπιστωτικών αγορών.

Η κρίση της ευρωζώνης βρίσκεται αυτή τη στιγμή στο πιο καίριο σημείο που βίωσε ποτέ η Ευρώπη, και έχει αποδειχθεί πολύ χειρότερη από άλλες κρίσεις, που όλως τυχαίως ξέσπασαν και εκείνες λίγο πριν από τις ετήσιες συνόδους της Λέσχης Bilderberg, το 2010 και το 2011.

Και στις δύο εκείνες περιπτώσεις, η πολιτική συναίνεση που υπήρξε ανάμεσα στα μέλη της Λέσχης Bilderberg ήταν αρκετή για να δοθεί η ευκαιρία στην ευρωζώνη να αναπνεύσει - έστω και με μάσκα οξυγόνου - για άλλους 12 μήνες, και το 2010 αλλά και το 2011.

Φέτος, τα ίδια αυτά άτομα, που η κοινή γνώμη αναγνωρίζει πλέον ως διαχειριστές της παγκοσμιοποίησης, θα προσπαθήσουν και πάλι να χαράξουν μια στρατηγική κεκλεισμένων των θυρών, η οποία θα διασώσει το «μονάκριβο» κατασκεύασμά τους: το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.

Στη προπερσινή σύνοδο της λέσχης το 2010 στην Ισπανία, «το μέλλον του ευρώ» βρέθηκε στο επίκεντρο, καθώς ο Ισπανός πρωθυπουργός Luis Rodriguez Zapatero, πλαισιωμένος από αρκετούς οικονομικούς εγκεφάλους, κατέβαλε προσπάθειες να επιλύσει την κρίση, την ίδια ώρα που τα μέλη της Bilderberg πανικόβλητα συνεδρίαζαν, εξετάζοντας σενάρια σε περίπτωση κατάρρευσης του ενιαίου νομίσματος.

Ένα χρόνο αργότερα, το 2011, κατά τη διάρκεια της συνόδου στο St Moritz της Ελβετίας, η κρίση του ευρώ ήταν και πάλι στην κορυφή της ατζέντας της Λέσχης Βilderberg. Οι παγκοσμιοποιητές εξέφρασαν φόβους ότι η διάλυση της ζώνης του ενιαίου νομίσματος θα μπορούσε, μεταξύ άλλων, να τορπιλίσει τις ελπίδες για την δημιουργία πολλών περιφερειακών νομισμάτων.

Η Λέσχη Bilderberg δεν φοβάται απλά ότι η Ελλάδα θα βγει από το ευρώ, αλλά ότι με την έξοδό της θα βιώσει τεράστια οικονομική ανάκαμψη και θα αποτελέσει παράδειγμα για άλλες χώρες της Ευρωζώνης να ακολουθήσουν την ίδια πορεία.

Ο φόβος αυτός διακρίνεται καθαρά σε άρθρο που δημοσίευσε σήμερα το φερέφωνο της Λέσχης Bilderberg, η ελεγχόμενη από την εν λόγω λέσχη εφημερίδα «Financial Times» με τίτλο «Η έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα την μετατρέψει σε πρότυπο για άλλες χώρες».

«Αν η Ελλάδα βγει από την ευρωζώνη, θα μπορούσε να αποδειχθεί πιο επικίνδυνη για το σύστημα από ό,τι ήταν ποτέ όσο βρισκόταν μέσα σε αυτήν, δίνοντας το παράδειγμα της αποτελεσματικής αντίδρασης», σχολιάζει ο Arvind Subramanian.

Ο Subramanian δεν είναι τυχαίος αναλυτής. Είναι επίτιμο μέλος του γνωστού «Peter G. Peterson Institute for International Economics», ανάμεσα στα κορυφαία μέλη του οποίου συμπεριλαμβάνονται πολλά μέλη της Λέσχης Βilderberg. Ανάμεσα σε αυτά είναι και ο πρώην πρόεδρος της κεντρικής τράπεζας των ΗΠΑ (Federal Reserve), Paul Volcker, ο πρώην υπ. Οικονομικών των ΗΠΑ, Lawrence Summers, και το διαχρονικό έμβλημα της Βilderberg, ο David Rockefeller.

«Ας υποθέσουμε ότι από τα μέσα του 2013 θα αρχίσει μια ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας, ενώ το υπόλοιπο της ευρωζώνης θα παραμένει σε ύφεση. Η επίδραση μιας τέτοιας εξέλιξης στην Ισπανία και την Πορτογαλία, που μαστίζονται από την λιτότητα, αλλά ακόμη και στην Ιταλία, θα είναι ισχυρή. Οι ψηφοφόροι εκεί αποκλείεται να μην επηρεαστούν από τη βελτίωση της οικονομικής κατάστασης των Ελλήνων, των γειτόνων τους που σήμερα έχουν γίνει αντικείμενο περιφρόνησης. Θα αρχίσουν να διερωτώνται για ποιό λόγο και οι δικές τους κυβερνήσεις δεν ακολουθούν τις ίδιες πολιτικές επιλογές με των Ελλήνων και θα απαιτήσουν την έξοδό τους από την ευρωζώνη. Με άλλα λόγια, η ελληνική εμπειρία μπορεί να μεταβάλει ριζικά τα κίνητρα της παραμονής αυτών των χωρών στην ευρωζώνη, κυρίως εάν οι οικονομικές συνθήκες εξακολουθήσουν να είναι ζοφερές», γράφει ο Subramanian, προσθέτοντας τα εξής:

«Η δυνατότητα εξόδου της Ελλάδας μπορεί να αποδειχθεί κάτι σαν μεταδοτική νόσος και να οδηγήσει στη διάλυση της ευρωζώνης και ίσως και του όλου ευρωπαϊκού σχεδίου».

Η Bilderberg δείχνει κάτι παραπάνω από πρόθυμη να σώσει την ευρωζώνη, αφού αντιπροσωπεύει την ίδια την βάση της παγκόσμιας οικονομικής ατζέντας των νεοταξιτώνγια τη δημιουργία περιφερειακών νομισμάτων και προσεκτικά σχεδιασμένων ομοσπονδιών σε διάφορες ηπείρους, που θα βασίζονται στο ίδιο μοντέλο με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Εάν τελικά η ευρωζώνη αποτύχει, η προοπτική της επίτευξης του τελικού στόχου ενός παγκόσμιου νομίσματος νεκρώνεται για τουλάχιστον άλλα 100 χρόνια.

Η πρόεδρος της Bilderberg, Etienne Davignon, καυχήθηκε κάποτε σε συνέντευξή της ότι η Bilderberg συνέβαλε τα μέγιστα στη δημιουργία του ευρώ, συντάσσοντας πρώτη την ατζέντα των πολιτικών που θα έπρεπε να ακολουθήσουν οι χώρες της ΕΕ προκειμένου να υπάρξει ένα ενιαίο νόμισμα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, το οποίο αργότερα επισημοποιήθηκε μέσω της Συνθήκης του Μάαστριχτ το 1992.

Αυτό που δεν γνωρίζει ο περισσότερος κόσμος είναι ότι οι πρώτες συζητήσεις για την δημιουργία ενιαίου νομίσματος έλαβαν χώρα περίπου τέσσερις δεκαετίες πριν, στη συνεδρίαση της Bilderberg στο Garmisch-Partenkirchen της Δυτικής Γερμανίας το 1955.

Έγγραφα από εκείνη την σύνοδο, που διέρρευσαν αργότερα, αποκαλύπτουν ότι οι σύνεδροι της λέσχης - και ήδη γνωστοί νεοταξίτες - μίλησαν για την ανάγκη «να εισέλθει ο γερμανικός λαός σε μια κοινή ευρωπαϊκή αγορά το συντομότερο δυνατό», προσθέτοντας ότι «το μέλλον του θα είναι αμφίβολο χωρίς μια Ενωμένη Ευρώπη»!

Η ατζέντα αυτή περιλαμβάνει «την ανάγκη να επιτευχθεί ένα κοινό νόμισμα», καθώς και η δημιουργία μιας «κεντρικής πολιτικής εξουσίας».

Δεδομένου του γεγονότος ότι η συνομωσία που οδήγησε τελικά στην θέσπιση του ευρώ διήρκεσε τουλάχιστον 50 χρόνια, δεν υπάρχει πιθανότητα η παγκόσμια ελίτ να εγκαταλείψει το «πόνημά» της αμαχητί.

Aλλά να είστε βέβαιοι ότι η κρίση της ευρωζώνης θα βρεθεί στο επίκεντρο της φετινής συνόδου της Λέσχης Bilderberg και πάλι, καθώς τα μέλη της θα προσπαθούν να συναινέσουν σε άλλη μια μεγάλη προσπάθεια να διασώσουν το ενιαίο νόμισμα.

ΠΗΓΗ

Σε όλη την Ευρώπη μετά τις εκλογές σε Ελλάδα και Γαλλία με τις αριστερές και κεντροαριστερές δυνάμεις στην πρώτη γραμμή, αλλά και την υποχώρηση του CDU της Μέρκελ στην Γερμανία, φαίνεται το κλίμα εν μέσω κινδυνολογίας και απειλών να αλλάζει δραστικά!

Και στην Ιταλία στις δημοτικές για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια η Αριστερά έχει προβάδισμα.

Το κλίμα πανικού που προσπαθούν να περάσουν και να επιβάλλουν τα Χριστιανοδημοκρατικά και Λαικά κόμματα της Ευρώπης δεν φαίνεται να τρομάζει τους ψηφοφόρους της Ευρώπης αλλά να αντιδρούν δυναμικά και να δίνουν πρόκριση στην νέα γεννιά της Αριστεράς.

