«Η Ελλάδα καταστρέφεται βάσει σχεδίου»

Για την Ελλάδα της κρίσης, τους οίκους αξιολόγησης, τη Goldman Sachs, την σχέση Ελλάδας- Τουρκίας και πολλά ακόμα θέματα μίλησε ο  Νόαμ Τσόμσκι.

Ο Τσόμσκι έκανε την πρώτη ερώτηση: «Αλήθεια, τι γίνεται στην Ελλάδα; Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα».

Ετοιμαζόμαστε να καταστρέψουμε την παγκόσμια οικονομία. Ετσι μας λένε. Όμως η Ελλάδα που είναι λιγότερο από το ένα χιλιοστό της παγκόσμιας οικονομίας θα καταστρέψει όλη την υφήλιο; Δεν είναι γελοίο αυτό;

«Πιστεύω ότι συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο: η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο για αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα. Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν. Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι' αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο».

Και τι θα κερδίσουν οι λεγόμενες «αγορές» από την καταστροφή της Ελλάδας;

«Ξέρετε, αυτό που ονομάζουν "αγορές", δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».

Πιστεύετε ότι θα τα καταφέρουν στο τέλος;

«Ήδη πληρώνονται εδώ και πολλά χρόνια. Έπαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά. Ωστόσο αυτές οι δύο χώρες είχαν το δικό τους νόμισμα, μπορούσαν να πουν "δεν δεχόμαστε τους νόμους του παγκόσμιου οικονομικού συστήματος" και είχαν τη δυνατότητα να κινηθούν αλλιώς. Η Ελλάδα δεν μπορεί να κάνει ακριβώς αυτό, αφού δεν έχει το δικό της νόμισμα»

Πιστεύετε, παρ' όλα αυτά, ότι μια επιστροφή στη δραχμή θα ήταν καταστρεπτική για εμάς;

«Ναι, παρ' ότι είναι ένα πιθανό σενάριο. Γι' αυτό πιέζει έτσι το ΔΝΤ, διότι ξέρει ότι η Ελλάδα δεν πρέπει να επιστρέψει στη δραχμή και συνεπώς γνωρίζει ότι μπορεί να πιέσει. Προσέξτε τον φασισμό του οικονομικού συστήματος. Είναι σαν να μου έχετε δανείσει εσείς χρήματα, με ληστρικά κιόλας επιτόκια, να σας αποπληρώνω για κάποια χρόνια και όταν ξαφνικά δεν μπορώ να σας πληρώσω άλλο, να μου λέτε: "Ωραία, θα πληρώσουν οι φίλοι και οι γείτονες για σένα". Αυτό είναι το ΔΝΤ. Αν ένας επενδυτής, μια τράπεζα ας πούμε, έχει επενδύσει με ρίσκο σε μια χώρα, και βέβαια πάντα με ληστρικά επιτόκια, και κάποια στιγμή η χώρα δεν μπορεί πλέον να πληρώνει, έρχεται το ΔΝΤ και λέει ότι θα πληρώσουν άλλοι για σένα. Αυτοί, φυσικά, είναι πάντα οι φορολογούμενοι των άλλων χωρών, οι οποίοι δεν πήραν ποτέ το συγκεκριμένο δάνειο. Ολα γίνονται, αρκεί να μη χάσουν οι τράπεζες. Και τελικά να μην έχουν στην ουσία κανένα ρίσκο!».

Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ

Πότε θα γίνουμε Πολίτες, ρε γαμώτο;

Κατά την κυοφορία του συνταγματικού πραξικοπήματος με το οποίο επιβλήθηκε η «κυβέρνηση» Παπαδήμου, το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό (θεματοφύλακας της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας) το οποίο διαχειρίζεται την εξουσία στην Ελλάδα για λογαριασμό του μείζονος εργοδότη του, αφού αρχικά μάς ανάγκασε να γίνουμε οικονομολόγοι (για να κατανοήσουμε την κατάσταση στην οποία μας οδήγησε), τώρα μας αναγκάζει να γίνουμε και συνταγματολόγοι (για να καταλάβουμε πώς μας χειρίζονται), λίγο πριν μας μεταμορφώσει σε αστρολόγους (για να μαντέψουμε αν και πότε θα γίνουν εκλογές). Πότε θα γίνουμε Πολίτες, ρε γαμώτο;

Παραφράζοντας -και προσαρμόζοντας στα καθ' ημάς- μια σοφή αμερικανική λαϊκή ρήση (σύμφωνα με την οποία «οι νευρωτικοί χτίζουν πύργους στον ουρανό, οι ψυχωσικοί κατοικούν σ' αυτούς και οι ψυχίατροι εισπράττουν το νοίκι» ), θα μπορούσαμε να πουμε ότι η διεθνής κερδοσκοπική μαφία χτίζει πύργους στον ουρανό, οι κατά τόπους πολιτικοί υπηρέτες της κατοικούν σ' αυτούς, και οι κοινωνίες πληρώνουν το νοίκι, εξαθλιωνόμενες.

Η «κυβέρνηση» Λουκά Παπαδήμου "φυτεύτηκε' στην Ελλάδα ως εκπρόσωπος του πλέγματος των συμφερόντων που εκφράζουν:

ͺ Το Συμβούλιο Διεθνών Σχέσεων (Council of Foreign Relations),

ͺ Η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ,

ͺ Η Τριμερής Επιτροπή (Trilateral Commision),

ͺ Η διεθνής «χρηματοπιστωτική» μαφία (με αιχμή του δόρατος της, τη συμμορία της Goldman Sachs), και

ͺ Τα όργανα παγκόσμιας οικονομικής διακυβέρνησης, όπως η Παγκόσμια Τράπεζα (WB), το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου (ΠΟΕ),

Η επιβολής αυτής «κυβέρνησης» έγινε δυνατή με τη συγκρότηση ενός «μαύρου μνημονιακού μετώπου» (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ και λοιπά απολειφάδια του ίδιου χώρου), το οποίο επιχείρησε ένα συνταγματικό πραξικόπημα, και στο οποίο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας λειτούργησε ως συνένοχος ή συνεργός.

Στο Σύνταγμα της Ελλάδας, η δυνατότητα διορισμού «εξωκοινοβουλευτικού πρωθυπουργού» αναφέρεται μόνο στο άρθρο 37, που ορίζει ότι:

Ο εάν υπάρχει έλλειψη δεδηλωμένης στη Βουλή και

Ο εάν δεν τελεσφορήσουν οι διερευνητικές εντολές,

Ο η εντολή δίνεται σε έναν από τους προέδρους των τριών ανωτάτων δικαστηρίων της χώρας για να διενεργήσει εκλογές.

Σύμφωνα με το άρθρο 37 (παρ. 3) του Συντάγματος:

«Αν οι διερευνητικές εντολές δεν τελεσφορήσουν, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί τους αρχηγούς των κομμάτων και, αν επιβεβαιωθεί η αδυναμία σχηματισμού Κυβέρνησης που να έχει την εμπιστοσύνη της Βουλής, επιδιώκει το σχηματισμό Κυβέρνησης από όλα τα κόμματα της Βουλής για τη διενέργεια εκλογών και σε περίπτωση αποτυχίας αναθέτει στον Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του Αρείου Πάγου ή του Ελεγκτικού Συνεδρίου το σχηματισμό Κυβέρνησης, όσο το δυνατόν ευρύτερης αποδοχής, για να διενεργήσει εκλογές, και διαλύει τη Βουλή».

[Σημείωση: Σ' αυτή την κατηγορία ανήκει ο διορισμός του κ. Ι. Γρίβα, προέδρου του Αρείου Πάγου ως υπηρεσιακού πρωθυπουργού για τη διενέργεια εκλογών. Μοναδική περίπτωση στη μεταπολιτευτική ιστορία που διορίστηκε εξωκοινοβουλευτικός πρωθυπουργός έξω από τον κύκλο των προέδρων των ανώτατων δικαστηρίων, ήταν η περίπτωση του Ξενοφώντα Ζολώτα -η λεγόμενη «οικουμενική κυβέρνηση»-, η οποία σχηματίστηκε κατ΄εφαρμογή του άρθρου 37, δηλαδή μετά την αποτυχία των διερευνητικών εντολών, επειδή δεν υπήρχε απόλυτη πλειοψηφία 151 βουλευτών κάποιας κοινοβουλευτικής ομάδας].

Από μια απλή ανάγνωση του άρθρου 37 του Συντάγματος, καθίσταται προφανές ότι καμιά από τις διαδικασίες που επιβάλλει το Σύνταγμα δεν τηρήθηκε κατά την δύσκολη κυοφορία της «κυβέρνησης» του εξωκοινοβουλευτικού πρωθυπουργού Λουκά Παπαδήμου.

Συνεπώς:

Ο Η «όπερα μπούφα» που υπέστη η ελληνική κοινωνία επί μία εβδομάδα για να καταλήξει στη «λύση» Παπαδήμου υπήρξε προϊόν παρασκηνιακών διεργασιών που παραβίαζαν βάναυσα το Σύνταγμα,

Ο Η λύση της «κυβέρνησης» Παπαδήμου (που, επαναλαμβάνω, επιβλήθηκε από το πλέγμα των συμφερόντων που αναφέρθηκαν στην πρώτη παράγραφο αυτού του σημειώματος) υπήρξε προϊόν ενός συνταγματικού πραξικοπήματος, μεγαλύτερης σημασίας απ' αυτό που επιχείρησαν τα Ανάκτορα τον Ιούλιο 1965.

Ο Η λύση του εξωκοινοβουλευτικού Παπαδήμου, που επικυρώθηκε από ένα «μαύρο μέτωπο» βολευτών (εκλεγμένων από τον εκάστοτε κομματικό φύλαρχο και όχι από τον λαό), με την «εντολή» (τίνος να εφαρμόσει μια πολιτική που ενταφιάζει τη χώρα για πολλές δεκαετίες, υπήρξε προϊόν ενός συνταγματικού πραξικοπήματος ίσης σημασίας μ' αυτή που επιχείρησαν οι θλιβεροί αυλικοί και τα μειράκια του Γιωργάκη, την Άνοιξη 2010 με την επιβολή του πρώτου Μνημονίου.

Αυτή η διαπίστωση αυτομάτως ενεργοποιεί την ακροτελεύτια διάταξη του Συντάγματος (άρθρο 120), σύμφωνα με την οποία:

«Ο σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.

Η τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Ελλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία». (άρθρο 120, παρ. 3)

Το πολιτικό υπηρετικό προσωπικό (θεματοφύλακας της μεταπολιτευτικής κλεπτοκρατίας) το οποίο διαχειρίζεται την εξουσία στην Ελλάδα για λογαριασμό του μείζονος εργοδότη του, αφού αρχικά μάς ανάγκασε να γίνουμε οικονομολόγοι (για να κατανοήσουμε την κατάσταση στην οποία μας οδήγησε), τώρα μας αναγκάζει να γίνουμε και συνταγματολόγοι (για να καταλάβουμε πώς μας χειρίζονται), λίγο πριν μας μεταμορφώσει σε αστρολόγους (για να μαντέψουμε αν και πότε θα γίνουν εκλογές).

Πότε θα γίνουμε Πολίτες, ρε γαμώτο;

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Η εξουσιαστική σχιζοφρένεια (εξουσιοφρένεια) των «ευνούχων της αυλής» του Γιωργάκη, επιβάλλει μερική αναθεώρηση της ψυχιατρικής νοσολογίας, γιατί είναι η πρώτη φορά στα παγκόσμια πολιτικά και ψυχιατρικά χρονικά που 153 βολευτές δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης στον κομματικό τους φύλαρχο προκειμένου να ...; παραιτηθεί. Μοναδικό φάρμακο για την αντιμετώπιση αυτής της κενοφανούς μορφής εξουσιο-σχιζο-φρένειας είναι το «Σύνδρομο Ερντογάν» ...;

Όλα τα άρθρα του Κλεάνθη Γρίβα ΕΔΩ

Ένα άρθρο του Γιάννη Βαρουφάκη

Το ευρώ πεθαίνει. Για αυτό δεν υπάρχει αμφιβολία. Οι λόγοι έχουν εξηγηθεί πολλές φορές και δεν χρειάζεται να τους επανα-εξηγήσουμε εδώ (για όσους χρειάζονται επανάληψη, βλ. εδώ για μια παλιότερη εξήγηση και εδώ για μια slow motion περιγραφή της αποδόμησης της ευρωζώνης - μια διαδικασία που μπήκε στην τελική ευθεία με την ανόητη 21η Ιουλίου και την ακόμα πιο ανόητη 26η Οκτωβρίου - βλ. το σχετικό παράρτημα).

Ευρώ-δρυός πεσούσης, πολλοί είναι εκείνοι που τείνουν στο λογικοφανές συμπέρασμα: Μια ψυχή που είναι να βγει, ας βγει. Αν η κατάρρευση του ευρώ είναι σχεδόν αναπόφευκτη, και δεδομένου ότι το ισχυρό ευρώ συνθλίβει την ασθενική ελληνική οικονομία, μήπως ήρθε η ώρα της επιστροφής σε εθνικό νόμισμα; Επιστρέψτε μου να απαντήσω άμεσα και κατηγορηματικά: Όχι, δεν έχει έρθει αυτή η ώρα! Και δεν θα έρθει όσο υπάρχει το ευρώ.

Ας εξηγηθώ. Στις δύσκολες αυτές ώρες καλούμαστε να απαντήσουμε σε δύο ερωτήματα: Πρώτον, τι θέλουμε να συμβεί σε ευρωπαϊκό επίπεδο; Δεύτερον, τι πρέπει να κάνουμε εμείς, εδώ στην Ελλάδα, δεδομένων όχι αυτών που θέλουμε να γίνουν στην Ευρώπη αλλά δεδομένων αυτών που γίνονται. Αυτά τα δύο καίρια ερωτήματα πρέπει να τα απαντήσουμε ξεχωριστά.

Διαβάστε όλο το άρθρο Εδώ

Naomi Klein (για την Ελλάδα):

«Σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι

γι΄ αυτό που είστε»

Το The Shock Doctrine είναι το τελευταίο ντοκιμαντέρ του καταξιωμέμου σκηνοθέτη Michael Winterbottom, με συν-σκηνοθέτη τον Mat Whitecross. Βασίζεται στο ομώνυμο βιβλίο της Naomi Klein, που υποστηρίζει ότι οι πολιτικές της «ελεύθερης αγοράς» στην Αμερική έχουν σταδιακά κυριεύσει τον κόσμο μέσω της εκμετάλλευσης ανθρώπων και χωρών συγκλονισμένων από την καταστροφή.

Τόσο η ταινία όσο και το βιβλίο υποστηρίζουν ότι κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο εκμεταλλεύονται τις φυσικές καταστροφές, τις οικονομικές κρίσεις και τους πολέμους για να επιβάλουν ριζοσπαστικές πολιτικές ελεύθερης αγοράς.

Η Naomi Klein αποκαλεί το φαινόμενο αυτό «καπιταλισμό της συμφοράς» και θεωρεί ότι είναι το ίδιο αποτελεσματικός στο να σβήνει τη συλλογική μας μνήμη όσο και η ψυχιατρική θεραπεία με ηλεκτροσόκ. Η ταινία αμφισβητεί κατά τρόπο ριζικό το μύθο ότι η παγκόσμια ελεύθερη αγορά έχει θριαμβεύσει βασιζόμενη στις αρχές της δημοκρατίας.

Η Ναόμι Κλάιν μιλάει με μια τόσο απαλή φωνή που δεν μπορείς να φανταστείς ότι κρύβει μέσα της τόσο δυναμισμό. Και επίσης, ούτε ότι αυτή η 40χρονη Καναδέζα θεωρείται από πολλούς μία από τις πιο μαχητικές δημοσιογράφους της εποχής μας, με τέτοια απήχηση στην αμερικανική Αριστερά που πολλοί να τη θεωρούν ακόμη και διάδοχο του Νόαμ Τσόμσκι.

Όταν τη ρωτήσαμε ποια είναι η άποψή της για την εμπλοκή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) στην Ελλάδα, υπήρξε καταπέλτης:

«Η Ελλάδα θυσιάστηκε για να σωθεί η ευρωζώνη. Και για να γίνει αυτό, σας εκπαιδεύουν να αισθάνεστε ένοχοι γι΄ αυτό που είστε. Έχουν ήδη διαγνώσει ότι είστε άρρωστοι».

Διαβάστε το υπόλοιπο ΕΔΩ

ΙΣΧΥΣ ΜΑΣ

Η Αστερόεσσα, η δουλικότητα των αυλικών μας

και οι μηχανισμοί καταστολής

ΙΣΧΥΣ ΜΟΥ η αγάπη του λαού

Ο ΚΑΘ' ΗΜΑΣ ΜΠΕΪΜΠΙ-ΝΤΟΚ ΝΤΙΒΑΛΙΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕ (ΕΥΤΥΧΩΣ)

«Είμαι βέβαιος ότι ο σπόρος που φυτέψαμε στην έντιμη συνείδηση εκατοντάδων χιλιάδων Χιλιανών δεν είναι δυνατόν να ξεριζωθεί οριστικά ...; Έχουν την ισχύ. Μπορούν να μας υποτάξουν. Αλλά δεν μπορούν να σταματήσουν τις κοινωνικές διαδικασίες με εγκλήματα και επίδειξη δύναμης. Η ιστορία είναι με το μέρος μας και τη γράφει ο λαός».

Σαλβατόρ Αλιέντε,

Τελευταίο ραδιοφωνικό διάγγελμα,

λίγο πριν πέσει νεκρός από τους φονιάδες

του ένστολου πρακτορίσκου των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών.

«Ο εσωστρεφής [εξουσιο]σχιζοφρενής μπορεί να παρομοιαστεί με μια περοτειχισμένη πόλη που κρατάει τις πύλες της κλειστές και αρνείται να έχει συναλλαγές με τον υπόλοιπο κόσμο ...; Ένα ρήγμα ανοίγεται στα τείχη και οι σχέσεις με τον κόσμο αποκαθίστανται. Δυστυχώς, δεν μπορούμε να ελέγξουμε την έκταση των ζημιών που έχουν γίνει από τον βομβαρδισμό».

Αντριου Γουάιλι,

Βρετανός ψυχίατρος, αναφερόμενος στην εφαρμογή του Ηλεκτροσόκ, 1940

(αναφ. στο Ναομί Κλάιν, Το Δόγμα του Σοκ, Λιβάνης, 2010, σ. 437)

Ο καθ' ημάς Μπέϊμπι-Ντοκ Ντιβαλιέ τελείωσε (ευτυχώς). Η πιρουέτα του εκβιαστικού δημοψηφίσματος, του γύρισε μπούμερανγκ. Πίστευε ότι έπαιζε απολύτως σίγουρα, κερδίζοντας και από το «Ναι» και από το «Όχι».

Εάν γινόταν δημοψήφισμα (πράγμα απίθανο)

Στην περίπτωση του «ΝΑΙ»:

Ο θα νομιμοποιούνταν αναδρομικά («με απόφαση του λαού») όλες οι κατάφωρες παραβιάσεις της συνταγματικής τάξης και το πλήθος των παρανομιών που τις συνοδεύουν, από την πρόσκληση της συμμορίας της Τρόϊκας από τις αρχές του 2010 (1^ο Μνημόνιο), και

Ο θα νομιμοποιούνταν προκαταβολικά («με απόφαση του λαού») όλες οι κατάφωρες παραβιάσεις της συνταγματικής τάξης και το πλήθος των παρανομιών που μέλλεται να διαπραχθούν με βάση το 2^ο Μνημόνιο, από δω και στο εξής.

Ο Και ο ίδιος θα διατηρούσε την καρέκλα του (ως «εκφραστής της λαϊκής βούλησης»).

Στην περίπτωση του «ΟΧΙ»:

Ο Θα νομιμοποιούνταν ο δρόμος προς το χάος (πάλι «με απόφαση και ευθύνη του λαού»).

Ο Και ο ίδιος θα απεκδύονταν πάσης ευθύνης για όσα έκανε και για τα όσα έμελλε να ακολουθήσουν (αφού «ο λαός αποφάσισε έτσι»).

Μ' άλλα λόγια, ο αδίστακτος και σπιθαμιαίος πολιτικός υπαλληλίσκος της διεθνούς κερδοσκοπίας και τοκογλυφίας (συνεπικουρούμενος από ένα άθυρμα ιδιοτελών και δουλοπρεπών αυλικών που υποδύονται τους δήθεν πολιτικούς ηγέτες και «εθνο-πατερο-μητέρες»), έπαιξε με βάση τη γνωστή παπατζίδικη μέθοδο του «κορώνα κερδίζω, γράμματα χάνεις» την τύχη ενός ολόκληρου λαού και την ύπαρξη της ευρωζώνης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Και έχασε (δυστυχώς γι' αυτόν και ευτυχώς για μας).

Παραφράζοντας τον Εντουάρντο Γκαλεάνο, σύμφωνα με τον οποίο «οι θεωρίες του Μίλτον Φρίντμαν του έδωσαν το βραβείο Νομπέλ. Στη Χιλή έδωσαν τον Πινοσέτ», (Εντουάρντο Γκαλεάνο, Μέρες και Νύχτες Αγάπης και Πολέμου, Εξάντας, 197, θα μπορούσαμε να πούμε ότι «οι θεωρίες του Μίλτον Φρίντμαν του έδωσαν το βραβείο Νομπέλ. Στην Ελλάδα έδωσαν τον GAP»,

Ο υπ' αριθμόν 1 πράκτορας των συμφερόντων της διεθνούς χρηματοπιστωτικής μαφίας σ' αυτή τη χώρα (υπάρχουν και άλλοι β' κατηγορίας) αποδεικνύεται πλέον ότι είναι αυτό που ήταν πάντα: Ένα πολιτικό πτώμα σε αποσύνθεση που μολύνει όποιον αγγίζει.

Φαίνεται ότι σε πανευρωπαϊκό επίπεδο μάλλον οδηγείται σταδιακά σε ήττα το παιχνίδι των πολιτικών υπαλλήλων των Σόρος. (Θυμίζω τον τρόπο με τον οποίο ο Σόρος γονάτισε τη στερλίνα στις αρχές της δεκαετίας του 1990, εξαναγκάζοντας την σε έξοδο από το ευρωπαϊκό σύστημα νομισματικών ισοτιμιών).

Ας μην επιτρέψουμε ποτέ ξανά οποιονδήποτε να μιλάει εξ' ονόματός μας και εναντίον μας. Κι αυτό μπορεί να γίνει εάν παρακολουθούμε (προσεκτικά) και συμμετέχουμε (ενεργητικά) στις εξελίξεις.

Κλεάνθης Γρίβας

ΠΗΓΗ

Οι κυβερνήσεις νομοθετούν για το λαό. Εσείς;

Κύριε Βενιζέλο,

Σας έχω απευθύνει δημόσια, αρκετά ερωτήματα, τα οποία θέτουν σοβαρά θέματα για τον τρόπο που πολιτεύεστε. Δεν ήταν μια θεωρητική ανάλυση αλλά στοιχεία. Δεν μου απαντήσατε. Πίστευα πως ήταν η ενασχόλησή σας με την σωτηρία της χώρας που δεν σας επέτρεπε να απαντήσετε. Τελικώς δεν ισχύει. Απ ό,τι έμαθα, στείλατε απαντητική επιστολή στην Ελευθεροτυπία για άρθρο που αφορούσε την προίκα σας, όχι όμως απάντηση σε όσα σας έχω ρωτήσει. Και το κάνατε μία από τις πιο κρίσιμες μέρες των διαπραγματεύσεων για το χρέος. Βρήκατε τον χρόνο. Άρα δεν ήταν θέμα χρόνου.

Πριν προχωρήσω στα συγκλονιστικά που αποκάλυψε η δημοσιογραφική έρευνα, σας θυμίζω και πάλι πως το να απαντήσετε είναι υποχρέωσή σας. Ηθική και πολιτική. Πριν από μερικούς μήνες, όταν ο αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης, κύριος Θόδωρος Πάγκαλος είπε το γνωστό «μαζί τα φάγαμε», του απάντησα με ένα πολύ σκληρό άρθρο. Ο κύριος Πάγκαλος την ίδια κιόλας μέρα ανταπάντησε με ένα δικό του πολιτικό άρθρο το οποίο δημοσιεύτηκε στο site μου. Την ίδια εποχή έγραψα ένα ακόμη σκληρό άρθρο για την υπουργό κυρία Άννα Διαμαντοπούλου, στο οποίο έλεγα πως το να φοιτά παιδί της σε ιδιωτικό σχολείο, ενώ η ίδια είναι υπουργός Παιδείας, είναι μια πρακτική που δηλώνει πως δεν εμπιστεύεται τη Δημόσια Παιδεία για την οποία είναι αρμόδια. Η κυρία Διαμαντοπούλου απάντησε δημόσια σε αυτό, θέτοντας μάλιστα μια πλευρά που είχα σκληρά παραβλέψει. Της μάνας. Και οι δύο συνάδελφοί σας απάντησαν αν και θα μπορούσαν να μην το κάνουν γιατί εξέφρασα απόψεις και όχι, όπως στη δική σας περίπτωση, ντοκουμέντα και στοιχεία. Και βέβαια κανένας από τους δυο, δεν θέλησε να μου «θυμίσει» πως είμαι δημοσιογράφος της «κρατικής».Σεβάστηκαν και τον ρόλο τους και το ρόλο του δημοσιογράφου.

Διατελέσατε υπουργός Πολιτισμού και βρεθήκατε στο στόχαστρο της πολιτικής κριτικής από τον προκάτοχο σας στο υπουργείο, τον νυν αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης, Θεόδωρο Πάγκαλο, για την αγοραπωλησία επί των ημερών σας του ξενοδοχείου «Ακροπόλ» από τον κατάδικο σήμερα, Γιώργο Μπατατούδη. Πληροφοριακά μόνο ο κ. Μπατατούδης ο οποίος διέφυγε στη Λιβύη βρίσκεται σήμερα στην Ελλάδα αφού κατάφερε να πάρει αναστολή εκτέλεσης της ποινής του. Αλλά αυτό είναι ένα θέμα στο οποίο θα επανέλθουμε.

Ας πάμε όμως και πάλι στα στοιχεία. Διατελέσατε υπουργός Δικαιοσύνης το 1996. Δεν ήσασταν ένας οποιοσδήποτε πολιτικός σε αυτό το υπουργείο, αλλά ένας γνώστης της Νομικής Επιστήμης. Και μόνο να κοιτάξει κάποιος το βιογραφικό σας, διαπιστώνει πως τελειώσατε σε 4 χρόνια τη Νομική, (παρότι, όπως λέτε, είχατε και παράλληλη πολιτική δράση τα δύσκολα χρόνια 1974-197, καταφέρατε να κάνετε διδακτορικό στο Παρίσι σε μόλις δύο χρόνια και στη συνέχεια να ανεβείτε τις βαθμίδες της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης με τρόπο που δεν έχουν κάνει άλλοι. Τι άλλο λοιπόν, ήσασταν από το «παιδί θαύμα» της νομικής τέχνης.

Αναζήτησα λοιπόν αυτή την νομική σας έστω ευφυΐα, στο νομοθετικό σας έργο στο υπουργείο Δικαιοσύνης. Και ιδού τι βρήκα. Το 1996 ψηφίσατε τον νόμο 2408. Με τον νόμο αυτό τροποποιήσατε κάποια άρθρα του Ποινικού Κώδικα. Για την ακρίβεια προσθέσατε μερικές λέξεις, λιγότερες από 10 αλλά καθοριστικές. Αλλάξατε το άρθρο 242 (για ψευδή βεβαίωση) και το άρθρο 216 (για πλαστογραφία).Τα δύο αδικήματα τα οποία ήταν κακουργήματα με ποινές κάθειρξης πάνω από 10 χρόνια, γίνονταν πλημμελήματα αν το ποσό της ζημιάς δεν ήταν πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές. Αυτό προσθέσατε: Το «πάνω από 25 εκατομμύρια δραχμές». Με 25 εκατομμύρια τότε μπορούσες να αγοράσεις ένα σπίτι. Και εσείς για κάποιο λόγο, την πλαστογραφία και την ψευδή βεβαίωση που προκαλούσαν ζημιά ως ένα σπίτι την κάνατε πλημμέλημα;

Αυτή την νομοθετική «μεταρρύθμιση» την κάνατε μέσα σε μία νύχτα και χωρίς να προηγηθεί σύσταση νομοπαρασκευαστικής επιτροπής και πολύ περισσότερο διάλογος με τους ανθρώπους που υπηρετούν τη Δικαιοσύνη. Δηλαδή δεν εκθέσατε ποια αναγκαιότητα υπήρχε για να κάνετε τόσο βαριές πράξεις από κακουργήματα, απλά πλημμελήματα. Κατηγορηθήκατε από τον νομικό κόσμο ότι ασελγήσατε πάνω στους νόμους με σκοπούς άλλους από την απονομή Δικαιοσύνης.

Φαντάζομαι ξέρετε ως υπουργός Δικαιοσύνης τότε, τι προέκυψε από αυτή σας την νομοθέτηση. Τετρακόσιοι επιφανείς Θεσσαλονικείς (μεγαλογιατροί, βουλευτές, στρατηγοί, δικηγόροι, παιδιά αυτών που λέμε «επωνύμων») οι οποίοι αντιμετώπιζαν κατηγορίες για κακουργήματα (ναι, αυτά τα οποία αλλάξατε) δεν δικάστηκαν ποτέ. Τα κακουργήματά τους έγιναν πλημμελήματα και παραγράφηκαν. Η υπόθεση ήταν η πιο σοβαρή υπόθεση πλαστογραφίας στην ιστορία της Ελλάδας. Από το 1989 έως το 1991, παιδιά επωνύμων της Θεσσαλονίκης που εγγράφονταν σε Πανεπιστήμια του εξωτερικού (Γιουγκοσλαβία, Ρουμανία κλπ), έπαιρναν μεταγραφές σε Πανεπιστήμια της Ελλάδας, παρουσιάζοντας ψεύτικες βεβαιώσεις για σοβαρές ασθένειες. Οι ευγενείς γόνοι της Θεσσαλονίκης έπασχαν ξαφνικά από καρκίνο, λευχαιμίες και άλλα σοβαρά νοσήματα που βεβαίωναν απατεώνες γιατροί. Όταν αποκαλύφθηκε η υπόθεση, κάποιοι Πανεπιστημιακοί, συνάδελφοί σας στο Πανεπιστήμιο, επιχείρησαν να την κουκουλώσουν αρνούμενοι να δώσουν τα στοιχεία των μεταγραφών.

Μια ομάδα έντιμων εισαγγελέων τότε, αναγκάστηκε να κάνει έρευνα στο πανεπιστήμιο και να κατασχέσει τους φακέλους. Δύο ανακριτές, επί δύο χρόνια ερεύνησαν αυτή την υπόθεση, σχηματίζοντας δικογραφία που δεν χωρούσε σε ένα δωμάτιο. Ασκήθηκαν, διώξεις σε 400 άτομα. Οι περισσότεροι θα έμπαιναν φυλακή αφού οι κατηγορίες ήταν στοιχειοθετημένες. Και τότε εσείς νομοθετήσατε την αλλαγή του Ποινικού Κώδικα στα συγκεκριμένα άρθρα, που τύχαινε μάλλον να αφορούν τις δικές τους κατηγορίες. Τα αδικήματα ήταν πια πλημμελήματα και είχαν παραγραφεί. Οι φάκελοι έκλεισαν και δεκάδες επώνυμοι απατεώνες, ελεύθεροι πια, συνέχιζαν να φωτογραφίζονται στα περιοδικά ως έντιμοι και ανησυχούντες για την πόλη και βέβαια να καθορίζουν με τη δύναμή τους τα πολιτικά πράγματα. Αρκετοί από τους φοιτητές που πήραν μεταγραφές με τις ψευδείς βεβαιώσεις, όχι μόνο δεν τιμωρήθηκαν, αλλά σήμερα κάνουν πανεπιστημιακή καριέρα.

Στις μεταρρυθμίσεις σας, συμπεριλαμβάνεται η αλλαγή ενός ακόμη άρθρου του Ποινικού Κώδικα. Του 113. Το άρθρο αυτό παλιά προέβλεπε πως στις περιπτώσεις που κάποιος βουλευτής διώκεται για αξιόποινη πράξη, αν δεν αρθεί η βουλευτική του ασυλία, τότε σταματά να τρέχει ο χρόνος παραγραφής και ο βουλευτής δικάζεται όποτε πάψει να είναι βουλευτής. Το άρθρο αυτό προστάτευε και τον βουλευτή, αλλά και τον πολίτη. Αλλάξατε λοιπόν το άρθρο και καταργήσατε την αναστολή της παραγραφής. Έτσι αν κάποιος βουλευτής διαπράξει αδίκημα και δεν αρθεί η ασυλία του, ο χρόνος παραγραφής τρέχει. Έτσι όταν πάψει να είναι βουλευτής πιθανόν να μην υπάρχει δίωξη εναντίον του.

Αυτά είναι τα νομοθετήματά σας σε ένα υπουργείο που θα περίμενε κάποιος, πως λόγω του αντικειμένου σας, ο νομικός κόσμος θα μίλαγε για τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις Βενιζέλου. Ο νομικός κόσμος όμως μιλάει για «ασέλγεια» στους νόμους. Τα περί προθέσεων και τα νομικά και αυτά της κόλασης που είναι στρωμένη με καλές προθέσεις, τα ξέρετε. Μόνο εσείς ξέρετε τις προθέσεις σας. Δεν σας αποδίδω καμιά πρόθεση. Σας απευθύνω για μια ακόμη φορά ερωτήματα. Και περιμένω απαντήσεις τις οποίες ξέρετε πολύ καλά πως οφείλετε να δώσετε. Αν όχι, τότε αυτό θα είναι μια πρόθεσή σας ...;

Υ.Γ.  Προς κάθε ενδιαφερόμενο που ...;ξέρει αυτός. Μετά από 25 χρόνια στην δημοσιογραφία, έχω την δυνατότητα να μαθαίνω, πότε το όνομά μου γίνεται δημοφιλές σε διάφορες υπηρεσίες. Μην κουράζεστε. Στην ντουλάπα μου δεν έχω σκελετούς. Μόνο ρούχα και αρχεία. Των οποίων έχω πάντα αντίγραφα.

ΠΗΓΗ

Άρθρο-έκπληξη σε γερμανική εφημερίδα

Ακόμη και οι ίδιοι οι Γερμανοί, που έχουν σύρει τα εξ' αμάξης στους Έλληνες, αναγνωρίζουν πλέον το βάρος που καλούμαστε να σηκώσουμε τα ερχόμενα χρόνια. Αποκαλυπτικό είναι ένα άρθρο που φιλοξενεί η εφημερίδα Handelsblatt και στο οποίο οι συντάκτες δηλώνουν ότι αν ήταν Έλληνες θα έκαναν ...; μήνυση στους δανειστές!
«Αν ήμουν Έλληνας θα είχα κάνει μήνυση στους δανειστές μου για σωματική βλάβη» αναφέρουν οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι βρέθηκαν στην Αθήνα στη διάρκεια των πρόσφατων κινητοποιήσεων και έγιναν μάρτυρες των επεισοδίων στο κέντρο της πόλης.

«Τα αποτελέσματα δεν μπορούν να είναι πιο αποκαρδιωτικά. Η οικονομική ζωή σβήνει, η ανεργία αυξάνεται, οι νέοι άνθρωποι ονειρεύονται να φύγουν στο εξωτερικό. Και το χρέος ανεβαίνει συνεχώς χωρίς τα μέτρα να φέρνουν αποτέλεσμα», γράφουν.

«Αν ήμουν Έλληνας θα είχα μηνύσει τους δανειστές μου και το βράδυ θα κατέβαινα στο Σύνταγμα για να διαδηλώσω μπροστά στο Κοινοβούλιο, ώστε να εκφράσω την διαμαρτυρία μου για μια πολιτική της κρίσης που το μόνο που κάνει είναι να την επιδεινώνει» προσθέτουν.

«Πιο επικίνδυνα όμως είναι όσα δεν φαίνονται. Αν ήμουν από την Ελλάδα θα ήμουν μεταξύ αυτών που θα έβλεπαν με ανησυχία και με επαγρύπνηση την στρατιωτική μηχανή που κυβερνούσε από το 1967 ως το 1974 και που μπορεί να ψάχνει την ευκαιρία να δράσει. Το ξέρουμε από πολλές χώρες: οι θεραπείες - σοκ είναι εχθροί της Δημοκρατίας. Ένα τέτοιο βουνό χρέους δεν μπορεί να μειωθεί συρρικνώνοντας την οικονομική δύναμη. Αν και η χώρα έχει λάβει τα σκληρότερα μέτρα που έχει πάρει δυτική χώρα εκτός πολέμου, το χρέος έχει μεγαλώσει κατά 67 δισεκατομμύρια ευρώ, σε σχέση με το ΑΕΠ έχει φτάσει από το 127% στο 157%. Δεν μπορεί κανείς να κάνει μυς όταν πεινάει. Το σπιράλ της κρίσης τρέχει όλο και πιο γρήγορα. Η συμφωνία της Συνόδου Κορυφής θα επιβραδύνει την αποσύνθεση της χώρας αλλά δεν θα τη σταματήσει. Όλα άργησαν κατά ενάμιση χρόνο. Αν τότε είχε γίνει διαπραγμάτευση του χρέους σήμερα θα ήταν κάτω από 100% του ΑΕΠ. Όπως έχουν τα πράγματα η χώρα θα μείνει αποκλεισμένη από τις αγορές για πολύ καιρό», καταλήγει το άρθρο.

ΠΗΓΗ

Αναρωτιέμαι πόσο πιο παράνομη μπορεί να είναι μια κυβέρνηση την στιγμή που ο ίδιος της ο πρωθυπουργός κατέχει ΠΑΡΑΝΟΜΑ το ύψιστο αυτό αξίωμα! Διαβάστε την ανάλυση που βρήκα στο www.diavatirio.com και θα καταλάβετε.

Ο ελληνικός λαός τίθεται πλέον ενώπιον των ευθυνών του.

Καλείται να γίνει, ως οφείλει, ΔΙΚΑΣΤΗΣ των ΠΡΟΔΟΤΩΝ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ, δια της εκλογής μιας νέας ΕΘΝΙΚΗΣ ΒΟΥΛΗΣ αποφασισμένης να δικάσει τους υπεύθυνους!

Η ώρα της πληρωμής έφθασε, και αυτή την φορά θα πληρώσουν αυτοί που πραγματικά χρωστάνε!

ΠΗΓΗ

Του ΣΗΦΗ ΜΑΝΟΥΣΟΓΙΑΝΝΑΚΗ
ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ ε.α

Δυο μέρες πριν η Ελλάδα συρόταν από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις σε μια δέσμευση οικονομική και πολιτική τουλάχιστον εικοσαετούς προοπτικής. Νίκη παρουσίασε η Ελληνική κυβέρνηση ότι σε δέκα χρόνια θα ευρεθούμε στα οικονομικά επίπεδα που ήμασταν το 2009. Όμως εξ αιτίας της οικονομικής μας κατάστασης το 2009 συρθήκαμε σαν λαός ως εδώ με δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα που μας έχουν ρίξει στη δυστυχία.

Είναι καιρός τώρα, που ο Ελληνικός λαός, έχει δείξει την αγανάκτηση και την περιφρόνηση του στο υπάρχον συντεχνιακό κράτος που οικοδόμησαν οι πολιτικοί από την μεταπολίτευση και μετά. Πολλές φορές η αγανάκτηση αυτή εναντίον των πολιτικών έχει καταγραφεί όχι μόνον φραστικά αλλά και με έργα (ξυλοδαρμοί και εκσφενδόνιση αυγών και γιαουρτιών).

Καιρό τώρα σαν τελευταία ελπίδα, αφού το κυβερνών πολιτικό κόμμα δεν συγκινείται αναμένει μια πολιτική πρωτοβουλία (παραίτηση) από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που θα οδηγούσε σε εκλογές και θα έδιδε προοπτική και ανακούφιση στον λαό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως υπέρτατη αρχή της πολιτείας πρέπει να εξασφαλίζει την ενότητα και την συνοχή του κοινωνικού ιστού.

Είδαμε όμως στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης τον κ. Παπούλια να κάνει δηλώσεις οι οποίες σε καμιά περίπτωση δεν ταιριάζουν με τον θεσμό τον οποίο υπηρετεί. Το απολογητικό του ύφος για την πατριωτική και δημοκρατική του στάση μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο τον υποβάθμισε σε επίπεδο μέτριου πολιτικού αφού προσέδωσε προσωπική χροιά. Έτσι ο ίδιος ξέχασε τον θεσμό του ανωτάτου άρχοντα και προκάλεσε αυτό ακριβώς που δεν έπρεπε να γίνει. Να αμφισβητούνται άμεσα το ήθος και η πολιτική του -ανοικτά- είτε με υπολογισμό της ηλικίας του με βάση το βιογραφικό και να τίθενται ερωτηματικά για το πότε ανέπτυξε την αντιστασιακή του δράση κατά την κατοχή, είτε με δημοσίευση φωτογραφιών με παρέες στη θάλασσα που παραπέμπουν σε θλιβερή δεκαετία του παρελθόντος.

Θα έπρεπε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει καταλάβει την αγωνία του τόπου και να στεκόταν εκεί δίνοντας στην συνείδηση του κόσμου την ελπίδα και την ομόνοια έστω και αν "κάποιοι" όπως λέει η κυβέρνηση προκάλεσαν τα γεγονότα. Αντίθετα φάνηκε να λειτουργεί ως εντολοδόχος μιας κυβέρνησης που έχει καταστεί τελείως αναξιόπιστη και μισητή στον κόσμο κατά την διετή πορεία της.

ΠΗΓΗ

Το χειρότερο όμως είναι πως, κάθε φορά, με αυτό τον απίστευτο τρόπο, με το «ήμασταν κάποτε ήρωες, ποιοι είστε που μας κρίνετε; »,  κλείστηκε το στόμα της κριτικής στην Ελλάδα και έτσι χάθηκε το όραμα για το μέλλον μέσα στην παρελθοντολογία. Οι αληθινοί ήρωες όμως, αυτοί που παρέλασαν σήμερα μαζί με το πλήθος, έμειναν πάντα σιωπηλοί. Σιωπηλοί έμειναν οι ήρωες του Πολυτεχνείου που δεν κολύμπησαν στη ματαιοδοξία και οι αντιστασιακοί που δεν αναμίχθηκαν στα παιχνίδια της εξουσίας. Καταφρονεμένοι και λησμονημένοι έμειναν οι αγωνιστές της Κύπρου του 74 και οι Μακεδονομάχοι . Η ταπεινόφρων σιωπή των αληθινών ηρώων, είναι αυτή που επέτρεψε την όποια κοινωνική πρόοδο: Οι σιωπηλοί, δέχτηκαν την κριτική, χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπειά τους. Αντίθετα, οι "κερδισμένοι" των αγώνων, βυθίστηκαν στη διαφθορά ή στην ανοχή της και διεκδικούσαν το απυρόβλητο επειδή κάποτε υπήρξαν και αυτοί κάπου και κάπως μάχιμοι.

Κύριε Παπούλια, το αγωνιστικό σας φιλότιμο, το οποίο υπήρξε όντως στα ασχημάτιστα νιάτα σας πριν απροσμέτρητα χρόνια, ανέχθηκε επί τριάντα πρόσφατα χρόνια, να υπηρετεί έναν άνθρωπο, τον Α.Παπανδρέου, ο οποίος, την εποχή που οι φίλοι σας πέθαιναν στο Αλβανικό και την εποχή που οι παππούδες μας κρεμιόταν στην Γκεστάπο, έκανε διακοπές στην Καλιφόρνια. Ήταν αυτό ή όχι ενδοτισμός ενηλίκου από την πλευρά σας;

Κύριε Παπούλια, είστε ο άνθρωπος που παρέχει ηθική κάλυψη, στο γιο του λιποτάκτη φίλου σας: Ένα γιο ο οποίος ουδέποτε δέθηκε με τον ελληνικό λαό, και ο οποίος συνηγόρησε, με τους ίδιους συμβούλους δικτατόρων που έχει τώρα, υπέρ της παράδοσης της Κύπρου σε "διεθνή εποπτεία" (όπως τώρα παραδόθηκε η Ελλάδα) μέσω του Σχεδίου Αννάν. Ο ίδιος άνθρωπος, πλαστογράφησε τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας, έβαλε προσχεδιασμένα την Ελλάδα σε καθεστώς ομηρείας και συστηματικά επέβαλε, μέσω του ψεύδους και του εκβιασμού της «χρεοκοπίας», την αποδόμηση της ελληνικής Υγείας, Παιδείας. Και της Άμυνας: είναι ημέρα του ΟΧΙ ας μην ξεχνάμε.

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν είχατε ούτε μια κίνηση συμπόνοιας για τους διαδηλωτές που χτυπήθηκαν αλύπητα στο Σύνταγμα, οι οποίοι ζητούσαμε καταρχήν αυτό που αρνήθηκε και αρνείται ο προστατευόμενός σας:  Υψηλότατη, αναλογική φορολόγηση του πολύ μεγάλου πλούτου, διότι -κυριολεκτικά- πολλών πεινούν τα παιδιά τους. Για όλους αυτούς, είχατε μόνο λόγια και ευχολόγια, που θυμίζουν πολύ τα λόγια των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να κάνουν τίποτε στην πράξη. Αυτό με ποιόν τρόπο δεν είναι υποκρισία;

Τέλος, ο άνθρωπος τον οποίο εσείς στηρίζετε ηθικά όλη αυτή την περίοδο, έχει εκφρασθεί με τα χείριστα λόγια για τον λαό και τη χώρα μας, για να πετύχει το στόχο μιας ειδικής μερίδας του ΔΝΤ: Την εισαγωγή στην Ευρώπη της αμερικανικής οικονομικής κηδεμονίας και -όπως λέει το καθεστωτικό «Βήμα»- την  ηγεσία του τόσο σκοτεινού ΔΝΤ στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό, όπως επιβεβαιώνουν και τα απόρρητα έγγραφα της αμερικανικής πρεσβείας που διέρρευσαν, το είχε ρητά αναφέρει μυστικά την εποχή που κλυδωνιζόταν η οικονομία  (Φεβρουάριος 09) ενώ (Ιούνιος 09) είχε δημόσια πει το απολύτως αντίθετο.

