Ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο από 'metropolitan' 22/23-3-2008
Η γεωπολιτική πρόκληση που συνεπάγεται για την χώρα μας η αδιάλλακτη στάση των Σκοπίων στη ''συνταγματική τους ονομασία'' έχει μια σχιζοφρενική, κατά κάποιο τρόπο, διάσταση. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην ύπαρξη 'γεωπολιτικίζοντων' απόψεων σε ισχυρούς κύκλους εξουσίας στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις οποίες η ύπαρξη των Σκοπίων ''μας συμφέρει''.
Η αντίληψη αυτή βασίζεται στο αξίωμα ότι ένας ασήμαντος εχθρός είναι συνήθως προτιμότερος για γείτονας από έναν ισχυρό φίλο, μια και ο φίλος μπορεί πολύ πιο εύκολα να γίνει εχθρός από ότι ο ανίσχυρος να μεταβληθεί σε ισχυρό.
Πράγματι, με την λογική αυτή, τα Σκόπια είναι ο ιδανικός γείτονας, μια και τα μεγέθη αλλά και οι εσωτερικές τους αντιφάσεις δεν τους επιτρέπουν ούτε τώρα ούτε στο μέλλον να απειλήσουν σοβαρά την Ελλάδα.
Αντιθέτως, τυχόν διάλυση τους και διαμερισμός των εδαφών τους μεταξύ Αλβανίας και Βουλγαρίας θα επέφερε τη δημιουργία της 'Μεγάλης Αλβανίας', με ότι αυτό θα σήμαινε για το φούντωμα του αλβανικού επεκτατισμού, ενώ θα δρομολογούσε πιθανώς και επεκτατικά αντανακλαστικά στη Βουλγαρία.
Ακόμη και αν περιοριστούμε στην καθαρά στρατιωτική διάσταση παρόμοιας εξέλιξης, το μεγάλο ανάπτυγμα των ελληνοβουλγαρικών συνόρων που θα προέκυπτε και το μικρό βάθος των ελληνικών εδαφών στη Μακεδονία και τη Θράκη θα προκαλούσε μεγάλα προβλήματα στον αμυντικό σχεδιασμό της χώρας μας.
Δεδομένου δε ότι μέχρι το πολύ κοντινό παρελθόν η Βουλγαρία αποτελούσε παραδοσιακό εχθρό της Ελλάδος, ενώ ο απόλυτος στρατηγικός στόχος της Σόφιας ήταν η έξοδος στο Αιγαίο, παρόμοια εξέλιξη δεν προοιωνίζεται τίποτε καλό.
Ακόμη όμως και στην περίπτωση που τα Σκόπια απορροφούνταν από τη φίλη Σερβία, και τότε είναι πιθανόν να προέκυπταν έντονες γεωπολιτικές 'τριβές' αναφορικά με την έξοδο της στην θάλασσα, όπως είχε συμβεί στο παρελθόν.
Άρα με τη λογική αυτή, τα Σκόπια αποτελούν έναν εξαιρετικό αποσβεστήρα κραδασμών (bufferstate) στο εκρηκτικό γεωσύστημα των Βαλκανίων και εμείς πρέπει να ενισχύουμε με κάθε τρόπο, έτσι ώστε να αποφύγουμε την ενίσχυση παραδοσιακών μας αντιπάλων.
Ακόμη και με το να προωθήσουμε την ένταξη τους στο ΝΑΤΟ, μια και έτσι θα αναχαιτιστεί(
το κύμα του αλβανικού εθνικισμού στο Τέτοβο και θα εξασφαλιστεί(
η ακεραιότητα της χώρας.
Η άποψη αυτή προωθείται από πολλούς εκφραστές της 'σκληρής ρεαλιστικής διεθνολογικής' σκέψης στην Ελλάδα, οι οποίοι θεωρούν το θέμα του ονόματος 'ασήμαντο' και 'συναισθηματικά φορτισμένο'.
Κατά συνέπεια, στο ζήτημα αυτό μπορούμε να υποχωρήσουμε, για να εξασφαλίσουμε τα 'απτά' γεωπολιτικά μας συμφέροντα , τα οποία προβλέπουν τη διατήρηση της ύπαρξης και της ενότητας των Σκοπίων! Με άλλα λόγια, οι άνθρωποι αυτοί τείνουν να μεταβληθούν σε αποφασιστικούς υποστηρικτές των Σκοπίων στο θέμα της ονομασίας, ακριβώς εξαιτίας της 'κυνικής' και 'πατριωτικής' τους θέασης των γεωπολιτικών δεδομένων στη γειτονιά μας!
Το γεγονός αυτό το γνωρίζουν οι ιθύνοντες των Σκοπίων και είναι ένας από τους παράγοντες που ενισχύουν την αδιάλλακτη στάση τους στο θέμα της ονομασίας. Βασίζεται όμως πράγματι σε στερεές βάσεις η άποψη αυτή; Η απάντηση του υπογράφοντος, όπως θα εξεταστεί πληρέστερα σε επόμενο τεύχος, είναι ένα ξεκάθαρο όχι!
Είναι μια 'παλαιογεωπολιτική' άποψη που θα είχε όντως νόημα στα χρόνια πριν τους Βαλκανικούς πολέμους, όχι όμως σήμερα στο χαοτικό και πολυπαραγοντικό γεωσύστημα των Βαλκανίων.
* Ο Κωνσταντίνος Γρίβας είναι ειδικός σε θέματα Γεωπολιτικής Ανάλυσης και Πολεμικής Τεχνολογίας. Διδάσκει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο.