MACEDONIA

 

 

 

Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ ΤΗΣ 28ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ (2011)

ΟΧΙ ΣΤΟ ΦΙΔΙ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΘΡΟΝΙΑΣΜΕΝΟ

ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ

ΤΡΙΑ ΣΧΟΛΙΑ - ΤΡΕΙΣ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ - ΜΙΑ ΚΡΑΥΓΗ ΑΓΩΝΙΑΣ

 

 

ΤΡΙΑ ΣΧΟΛΙΑ

1) H θεσμικά «υπεύθυνη» Εξουσία (μιλώντας για τον εαυτό της και για τον ιστορικό της ρόλο) λέει: «Έχουμε υποχρέωση να σας 'σώσουμε' παρά τη θέλησή σας» [ή, μ' άλλα λόγια, «να σώσουμε το έθνος, τη χώρα», και άλλα συναφή ανοητολογήματα που επαναλαμβάνονται μονότονα από τους διαχειριστές της εξουσίας χιλιάδες φορές στη διαδρομή των αιώνων].

Αλλά, η κοινωνία έχει συνειδητοποιήσει ότι «πίσω από κάθε σωτήρα βαδίζει ένας δήμιος» (Samuel Johnson)

 

-----------------------

 

2) H θεσμικά «υπεύθυνη» Εξουσία (καταγγέλλοντας τις εκδηλώσεις εναντίον της) αποφαίνεται ότι «αποτελούν εκδηλώσεις του 'αυγού του φιδιού'».

Αλλά η κοινωνία ξέρει ότι όταν το φίδι είναι θρονιασμένο στην καρδιά του πολιτικού συστήματος, δεν έχει λόγο να ψάχνει φωλιά στο κοινωνικό «περιθώριο» για να επωάσει τα αυγά του.

Εκεί, απλώς, οργανώνει κάποια ερείσματα από «λούμπεν» που λειτουργούν ως εμπροσθοφυλακές της παρακρατικής δραστηριότητας του κράτους (γιατί δεν πρέπει να λησμονείται ότι τόσο εννοιολογικά όσο και ιστορικά και κοινωνιολογικά οι έννοιες «κράτος» και «παρακράτος» συνδέονται άρρηκτα μεταξύ τους).

 

-----------------------

 

3) H θεσμικά «ανεύθυνη» (ήτοι, διακοσμητική) εξουσία, εκπροσωπούμενη από τον κ. Κάρολο Παπούλια, ο οποίος επιχειρώντας να δραπετεύσει από τη συνειδησιακή πολιορκία που του επέβαλαν οι καθολικά διαμαρτυρόμενοι πολίτες, έκανε επίκληση του αντιστασιακού του παρελθόντος, δηλώνοντας ότι «πολέμησα τον φασισμό ω από 15ετών».

Ανεξάρτητα από το γεγονός ότι αυτό μέλλει να ελεγχθεί (με βάση την ηλικία και τον τόπο κατοικίας του εκείνη την ιστορική στιγμή), η επίκληση αυτή καθαυτή αποτελεί δήλωση αδυναμίας, δεδομένου ότι:

Ο Πρώτον, γιατί είναι αντικειμενικά άνευ αξίας, δεδομένου ότι την ίδια επίκληση θα μπορούσε να κάνει ένα ετερόκλητο πλήθος ανθρώπων, από τον Τσιριμώκο και τον Γεωργαλά μέχρι τους «αγωνιστές» του Πολυτεχνείου, που έσπευσαν να εξαργυρώσουν τις μετοχές τους στο μεταπολιτευτικό «χρηματιστήριο της αντίστασης».

Ο Δεύτερον, γιατί η επίκληση του παρελθόντος έχει νόημα μόνο όταν τα κάθε φορά «στερνά τιμούν τα πρώτα». Και ο κ. Παπούλιας έχασε την ευκαιρία να το κάνει, από τη στιγμή που νομιμοποίησε την πολιτική του Μνημονίου και δεν ακολούθησε το παράδειγμα του προέδρου της Ισλανδίας (για τον οποίο δεν ξέρω και δεν μ' ενδιαφέρει εάν είχε «αντιφασιστικό» παρελθόν στην παιδική του ηλικία).

Όλο το άρθρο ΕΔΩ

Παρότι ο μαθητής που δίκαια μούτζωσε τους "επισήμους", - όπως και όλη η υπόλοιπη Ελλάδα, στις κατά τόπους παρελάσεις -, έχει την υποστήριξη της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, κάποιοι σκέφτονται την τιμωρία του...

Μάλλον δεν έχουν καταλάβει ότι ο Ελληνικός Λαός, σύσσωμος πλέον καραδοκεί κάθε τους κίνηση ενάντια σε οποιονδήποτε πολίτη...

Καλά ξεμπερδέματα κύριοι... και έυγε στον Ηρωικό μαθητή του ΕΠΑΛ!

Μια επιστολή στον Κάρολο Παπούλια

Ρόδος, 28 Οκτωβρίου 2011

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Άκουσα και διάβασα πολύ προσεκτικά τις δηλώσεις που κάνατε πριν και μετά την αποχώρησή σας από την εξέδρα των επισήμων στη Θεσσαλονίκη, και όταν φτάσατε πια πίσω στην Αθήνα. Θέλω λοιπόν να σας απαντήσω, χρησιμοποιώντας τα δικά σας λόγια.

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Λυπάμαι πολύ, αλλά είναι ορισμένοι που θέλουν να ματαιωθεί αυτή η εκδήλωση», αυτούς μάλιστα τους χαρακτηρίσατε «υβριστές» που πρέπει «να ντρέπονται». Απαιτείται εδώ να γίνουν δύο διευκρινίσεις: Πρώτον, δεν έγινε καμιά ματαίωση παρέλασης. Σε όλη την Ελλάδα, αυτό που ματαιώθηκε δεν ήταν οι ίδιες οι παρελάσεις, αλλά η παρουσία σε αυτές των πολιτικών που αποδείχτηκαν εθνικοί προδότες. Δεύτερον, οι πολίτες που εσείς ονομάζετε «υβριστές» δεν ήταν «ορισμένοι» (ούτε «φασίζουσα μειοψηφία» όπως τους χαρακτήρισαν άλλοι), αλλά εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλες τις πόλεις, που κατέκλυσαν τις λεωφόρους των παρελάσεων, μαθητές που αρνήθηκαν να χαιρετίσουν τους επισήμους, παρελαύνοντας με μαύρα περιβραχιόνια ή ανεμίζοντας μαύρες κορδέλες. Όλοι αυτοί είναι μάλλον η πλειοψηφία. Εσείς, οι κυβερνώντες, είστε μειοψηφία ορισμένων υβριστών, και όχι ο λαός.

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Πατριώτες είναι εκείνοι που αμαυρώνουν μια εθνική επέτειο; Αγωνιστές είναι όσοι προσβάλλουν;». Συνεχίζοντας τον προηγούμενο συλλογισμό, σας επαναλαμβάνω ότι αυτή η μεγάλη πλειοψηφία του λαού, που εσείς υβρίζετε, δεν πρόσβαλαν καθόλου την ίδια την εθνική επέτειο, και δεν την αμαύρωσαν. Όταν οι υποκριτές πολιτικοί αποχώρησαν από τις εξέδρες, τότε οι πολίτες παρακολούθησαν τις παρελάσεις, και μάλιστα με πολύ αγωνιστικότερη διάθεση και με πολύ υψηλότερο φρόνημα. Τίμησαν τους ήρωες του πολέμου και της Αντίστασης, προβαίνοντας οι ίδιοι σε μια υψηλή πράξη Αντίστασης.

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Είναι δημοκράτες όσοι αντιμετωπίζουν το δημόσιο χώρο ως ιδιοκτησία τους;». Σας επιστρέφω το ερώτημα σχεδόν κατά λέξη: Είναι μήπως δημοκράτες όσοι ξεπουλούν, στην κυριολεξία, τον δημόσιο χώρο, δηλαδή τον εθνικό μας πλούτο, μέρος της εδαφικής μας ακεραιότητας, και τελικά την Εθνική μας Ανεξαρτησία, επειδή τα θεωρούν ιδιοκτησία τους; Μήπως αυτοί είναι εθνικοί προδότες;