Κύριε Παπούλια, πολύ καιρό πριν από εμάς, ο Μ.Γλέζος, σας γύρισε την πλάτη, δίνοντας το παράδειγμα σε όλους μας. Απόψε, στη Θεσσαλονίκη, παρέλασαν μόνο όταν φύγατε, πρώτοι οι Σύλλογοι των Μακεδονομάχων, υπό τις επευφημίες όλων των πολιτών, δεξιών και αριστερών. Κατόπιν, ακολούθησαν, με χαμόγελα ευτυχίας, μέσα στις αγκαλιές των πολιτών, όλοι αυτοί που παρέμειναν απόλυτα πιστοί στα ιδανικά τους: Οι παλιοί και νεότεροι αγωνιστές της Ελλάδας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν είστε πρόσωπο τραγικό, που άβουλο παρακολουθεί τη μοίρα του. Κάποτε, δίκαια ή άδικά, είχατε το κύρος να μιλήσετε και να απειλήσετε την αδίστακτη κυβερνητική πολιτική με μια παραίτηση: Δεν το θελήσατε όμως πραγματικά, διότι θα το είχατε κάνει.

Κύριε Παπούλια, στα μάτια των Ελλήνων, είστε πλέον ο προστάτης και ο τροφός του Παπανδρέου και όχι της Δημοκρατίας, την οποία κατέλυσε το Μνημόνιο Ι. Δεν σας ζητά κανείς να παραιτηθείτε, διότι οι πιο πολλοί πιστεύουν πως δεν θα το κάνετε. Θεωρούν ότι είναι πολύ παλιά η σχέση σας με τους Παπανδρέου και μεγάλη η σταδιοδρομία υπό την αιγίδα τους, για να φανείτε αγνώμων σε αυτούς. Αντίθετα, είναι ελάχιστη, εδώ  και δεκαετίες, η σχέση σας μαζί μας. Μην σας παραξενεύει λοιπόν ότι δεν σας αναγνωρίζουμε ούτε εμείς. Είναι κρίμα, αλλά πλέον έχει γίνει περιφρόνηση.

Για εμάς, Πρόεδρος είναι πλέον ο Μ.Γλέζος, είναι οι παράλυτοι αλλά καθαροί πολεμιστές του αλβανικού έπους και οι ιδίως οι άγιοι νεκροί της Κατοχής, που βεβηλώθηκαν από την άνοδο στην εξουσία δωσιλόγων, όπως τόσοι, και ριψάσπιδων όπως ο Α.Παπανδρέου. Εσείς, είστε απλά, εκτός εάν ξαναβρείτε λίγο θάρρος, και αφού δεν σας αρέσει το προδότης, ένας ξένος στον ελληνικό λαό και ειδικά στα νιάτα του, που ανερυθρίαστα τους ζητούν, να γεράσουν χωρίς ελπίδα: Έντιμα σας γράφω, είναι βαθιά οδυνηρό να βλέπεις έναν ηλικιωμένο να δακρύζει. Ελπίζω ειλικρινά, να γίνουν πράξεις μεταμέλειας.  Ως τότε, για εμάς θα είστε ξένος και αλλότριος, όπως και οι άνθρωπος τον οποίο στηρίζετε. 

Δεν χρειάζεται λοιπόν η άδεια κανενός, για να μην σας αναγνωρίζουμε. Ούτε εσάς, ούτε μια κυβέρνηση που μόνο χάρη σε απειλές, απάτες και ρουσφέτια, έχει μαζί της ένα 10-15% του πληθυσμού: Τρεις με τέσσερις φορές λιγότερο από αυτό που πήρε ο κτηνώδης Πινοσέτ, με τον οποίο δουλέψαν ορισμένοι σύμβουλοί της. Αυτά, επίσης τα γνωρίζετε. 

Γιώργος Θωμαϊδης

Θεσσαλονίκη, 

29 Οκτωβρίου 2011

ΠΗΓΗ

Η ΕΙΚΟΝΑ των βουλευτών του ΠΑΣΟΚ να χειροκροτούν ενθουσιωδώς τον κ. Ευάγγελο Βενιζέλο, την ώρα που κατέθετε στα πρακτικά της Βουλής την επιστολή του προς τη διευθύντρια του ΔΝΤ κ. Λαγκάρντ, θα μείνει για πολύ καιρό χαραγμένη στη μνήμη των Ελλήνων. Και αυτό γιατί η συγκεκριμένη σκηνή ήρθε να επιβεβαιώσει και να υπογραμμίσει με τον πιο εμφατικό τρόπο το βαθύτατο και μάλλον αγεφύρωτο πλέον χάσμα ανάμεσα στην κοινωνία και την κυβερνητική πλειοψηφία. Την ίδια στιγμή που έξω από τη Βουλή εκατοντάδες χιλιάδες συγκεντρωμένοι διαδήλωναν κατά της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης Παπανδρέου, στη μεγαλύτερη ίσως κινητοποίηση της μεταπολίτευσης, οι βουλευτές του Κινήματος επιδοκίμαζαν με ηχηρό τρόπο την... ακύρωση του θεσμικού τους ρόλου! Την αυτοκατάργησή τους! Γιατί, τι άλλο μπορεί να συμβολίζει μια επιστολή με την οποία ο υπουργός Οικονομικών δεσμεύεται για μεγάλες και επώδυνες για την κοινωνία αλλαγές, απέναντι σε έναν διεθνή οργανισμό, χωρίς την προηγούμενη συμφωνία του Κοινοβουλίου; Χωρίς καμία δημοκρατική νομιμοποίηση; Και βέβαια, δεν σκέφθηκαν οι χειροκροτητές ότι, με τις επευφημίες τους στον κραδαίνοντα την επιστολή «παράδοσης» στις βουλές και τις ορέξεις του ΔΝΤ κ. Βενιζέλο, διέψευσαν κατ' ουσίαν παταγωδώς και την κομματική τους επιχειρηματολογία περί δήθεν δράματος των κυβερνητικών βουλευτών, που ψηφίζουν με βαριά καρδιά, κόντρα στην πραγματική τους βούληση, για να σωθεί η πατρίδα. Οταν συμβαίνει κάτι τέτοιο, δεν πανηγυρίζεις...