Σε λιγότερο από ένα μήνα θα δούμε αν και στην Ελλάδα αυτός ο αριστερός άνεμος που φύσηξε, θα μπορέσει να γίνει ανεμοστρόβιλος που θα διαλύσει τις παλαιές και διεφθαρμένες δυνάμεις του εγχώριου πολιτικού κατεστημένου.

Σύμφωνα πάντως με δημοσκοπήσεις ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς φαίνεται να προηγείται χωρίς όμως ακόμη να έχει κερδίσει στα σημεία τον βασικό αντίπαλο της ΝΔ.

Ο μπαμπουίνος επαγγελματίας πολιτικός της δικομματικής κλεπτοκρατίας:

ͺ «Έχει την ικανότητα να υποκύπτει σε κάθε ξένη επίδραση, ενώ στα λόγια της αντιστέκεται ...;

ͺ Καταφέρνει να συνδυάζει την δημοκρατική φρασεολογία με τις πιο ολιγαρχικές ιδέες ...;

ͺ Έχει την ειδικότητα να φαίνεται πως επιτίθεται όταν υποχωρεί, και πως υπερασπίζεται αυτούς που προδίδει ...;

ͺ Ξέρει να χειρίζεται δεξιοτεχνικά έναν επιφανειακό αντίπαλο και να σπρώχνει στην απελπισία έναν υποτιθέμενο σύμμαχο ...;

ͺ Ξέρει να παίρνει στην αποφασιστική στιγμή το μέρος του δυνατού εναντίον του πιο αδύνατου ...;

ͺ Ξέρει να το βάζει στα πόδια, αλαλάζοντας όλο θράσος και στόμφο ...;

ͺ Και μέχρι σήμερα, η φιλία του υπήρξε πάντοτε το προμήνυμα μιας σίγουρης καταστροφής».

(Karl Marx, Σκιαγράφηση του Πάλμερστον, 20/10/1853)

Όλο το άρθρο ΕΔΩ

«Το κόστος της διάσωσης της Ελλάδας είναι χαμηλότερο από το κόστος της κατάρρευσής της» υπογράμμισε ο αντιπρόεδρος της Τουρκικής κυβέρνησης και υπουργός Οικονομίας της γείτονος, Αλί Μπαμπατζάν.

Μιλώντας στην κοινή Σύνοδο των υπουργών Οικονομίας και Οικονομικών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τους υπουργούς Οικονομικών των υπό ένταξη χωρών, ο κ. Μπαμπατζάν επισήμανε ότι, νομικά, δεν είναι δυνατή η έξοδος χώρας από την ευρωζώνη και τόνισε ότι απαιτείται ισχυρότερη αλληλεγγύη μεταξύ των μελών της ζώνης του κοινού νομίσματος.

«Αποδίδω ιδιαίτερη σημασία στη στήριξη της Ελλάδας» είπε, προσθέτοντας ότι «στην αντίθεση περίπτωση, θα πληγεί η εσωτερική ενότητα της ΕΕ και θα επηρεαστεί αρνητικά η παγκόσμια οικονομία».

«Αν αρχίσει συζήτηση για την έξοδο μίας από τις 17 χώρες της ευρωζώνης, η συζήτηση δεν θα περιοριστεί σε μία, μόνον, χώρα. Το θέμα ενέχει σοβαρούς κινδύνους, τόσο για την οικονομική σταθερότητα της Ευρώπης, όσο και για την παγκόσμια οικονομία» κατέληξε ο Τούρκος υπουργός.  

ΠΗΓΗ 

Την περασμένη Κυριακή, η παράταξη του Μνημονίου ηττήθηκε κατά κράτος. Την Δευτέρα που ακολούθησε άρχισε να προδιαγράφεται μια δεύτερη ήττα: η ήττα της Αντι-μνημονιακής παράταξης. Έτσι είναι. Στον καιρό της Κρίσης είναι πολύ εύκολο να έχουμε μόνο ηττημένους. Τόσο στον πολιτικό όσο και στον οικονομικό στίβο. (Αυτή δεν ήταν άλλωστε η μοίρα των λαών την δεκαετία του 1930, η οποία ακολούθησε μετά το 2008 της εποχής εκείνης; Μετά το 1929; Τότε δεν ηττήθηκαν μαζί τόσο οι συντηρητικοί-μεν-φιλελεύθεροι-δε αστοί όσο και η Αριστερά

Η ήττα της παράταξης του Μνημονίου οφείλεται σε κάτι πολύ απλό: Η λογική του Μνημονίου δεν μπορούσε σε καμία των περιπτώσεων (όσο χρηστή και αποτελεσματική να ήταν η διακυβέρνηση των δύο μνημονιακών κυβερνήσεων που είχαμε) να πετύχει τον βασικό στόχο του Μνημονίου: την αποτροπή - μέσω τεράστιων δανείων και αυστηρής λιτότητας - της πτώχευσης του δημοσίου και της περαιτέρω βύθισης της πραγματικής οικονομίας στην όλο και επιταχυνόμενη Ύφεση. (Πόσο δε μάλιστα που η εν λόγω διακυβέρνηση κάθε άλλο παρά αποτελεσματική ήταν!)

Η ήττα της Αντιμνημονιακής παράταξης θα έρθει (εκτός κι αν μεσολαβήσει μια αλλαγή στάσης από τον Σύριζα) λόγω μιας άλλης εξ ίσου στυγνής πραγματικότητας: Η Ελλάδα μπορεί να βγει από αυτή την Κρίση με τις δικές της δυνάμεις όσο μπορούσε το Ohio, ανεξάρτητα και αυτόνομα από την υπόλοιπη Αμερική, να βγει από την Μεγάλη Ύφεση το 1931. Σε καμία των περιπτώσεων! Μας αρέσει δεν μας αρέσει, η τύχη της Ελλάδας είναι αναπόσπαστα δεμένη με εκείνη της υπόλοιπης ευρωζώνης. Όσο βαυκαλιζόμαστε ότι μπορούμε να διαχωρίσουμε την πορεία μας από την Ευρώπη και, με τις δικές μας δυνάμεις, να πορευτούμε σε ένα καλύτερο αύριο, δημιουργούμε τις συνθήκες μιας συντριπτικής ήττας της ελπίδας ότι η Αντιμνημονιακή ψήφος θα βγει σε καλό.

Εδώ λοιπόν έγκειται η ουσία της υπόθεσης: Από την μία ο σεβασμός των όρων του Μνημονίου όχι μόνο δεν ενδείκνυται αλλά είναι ανέφικτος (ακόμα κι όλοι να συμφωνούσαμε σε αυτούς τους όρους - ακόμα κι οι αναρχικοί των Εξαρχείων). Από την άλλη, η εγχώρια χρηματοδότηση των αναπτυξιακών και μεταρρυθμιστικών πολιτικών που είναι προαπαιτούμενο για την ανατροπή της Κρίσης είναι αδύνατη. Άρα, τί κάνουμε; Αν έχω δίκιο, η λύση είναι μία (αν και όχι απλή): Επαναδιαπραγμάτευση εντός του ευρώ. Πως γίνεται αυτό, σας ακούω να ρωτάτε (με δίκαιη απορία), όταν η κα Μέρκελ δεν θέλει να ακούσει κουβέντα; Γιατί να μας ακούσουν; Γιατί να μας αποτείνουν καν τον λόγο; Εύλογο το ερώτημα (το οποίο ετίθετο στον κ. Σαμαρά από τον Μάιο του 2010, όταν υποσχόταν κι εκείνος την επαναδιαπραγμάτευση, χωρίς να δίνει απάντηση).

Η μόνη σοβαρή απάντηση είναι ότι θα μας πάρουν στα σοβαρά μόνον αν θέσουμε την επανδιαπραγμάτευση ως προϋπόθεση για να δεχθούμε την νέα δόση από το EFSF. Από εκεί που μας φοβερίζουν ότι δεν θα μας την δώσουν, να ανακοινώσουμε ήρεμα και νωχελικά (χωρίς να προβούμε σε καμία καταγγελία) ότι επιλέγουμε να μην την πάρουμε όσο το «πρόγραμμα» παραβαίνει τους κανόνες της λογικής και επιμένει σε νέα μέτρα που θα γκρεμίσουν ότι έχει μείνει όρθιο στην κοινωνική οικονομία της χώρας (π.χ. νέες μειώσεις κατώτατων μισθών και συντάξεων).

Βέβαια, για να το πούμε αυτό το «ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε», χωρίς η ρήση μας να αποτελεί μπλόφα, είναι απαραίτητο πρώτα να έχουμε κάνει (εντός των ερχόμενων εβδομάδων) ό,τι απαιτείται ώστε το ελληνικό δημόσιο να μπορεί να «αντέξει» στο επόμενο διάστημα (π.χ. έως τον Δεκέμβριο) χωρίς δανεικά, μέσω της εξάλειψης του πρωτογενούς ελλείμματος, τουλάχιστον έως το τέλος του χρόνου. Είναι κάτι τέτοιο εφικτό; Ναι, είναι (α) με μια από-πάνω-προς-τα-κάτω συμπίεση μισθών και συντάξεων που αφήνει ανέπαφα τα χαμηλά εισοδήματα και (β) με την δυνατότητα προ-πληρωμής ΦΠΑ και φόρου εισοδήματος με μεγάλες εκπτώσεις εκ μέρους των φορολογουμένων (αντί για την απίστευτα ανόητη πρόταση της «κινητοποίησης των καταθέσων» που φέρεται να εξήγγειλε μέλος του Σύριζα, σπέρνοντας τον πανικό στους μικρο-καταθέτες).

Στόχος τέτοιων διαπραγματευτικών κινήσεων δεν μπορεί να είναι η αυτόνομη, μαρκοπρόθεσμη ανάπτυξη της χώρας. Στόχος είναι να κρατηθεί η Ελλάδα βραχυπρόθεσμα ζωντανή έως ότου η Ευρώπη, υπό την επιρροή της αλλαγής σκηνικού που επέφερε η νίκη Hollande (καθώς και η καθίζηση των Μνημονικακών κομμάτων στην Ελλάδα), αλλάξει ρώτα. Θα μου πείτε: Κι αν δεν αλλάξει; Σας απαντώ: Δεν υπάρχει πιθανότητα να μην αλλάξει! Ποτέ δεν είναι, βέβαια, σίγουρο ποια θα είναι η νέα ρώτα. Όμως ένα είναι σίγουρο: η σημερινή ρώτα (που συνθλίβει χώρες όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ισπανία) δεν μπορεί να παραμείνει ως έχει. Το ζητούμενο είναι να επιβιώσουμε έως τότε, έως ότου το ευρωπαϊκό τοπίο αρχίσει να ξεκαθαρίζει, όσο γίνεται με λιγότερα θύματα. Αυτό είναι το ζητούμενο για την νέα κυβέρνηση. Αυτό είναι το θέμα που θα ήθελα να δω τους πολιτικούς μας αρχηγούς να συζητήσουν στο Προεδρικό Μέγαρο όταν θα έρθει, πολύ σύντομα, η στιγμή της υπό τον κ. Παπούλια σύσκεψης των πολιτικών αρχηγών. Πρέπει, αντί να βγουν εκτός θέματος και να προσπαθούν να κερδίσουν την μάχη των εντυπώσεων, να συζητήσουν ήρεμα και υπεύθυνα (α) το πως θα ετοιμαστεί η χώρα ώστε να «αντέξει» όσο η άρνησή μας να πάρουμε την επόμενη δόση πυροδοτήσει μια Μεγάλη Ευρωπαϊκή Διαπραγμάτευση, καθώς και (β) ποια θα είναι η δική μας, η ελληνική, τοποθέτηση στην διάρκεια αυτής της διαπραγμάτευσης.

Ποια τοποθέτηση πρέπει να επιλέξουμε στον ευρωπαϊκό πεδίο; Επιτρέψτε μου να σας πω τι θα πρότεινα ως ελληνική θέση (όσοι έχετε διαβάσει τις προτάσεις μου εδώ στο protagon δεν θα ξαφνιαστείτε): Να παρουσιάσουμε στην Ευρώπη μια πρόταση επίλυσης που να ηχεί ρεαλιστική όχι μόνο για την Ελλάδα αλλά και για την Ισπανία που καταρρέει σήμερα, για την Ιρλανδία, για την Πορτογαλία, για την Γαλλία της οποίας η σειρά έρχεται κλπ - έτσι ώστε να δημιουργήσουμε ερείσματα μεταξύ της πλειοψηφίας των ευρωπαίων που, πλέον (κι ευτυχώς) κατανοούν πως αυτό που επιβλήθηκε στην Ελλάδα, πρώτον, δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας και, δεύτερον, δηλητηριάζει (καθώς επεκτείνεται σε) ολόκληρη την Ευρώπη. Βασικές αρχές αυτής της συνολικής λύσης πρέπει να είναι:

(1) Να μην πληρώνει τον λογαριασμό ο γερμανός φορολογούμενος αλλά το κατά Μάαστριχτ δημόσιο χρέος να μετατραπεί σε ευρωπαϊκό χρέος (από την ΕΚΤ) το οποίο θα αποπληρώνουν τα κράτη-μέλη με επιτόκια που θα εξασφαλίσει για αυτά η ΕΚΤ

(2) Να σταματήσουν οι εθνικές κυβερνήσεις να ασχολούνται με τις τράπεζες οι οποίες περνούν σε ευρωπαϊκό έλεγχο (δηλαδή να τις αναλάβει ως προς την επανακεφαλαιοποίηση, έλεγχο και διοίκηση - τουλάχιστον όσες δεχθούν σημαντικά ευρωπαϊκά κεφάλαια - το EFSF)

(3) Να συνεργαστεί η ΕΚΤ με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (εκδίδοντας ομόλογα και η μία και η άλλη) στην εκπόνηση ενός Ευρωπαϊκού Νιου Ντηλ (επενδυτικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη και την εξισορρόπιση της ενδοε-ευρωπαϊκής ανταγωνιστικότητας)

(4) Δέσμευση των χωρών-μελών, στον βαθμό που ισχύσουν τα πιο πάνω (και εξευρωπαϊστεί μεγάλο μέρος του χρέους, οι επενδύσεις και το τραπεζικό σύστημα), να ισοσκελίζουν μόνιμα τον προϋπολογισμό τους.

Διαβάστε το υπόλοιπο ενδιαφέρον άρθρο ΕΔΩ

Ο Μπαρόζο είναι ο δεξιός κηφήνας όπως κοιτάμε την φωτο...

Με μια απειλή - προειδοποίηση προς στις χώρες που έχουν πάρει διεθνή στήριξη και... κυρίως την Ελλάδα έστειλε σήμερα ο Μπαρόζο.

Οι χώρες της ΕΕ που έχουν δεχθεί διεθνή στήριξη  "δεν έχουν άλλη επιλογή" παρά να εφαρμόσουν μέτρα λιτότητα παράλληλα με τις προσπάθειές τους για να δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη", δήλωσε σήμερα ο πρόεδρος της Επιτροπής Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο.

"Οι χώρες του προγράμματος δεν έχουν άλλη επιλογή --εκτός από την άτακτη χρεοκοπία, που πιστεύω πως δεν συνιστά επιλογή-- παρά να εφαρμόσουν θαρραλέα μέτρα δημοσιονομικής σταθεροποίησης", δήλωσε ο Μπαρόζο μιλώντας σε δημοσιογράφους στις Βρυξέλλες. "Ανάπτυξη και σταθεροποίηση, τα χρειαζόμαστε και τα δύο", τόνισε.

Ο ίδιος επέμεινε πως θα ήταν "ανεύθυνο" εκ μέρους της Επιτροπής να συστήσει περαιτέρω αύξηση των εθνικών ελλειμμάτων για να επιτευχθεί ανάπτυξη.

Πάντως δεν είναι τυχαίο που οι δηλώσεις Μπαρόζο γίνονται σήμερα αφού ο βασικός αποδέκτης των απειλών αυτών είναι η Ελλάδα...

Πηγή

ΥΓ. Ούστ ρε Κηφήνα, που πληρώνεσαι από τις τσέπες των ευρωπαίων πολιτών κάτι δεκάδες χιλιάδες ευρώ... για να κάνεις ΤΙΠΟΤΑ!!! Ρεμάλι!!!

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=3KO1sger7Bc

Με γοργούς ρυθμούς εφαρμόζεται το σχέδιο της Οικονομικής κυριαρχίας των αγορών επί των λαών της Ευρώπης αλλά και παγκοσμίως. Στην εξυπηρέτηση αυτών των σχεδίων μια ολόκληρη γενιά πολιτικών εκπαιδεύτηκε για να εξυπηρετήσει τους σκοπούς αυτούς, που έχουν σχεδιαστεί από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Η Ελλάδα κατέχει μια παγκόσμια πρωτιά αφού επιλέχτηκε ως μία από τις χώρες προσάναμμα για όλη την ευρωζώνη, αφού στερείται πολιτικών φυσιογνωμιών που θα μπορούσαν να εργαστούν και να αντισταθούν για τον λαό, και αφού το υπάρχον πολιτικό κατεστημένο είναι διαπλεκόμενο και διεφθαρμένο έως το μεδούλι του.

Καταρρέει όλη η ευρωζώνη και η ευρωπαϊκή ένωση, με τις Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία και Ιρλανδία να ακολουθούν τον δρόμο του ΔΝΤ και του κουρέματος χρέους, που χαράχτηκε στην Ελλάδα.

Το ευρώ και η ευρωπαϊκή ένωση όπως την γνωρίζαμε και την ονειρευτήκαμε δεν υπάρχει πλέον με τα χειρότερα να ακολουθούν... με τους λαούς της Ευρώπης να οδηγούνται στην ανέχεια και στην υποδούλωση των αγορών, δηλ. των οικονομικών συμφερόντων των παγκόσμιων νταβατζήδων.

 

Καταιγιστικός ο γερμανός φιλόσοφος

Τα κράτη ένα-ένα υποκλίνονται στην κρίση, γίνονται δέσμια της απειλής της εξάπλωσής της. Η «μόλυνση» γίνεται ο μεγαλύτερος φόβος των αγορών, των ηγετών, των πολιτών του κόσμου.

Ο Γιούργκεν Χάμπερμας, είναι 82 ετών και είναι ένα από τα μεγαλύτερα πνεύματα του περασμένου αιώνα. Στοχαστής, κοινωνιολόγος, φιλόσοφος, αναλυτής, καθοδηγητής ενός ολόκληρου φιλοσοφικού ρεύματος και πάνω από όλα, όπως ο ίδιος λέει... «πολίτης» της Ευρώπης.

Το περιοδικό Spiegel φιλοξενεί σήμερα ένα άρθρο που αναφέρεται στην πρόσφατη εμφάνιση του πραγματιστή φιλόσοφου στο Ινστιτούτο Γκαίτε στο Παρίσι, όπου για ακόμη μία φορά έδειξε πόσο «θυμωμένος» είναι με τα όσα συμβαίνουν.

«Είμαι εδώ μιλώντας ως πολίτης...» λέει στο κοινό του. «Θα μπορούσα πιστέψτε με να είμαι στο γραφείο μου. Το ευρωπαϊκό σχέδιο δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι στα χέρια μιας ελίτ».