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Και πώς μετριέται η πλειοψηφία; Με τη συμμετοχή σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας ή με τις εκλογές που, με βάση το Σύνταγμα, γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια;». Για ποιες εκλογές μιλάτε; Μήπως για τις τελευταίες εκλογές, στις οποίες ο πρωθυπουργός δεσμεύτηκε για κάποια πράγματα, και μόλις ανέβηκε στην εξουσία έκανε ακριβώς τα αντίθετα, χωρίς καν να προσπαθήσει να τηρήσει τις υποσχέσεις του; Αναφέρομαι στη δέσμευση για εξοικονόμηση χρημάτων χωρίς να καταφύγουμε σε άλλα δάνεια ή ληστρικούς οργανισμούς («Λεφτά υπάρχουν»), στη δέσμευση ότι δεν θα μειωθούν οι μισθοί και οι συντάξεις, στη δέσμευση ότι δεν θα επιβληθούν επιπλέον φόροι κτλ. Και για ποιο Σύνταγμα μιλάτε; Για αυτό που, σύμφωνα και με γνωμοδοτήσεις πολλών νομικών, καταστρατηγείται και αντικαθίσταται στην πράξη από επιτροπεία και μνημόνια και δανειακές συμβάσεις;

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Είπατε «Δεκαπέντε χρονών και πολεμούσα το ναζισμό και τους Γερμανούς, μη μου λένε τώρα 'Παπούλια προδότη'. Ποιος είναι προδότης;». Πράγματι, ίσως φαίνεται άδικο να σας συμπεριφέρονται σαν κοινό εγκληματία και να σας αποκαλούν «προδότη». Αντάρτης στην Αντίσταση, με αντιδικτατορική δράση, αθλητής με διακρίσεις, ικανότατος και δημοφιλέστατος υπουργός εξωτερικών στις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου (εκείνου που είχε ως σύνθημα το «Εθνική Ανεξαρτησία - Λαϊκή Κυριαρχία»!), τιμημένος δύο φορές με το αξίωμα του Προέδρου, κανονικά θα έπρεπε να είστε το στολίδι της πολιτικής ζωής του τόπου. Τι συνέβη και απολέσατε αυτή την τιμή; Νομίζω πως ξέρω. Όταν η κυβέρνηση έπαιρνε όλα τα αντιλαϊκά και αντεθνικά μέτρα της, θα μπορούσατε να αναπέμψετε στη Βουλή τους αντισυνταγματικούς νόμους της, όπως σας επιτρέπει το Σύνταγμα - έτσι λέει τουλάχιστον ο κύριος Κόκκινος, πρώην πρόεδρος του Αρείου Πάγου. Εσείς όμως δεν το κάνατε, δεν αποτρέψατε την προδοσία. Και όταν κάποιος δεν αποτρέπει την προδοσία, παρόλο που μπορεί (και είναι μάλιστα σε ένα τόσο υψηλό αξίωμα σαν το δικό σας!), τότε είναι κι αυτός προδότης. Επομένως, ο λαός «ξέχασε» την αντιστασιακή σας δράση και τη δημοφιλία που κερδίσατε ως αθλητής και ως πολιτικός, και θυμάται μόνο την τελευταία σας προδοτική παράλειψη. Ξέρετε, εξάλλου, ότι στην Ελλάδα τα στερνά τιμούν τα πρώτα!

Κύριε Κάρολε Παπούλια,

Προβληματιζόμουν πολλή ώρα για τον τρόπο που θα έπρεπε να σας προσφωνήσω σε αυτή την επιστολή. Είμαι φιλόλογος, και προσπαθώ να ζυγίζω καλά τις λέξεις προτού τις χρησιμοποιήσω. Σύμφωνα λοιπόν με το πρωτόκολλο, θα έπρεπε να σας προσφωνήσω με το αξίωμά σας, δηλαδή Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ακριβώς όμως επειδή είμαι φιλόλογος, ξέρω καλά τα συνθετικά της λέξης Δημοκρατία. Και βλέπω καθαρά ότι η Δημοκρατία με την πραγματική της σημασία έχει καταλυθεί. Επομένως είστε ένας πρόεδρος χωρίς αντικείμενο. Αρκεί λοιπόν ένα «Κύριε Κάρολε Παπούλια», και πολύ σάς είναι. Έχετε καταντήσει ένας από αυτούς τους ορισμένους υβριστές που μας κυβερνούν, γκρεμίζουν το μέλλον και τα όνειρα ενός ολόκληρου λαού, μας προδίδουν και θα έπρεπε να ντρέπονται. Επιτρέψτε μου να θεωρώ τον εαυτό μου έναν από τους «άλλους», τους πολλούς προδομένους και αγανακτισμένους.