Η ΔΕΥΤΕΡΗ «εικόνα» που είδαμε τις τελευταίες ημέρες και θα επηρεάσει καταλυτικά στη συνέχεια τις πολιτικές εξελίξεις είναι αυτή των τριών κορυφαίων υπουργών που συνδιαμόρφωσαν και συνυπέγραψαν ένα πολιτικό κείμενο-μανιφέστο για την «επόμενη μέρα». Διαμαντοπούλου, Λοβέρδος και Ραγκούσης έσπευσαν να λάβουν θέσεις απέναντι στον Ευάγγελο Βενιζέλο, στην αφετηρία της κούρσας διαδοχής του πρωθυπουργού, που ανεπίσημα έχει ήδη αρχίσει. Και είναι κοινό μυστικό ότι την επομένη των αποφάσεων για το κούρεμα του ελληνικού χρέους, δηλαδή πιθανόν αύριο ή πάντως το αργότερο την Πέμπτη, θα αρχίσει αμέσως στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ το πολιτικό «κούρεμα» του Γιώργου Παπανδρέου. Η υπόγεια αμφισβήτησή του από τους κορυφαίους του Κινήματος έχει ήδη γιγαντωθεί. Υπουργοί που μετέχουν στον στενό πυρήνα της εξουσίας τον κατηγορούν ότι είναι πολιτικά απών και ότι, πάντως, σίγουρα δεν κρατάει γερά το τιμόνι της χώρας. Και διαμαρτύρονται ανοικτά για έλλειψη στοιχειώδους ενημέρωσης στα μεγάλα και κρίσιμα εθνικά θέματα, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα αυτό των χειρισμών για το δημόσιο χρέος. Παράλληλα, πυκνώνουν οι δηλώσεις βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που ζητούν πλέον ευθέως τη συγκρότηση μιας άλλης κυβέρνησης, ακόμη και χωρίς τον σημερινό πρωθυπουργό στην ηγεσία της. Τον αμφισβητούν ανοιχτά!

Η ΤΡΙΤΗ εικόνα αυτής της εβδομάδας, που στοιχειώνει τις σκέψεις των Ελλήνων, είναι αυτή του άνεργου οικοδόμου Δημήτρη Κοτζαρίδη, που έχασε τη ζωή του στα γενικευμένα επεισόδια της Πέμπτης, στη διάρκεια των οποίων καταλύθηκε για πολλοστή φορά κάθε έννοια κράτους. Η Αστυνομία παρέμεινε και πάλι επί μακρόν σε ρόλο απλού θεατή των συγκρούσεων. Και βέβαια, η συνεχιζόμενη επί δεκαετίες ανεμπόδιστη δράση κουκουλοφόρων και παρακρατικών στο κέντρο της Αθήνας έχει πλέον προσλάβει διαστάσεις σκανδάλου! Η σημερινή, μάλιστα, κυβέρνηση εμφανίζεται τόσο αδύναμη να το αντιμετωπίσει, που από ορισμένες πλευρές διατυπώνονται φαρμακερές υπόνοιες για το αν και κατά πόσον διαθέτει την ισχυρή πολιτική βούληση που απαιτείται για να το πράξει... Δεν είναι λίγοι όσοι πιστεύουν ότι «βολεύει» τους κυβερνώντες η δράση της κουκούλας, καθώς αποτρέπει τη συμμετοχή στις λαϊκές κινητοποιήσεις φιλήσυχων, αγανακτισμένων πολιτών. Διαφορετικά, θα άφηνε η Αστυνομία την επίθεση των κουκουλοφόρων κατά των διαδηλωτών του ΠΑΜΕ να εξελιχθεί ανεμπόδιστα; Θα παρέμενε αδρανής και αμέτοχη; Και θα επέτρεπε στη συνδικαλιστική παράταξη του ΚΚΕ να την υποκαταστήσει στο έργο της, αναλαμβάνοντας ρόλο στην προστασία της δημόσιας τάξης; Θα μου πείτε, αν δεν υπήρχε η οργανωμένη και αποτελεσματική περιφρούρηση του ΠΑΜΕ, θα είχαν γίνει πολύ χειρότερα...

ΟΙ ΤΡΕΙΣ αυτές διαφορετικές εικόνες της θερμής εβδομάδας που πέρασε οδηγούν, από άλλο δρόμο η καθεμία, στο ίδιο συμπέρασμα. Η χώρα πρέπει να επιλύσει άμεσα το κεντρικό πολιτικό της πρόβλημα, από το οποίο εξαρτώνται και όλα τα υπόλοιπα: το πρόβλημα της διακυβέρνησης. Το σημερινό κυβερνητικό σχήμα δεν διαθέτει πλέον την υποστήριξη των πολιτών. Και αμφισβητείται ανοικτά ακόμη και από την ίδια την Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ. Οι περισσότεροι βουλευτές του μιλούν πλέον ανοικτά για μια άλλη κυβέρνηση, με έναν άλλο πρωθυπουργό. Και οι επίδοξοι διάδοχοι του Γιώργου Παπανδρέου έχουν ήδη βγάλει τα μαχαίρια από τα θηκάρια. Η κυβερνώσα παράταξη σπαράσσεται. Και ο τόπος πορεύεται ουσιαστικά ακυβέρνητος, στην πιο κρίσιμη περίοδο της μεταπολιτευτικής μας ιστορίας. Η Ευρώπη αποφασίζει για μας χωρίς εμάς! Και βέβαια, την ίδια στιγμή η ελληνική κοινωνία έχει περιπέσει σε βαριά κατάθλιψη. Βλέπει να χάνονται τα κεκτημένα δεκαετιών, να καταρρέουν τα εισοδήματα των ασθενέστερων νοικοκυριών, να διαλύεται η μεσαία τάξη. Μόνον η εγκληματικότητα αυξάνεται. Μόνον η ύφεση μεγαλώνει. Και βέβαια, η κοινωνική συνοχή υπονομεύεται συστηματικά. Η κοινωνική ειρήνη απειλείται ευθέως. Η χώρα βρίσκεται σε σοβαρό κίνδυνο. Η μοναδική λύση πλέον, με δεδομένη την αδυναμία συνεννόησης των πολιτικών ηγετών, είναι να στηθούν αμέσως οι κάλπες! Και να δώσει τη λύση ο σοφός λαός!

ΠΗΓΗ

ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

Εναντίον της Μαφίας του Δ.Ν.Τ. και των ντόπιων Πολιτικών Υπαλλήλων του.

ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ

Το λόγο έχουν οι Οργισμένοι Ενεργοί Πολίτες (χωρίς Κομματικά Προβατόσκυλα και έξω από Κομματικές Στρούγκες) και όχι η Συμμορία των Επαγγελματιών Πολιτικών που διαχειρίστηκαν και διαχειρίζονται την εξουσία για λογαριασμό του μείζονος εργοδότη τους: της πιο ισχυρής, αδίστακτης και ανελέητης μορφής του Οργανωμένου Εγκλήματος στην ιστορία της ανθρωπότητας, της Μαφίας του Διεθνούς Χρηματοπιστωτικού Συστήματος, η οποία αφανίζει ανθρώπους, λαούς, κοινωνίες και κράτη, με βασικά εργαλεία του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), την Παγκόσμια Τράπεζα (ΠΤ) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου (ΠΟΕ)

Το αποτρόπαιο Ολοκαύτωμα που οργάνωσαν ΟΙ ΝΑΖΙ σε ευρωπαϊκή κλίμακα είναι απλό υποπολλαπλάσιο του φρικαλέου Ολοκαυτώματος που οργανώνει Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΧΡΗΜΑΤΟΠΙΣΤΩΤΙΚΗ ΜΑΦΙΑ σε πλανητική κλίμακα, καταδικάζοντας σε ανεργία, εξαθλίωση και θάνατο από πείνα και αρρώστα εκατοντάδες εκατομμύρια ενήλικες και παιδιά σε όλο τον κόσμο.

ΤΑ «ΜΝΗΜΟΝΙΑ»

είναι χειροπέδες στο διηνεκές για κάθε λαό σε ύπνωση,

και απλές χάρτινες τίγρεις για κάθε λαό σε εγρήγορση.

Στις ΠΛΑΤΕΙΕΣ

μπορεί να επανα-εφευρεθεί η Δημοκρατία ως Γιορτή, ΕΑΝ απέναντι στο δύσοσμο κουφάρι της δήθεν «δημοκρατίας» των εσαεί διεφθαρμένων Επαγγελματιών Πολιτικών αντιπαρατεθεί η ζώσα Δημοκρατία των ανιδιοτελών οργισμένων Ενεργών Πολιτών.

ΠΗΓΗ