«Σε αυτή την κρίση οι λειτουργικές λύσεις συγκρούονται με εκείνες του συστήματος», είπε μιλώντας για τις πιέσεις των αγορών. «Είναι απαράδεκτο, απαράδεκτό», αναφώνησε μιλώντας για «το τελεσίγραφο της Ε.Ε.» και την «απώλεια της ελληνικής κυριαρχίας». «Στην Ευρώπη τα κράτη διοικούνται από τις αγορές και τελικά ασκούν τόσο μεγάλη επιρροή στις χώρες που διαμορφώνουν ακόμα και κυβερνήσεις... όπως στην Ελλάδα και την Ιταλία».

«Καταδικάζω τα πολιτικά κόμματα! Είναι ανίκανα, εδώ και πολύ καιρό δεν έχουν καμία φιλοδοξία πέρα από την επανεκλογή τους. Δεν έχουν καμία πολιτική ουσία. Είναι μια πολιτική ελίτ που δεν ενδιαφέρεται καν να εξηγήσει στους πολίτες τι συμβαίνει. Είμαι θυμωμένος με τους πολιτικούς, με την ελίτ, με τα μέσα ενημέρωσης», λέει.

Ο Χάμπερμας θέλει να κάνει σαφές το μήνυμά του: «Οι πολιτικοί εναντιώνονται στο Ευρωπαϊκό ιδεώδες». Το δήλωσε ξεκάθαρα στην Frankfurter Algemeine Zeitung την προηγούμενη εβδομάδα, το αναφέρει και στο νέο του βιβλίο, στο οποίο περιγράφει ένα είδος... «ήσυχου πραξικοπήματος».

Περιγράφει πως η δημοκρατία επηρεάζεται από την πίεση των αγορών, καταλήγοντας στο συμπέρασμα ότι η εξουσία έχει φύγει από τα χέρια των ανθρώπων και έχει δοθεί στο «αμφισβητούμενης πολιτικής νομιμότητας» Ευρωπαϊκό συμβούλιο.

Ο Χάμπερμας ονομάζει το σύστημα Μέρκελ- Σαρκοζί, «μεταδημοκρατικό» και βλέπει ότι η Ε.Ε. έχει μία περίεργη εξουσία, η οποία πηγάζει από τη συνθήκη της Λισαβόνας και χαρακτηρίζεται ως «ανωμαλία». Η ανωμαλία που βλέπει ο Χάμπερμας στο σύστημα, πηγάζει από το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση «δραστηριοποιείται με πολιτικές κυβερνητικές χωρίς να έχει την νομιμοποίηση αυτή».

ΠΗΓΗ

Βοήθεια σε όσους πολίτες της βρίσκονται στην ευρωζώνη

Οι βρετανικές πρεσβείες έτοιμες για κατάρρευση του ευρώ!

Η Βρετανική κυβέρνηση έδωσε εντολή στις πρεσβείες του Ηνωμένου Βασιλείου στις χώρες της ευρωζώνης να λάβουν κάθε απαραίτητο μέτρο ώστε να προστατεύσουν τους Βρετανούς πολίτες  σε περίπτωση που καταρρεύσει το ευρώ!

Σύμφωνα με την εφημερίδα Telegraph ανώτατο στέλεχος της βρετανικής κυβέρνησης ανέφερε πως η κατάρρευση του ευρώ είναι απλώς θέμα χρόνου και ως εκ τούτου οι πρεσβείες στις χώρες της ευρωζώνης πρέπει να βοηθήσουν  τους πολίτες που βρίσκονται σε αυτές τις χώρες, είτε με την παροχή οικονομικής βοήθειας είτε λόγω ανεξέλεγκτων κοινωνικών αναταραχών.

Οι βρετανικές πρεσβείες θα φροντίσουν να παρέχουν ρευστό σε όσους πολίτες της χώρας δεν θα μπορέσουν να πάρουν λεφτά από τις τράπεζες της ευρωζώνης, λόγω της κατάρρευσης του ευρώ ( ! ) αναφέρει χαρακτηριστικά η εφημερίδα.

ΠΗΓΗ

 Μια "κατάρρευση της Ιταλίας θα οδηγούσε αναπόφευκτα στο τέλος του ευρώ" δήλωσαν ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί και η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ στον Ιταλό πρωθυπουργό Μάριο Μόντι προχθές στο Στρασβούργο, σύμφωνα με την ιταλική κυβέρνηση.((   

Ο Γάλλος πρόεδρος και η Γερμανίδα καγκελάριος "επαναβεβαίωσαν την υποστήριξή τους στην Ιταλία, λέγοντας ότι συνειδητοποιούν πως μια κατάρρευση της Ιταλίας θα οδηγούσε αναπόφευκτα στο τέλος του ευρώ, προκαλώντας μια παύση της διαδικασίας της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης με απρόβλεπτες συνέπειες", αναφέρεται σε χθεσινή ανακοίνωση της ιταλικής κυβέρνησης, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα έπειτα από υπουργικό συμβούλιο.((   

