«Οι άνθρωποι που κακοποιούν ζώα είναι 5 φορές πιο πιθανό να διαπράξουν βίαια εγκλήματα εναντίον ανθρώπων!!! Πρόκειται για συμπέρασμα έρευνας των Πανεπιστημίων Northeastern και SPCA, της Μασαχουσέτης. Μελέτες στον τομέα ψυχολογίας και εγκληματολογίας, δείχνουν ότι οι άνθρωποι που διαπράττουν πράξεις βίας προς τα ζώα δε σταματάνε εκεί και, αρκετοί από αυτούς συνεχίζουν και στους συνανθρώπους τους. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός πως, καναδέζικη μελέτη, του 1999 σε 63 κατηγορούμενους για βία προς τα ζώα - που κυμαινόταν από σοβαρή παραμέληση του ζώου μέχρι τον εσκεμμένο σκοτωμό - το 78% των υπόπτων είχαν επίσης κατηγορηθεί για αδικήματα που αφορούσαν βία ή απειλή βίας κατά ανθρώπων». Τα στοιχεία παρέθεσε στον «Α. Τ.» η Όλγα Κήκου (Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων - 80 μέλη). Και πρόσθεσε: «Σύμφωνα με τον ειδικό, σε θέματα ανάπτυξης προφίλ δολοφόνων κατά συρροή, για το FBI, Robert K. Ressler, "η κακοποίηση ζώων φαίνεται να αποτελεί ανησυχητική ένδειξη μιας βαθιάς νοητικής διαταραχής και όχι απλά ένα μικρό ελάττωμα της προσωπικότητας, όπως ίσως πίστευαν παλαιότερα".
Δυστυχώς διαβάζουμε, ή βλέπουμε συχνά στο Διαδίκτυο βίντεο και φωτογραφίες με περιστατικά κακοποιήσεων ζώων (δηλητηριάσεις, πυροβολισμούς, πνιγμούς, απαγχονισμούς, θανάτους από ασφυξία σε πλαστικές σακούλες, καψίματα με οξέα, ακρωτηριασμούς κλπ), με αποτέλεσμα τον διασυρμό της χώρας μας στο εξωτερικό, ενώ και η επίπτωση στον τουρισμό είναι σημαντική, αφού μεγάλος αριθμός τουριστών που επισκέπτονται την Ελλάδα, δηλώνει ότι δεν πρόκειται να ξανάρθει. Οι ίδιοι απευθύνονται και στους αρμόδιους φορείς με επιστολές τους, διαμαρτυρόμενοι για την κατάσταση αυτή, ζητώντας την λήψη ουσιαστικών μέτρων».
Η Πανελλαδική Συντονιστική Επιτροπή Ζωοφιλικών Σωματείων επισημαίνει ότι, «το πρόβλημα ξεκινά από τη μη τήρηση των νόμων και την απαξιωτική στάση των αρμόδιων φορέων προς την ελληνική νομοθεσία, ενώ και η ζωοφιλική παιδεία των Ελλήνων βρίσκεται σε πολύ πρώιμο στάδιο και κυρίως στις επαρχιακές πόλεις και χωριά, όπου τα ζώα αντιμετωπίζονται σαν άψυχα αντικείμενα, σαν εργαλεία δουλειάς. Οφείλουμε όλοι, ο καθένας με τον δικό του τρόπο, να ενημερώσουμε, να ευαισθητοποιήσουμε, να στηλιτεύσουμε νοοτροπίες, ώστε να αλλάξει ο τρόπος που οι πολίτες της χώρας μας αντιμετωπίζουν τα ζώα συντροφιάς και εν γένει όλα τα ζώα».
Σήμερα -συμπληρώνει η κ. Κήκου- «τα ζωοφιλικά σωματεία έχουν υποκαταστήσει τον ρόλο της Πολιτείας, με τις ευθύνες και τις υποχρεώσεις να βαρύνουν αποκλειστικά αυτά. Ελάχιστοι Δήμοι εφαρμόζουν προγράμματα περίθαλψης και προστασίας των αδέσποτων ζώων, ενώ είναι υποχρεωμένοι από τον ν. 3170. Αποτέλεσμα αυτής της αδιαφορίας και της εξοργιστικής στάσης των δήμων είναι η αύξηση του πληθυσμού των αδέσποτων, οι μαζικές μετακινήσεις τους από τον έναν δήμο στον άλλο για αποποίηση των ευθυνών και οι οργανωμένες και κατόπιν εντολών εξοντώσεις τους με δηλητήρια. Πολλοί εξ αυτών μάλιστα διατηρούν παράνομα καταφύγια-κολαστήρια, χωρίς νόμιμους όρους και προϋποθέσεις, χωρίς συμβάσεις με κτηνιάτρους, χωρίς καμία απολύτως μέριμνα για την περίθαλψη και φροντίδα τους, με συνθήκες διαβίωσης των ζώων οι οποίες μπορούν να χαρακτηριστούν το λιγότερο άθλιες και απαράδεκτες».
ΤΑΝΙΑ ΜΥΛΩΝΑ
www.adesmeytos.gr