Κατά τη μίνι σύνοδο που είχαν την Πέμπτη οι τρεις ηγέτες στο Στρασβούργο, ο Σαρκοζί και η Μέρκελ εξέφρασαν εξάλλου την "εμπιστοσύνη" τους στον κ. Μόντι και σημείωσαν ότι είναι "πεπεισμένοι για τη δέσμευση" της Ιταλίας "στην κοινή προσπάθεια που αποσκοπεί στην εξεύρεση λύσεων στη σοβαρή χρηματοπιστωτική και οικονομική κρίση της ευρωζώνης", προσθέτει η ιταλική κυβέρνηση στην ανακοίνωσή της.((   

Από την πλευρά του, ο Μόντι επιβεβαίωσε ότι στόχος της Ιταλίας είναι να επιτύχει τον ισοσκελισμό του προϋπολογισμού το 2013, όπως δήλωσε την Πέμπτη ο ίδιος σε συνέντευξη Τύπου, και διαβεβαίωσε ότι η Ρώμη θα υιοθετήσει "γρήγορα" μέτρα για να δοθεί ώθηση στην ανάπτυξη.((   

Το υπουργικό συμβούλιο έχει εξάλλου ήδη "αρχίσει τη συζήτηση για τον καθορισμό της διαδρομής που θα ακολουθηθεί, η οποία θα είναι η ταχύτερη δυνατή, προκειμένου να προσδιοριστεί η δέσμη των μέτρων που θα υιοθετηθούν", διευκρινίζει στην ανακοίνωσή της η ιταλική κυβέρνηση.(

Υποβάθμισαν και το Βέλγιο

Ο οίκος αξιολόγησης Standard and Poor's υποβάθμισε σήμερα κατά μία βαθμίδα την πιστοληπτική ικανότητα του Βελγίου, από το ΑΑ+ στο ΑΑ, επικαλούμενος το ρίσκο που θα πρέπει να αναλάβει η ήδη χρεωμένη χώρα για να στηρίξει τον χρηματοπιστωτικό τομέα της.

Στην ανάλυσή του ο οίκος εκφράζει το φόβο ότι ο χρηματοπιστωτικός τομέας, λόγω των δυσκολιών που αντιμετωπίζει, χρειάζεται μεγαλύτερη στήριξη από το κράτος, γεγονός που θα αύξανε το ήδη μεγάλο χρέος του Βελγίου σε μια περίοδο που η "πολιτική αβεβαιότητα" εξακολουθεί και επιβαρύνει την αξιοπιστία των Βρυξελλών όσον αφορά το δανεισμό τους.

Ο υπουργός Οικονομικών του Βελγίου, Ντιντιέ Ρέιντερς, είπε ότι η υποβάθμιση της χώρας του συνδέεται με την έλλειψη εμπιστοσύνης που δείχνουν οι επενδυτές "σε παγκόσμιο επίπεδο". Πρόσθεσε ωστόσο, σύμφωνα με το πρακτορείο Belga, ότι η απόφαση του S&P ενισχύει την ανάγκη "να οριστικοποιηθεί πολύ σύντομα ο προϋπολογισμός του 2012".

Μετά την ανακοίνωση της υποβάθμισης, ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός Ιβ Λετέρμ έκανε έκκληση στα έξι κόμματα που διαπραγματεύονται το σχηματισμό νέας κυβέρνησης ώστε να καταλήξουν σε κάποια συμφωνία για τον προϋπολογισμό πριν από την Δευτέρα. "Κάνω έκκληση να τον οριστικοποιήσουμε απόψε, το σαββατοκύριακο, σε κάθε περίπτωση πριν ανοίξουν οι αγορές την Δευτέρα", είπε ο Λετέρμ μιλώντας στη δημόσια τηλεόραση RTBF.

Οι διαπραγματεύσεις για την κατάρτιση του προϋπολογισμού του 2012 προσκρούουν στις διαφορές μεταξύ των πολιτικών κομμάτων. Η κατάσταση αυτή ανάγκασε, την περασμένη Δευτέρα, τον επικεφαλής των Γαλλόφωνων σοσιαλιστών, Ελιό Ντι Ρουπό, που είχε αναλάβει να σχηματίσει την επόμενη κυβέρνηση, να εγκαταλείψει την προσπάθεια.

Πολλά βελγικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν πάντως ότι οι συνομιλίες ξανάρχισαν το βράδυ της Παρασκευής. Η εκπρόσωπος του Ντι Ρουπό δεν ήταν σε θέση να επιβεβαιώσει την πληροφορία αυτή.

Το Βέλγιο χρειάζεται 11,3 δισεκατομμύρια ευρώ προκειμένου το έλλειμμά του να πέσει το 2012 κάτω από το 3% του ΑΕΠ, όπως απαιτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση.

ΠΗΓΗ