Αντώνης Κουντούρης

εκπαιδευτικός 

[Η επιστολή κοινοποιήθηκε στην Προεδρία της "Δημοκρατίας"]

ΠΗΓΗ

Γιατί κλαις, Πρόεδρε;

Δεν θέλω να λαϊκίζω, κύριε πρόεδρε, όμως όταν χτες αναφερθήκατε στη συμμετοχή σας στο αντιναζιστικό αγώνα, σκεφθήκατε πόσες χιλιάδες, από τους τότε συναγωνιστές σας, έφαγε η εξορία, ο ταγματασφαλίτης, τα βασανιστήρια; Πόσοι έμειναν ανώνυμοι, θαμμένοι για πάντα στον ομαδικό τάφο του Άγνωστου στρατιώτη; Πόσοι από αυτά τα «τιμημένα γηρατειά» πρέπει σήμερα να επιλέξουν ανάμεσα στο φαΐ και το φάρμακο γιατί η σύνταξή τους δε φτάνει; Ότι για τους ανθρώπους αυτούς που δούλεψαν σκληρά, η δική σας ετήσια αμοιβή των 447.000 ευρώ αγγίζει τα νούμερα των συμπαντικών μετρήσεων;
Σκεφθείτε μόνο ότι για το συνταξιούχο των 500 ευρώ - που με τη δική σας πάλι υπογραφή ξεπερνά το αφορολόγητο των 5000 - η ετήσια αμοιβή σας αντιστοιχεί σε 75 χρόνια πεντακοσάρικου.
Αν δακρύζατε για όλα αυτά ή γιατί ανθρώπινα αισθανθήκατε πολύ τυχερός, κατανοητό, κύριε πρόεδρε. Θυμηθείτε μόνο από την αστείρευτη λαϊκή θυμοσοφία πως «τα στερνά τιμούν τα πρώτα».
Αν κλαίγατε γιατί είδατε κι εσείς το παιδί στο αναπηρικό καρότσι να αποστρέφει το κεφάλι και τον έφηβο να φασκελώνει τους κομισάριους της εξέδρας που τους χαντακώνουν τη ζωή, θα ήταν τιμή σας.
Και τέλος - γιατί η πολλή κλαυσιλογία καταντάει αηδία - μην ντρέπεστε για μας, κύριε πρόεδρε. Κρατείστε τη ντροπή και μοιραστείτε την μ' αυτούς που επισκέπτονται το προεδρικό μέγαρο για μια καινούργια υπογραφή που αφορά στο ξεπούλημα της χώρας και την ερήμωση του λαού.
Δε ζητήσαμε από τους πατεράδες και παππούδες μας να πολεμήσουν το Δ' Ράιχ και τους σημερινούς δωσίλογους γιατί αυτό αντιστοιχεί σε μας. Δεν τους ζητάμε όμως να παίξουν και το ρόλο του Αβραάμ.
Δεν είμαστε πρόβατα και δεν θα πάμε ποτέ εκούσια στο σφαγείο.
Και, κύριε πρόεδρε, θυμηθείτε πως όποιος μετράει πρόβατα, στη γλώσσα του Αισχύλου, θα 'χει τον ύπνο του Αγαμέμνονα.

ΠΗΓΗ

Του ΣΗΦΗ ΜΑΝΟΥΣΟΓΙΑΝΝΑΚΗ
ΑΝΤΙΝΑΥΑΡΧΟΣ ΠΝ ε.α

Δυο μέρες πριν η Ελλάδα συρόταν από τις Ευρωπαϊκές δυνάμεις σε μια δέσμευση οικονομική και πολιτική τουλάχιστον εικοσαετούς προοπτικής. Νίκη παρουσίασε η Ελληνική κυβέρνηση ότι σε δέκα χρόνια θα ευρεθούμε στα οικονομικά επίπεδα που ήμασταν το 2009. Όμως εξ αιτίας της οικονομικής μας κατάστασης το 2009 συρθήκαμε σαν λαός ως εδώ με δυσβάσταχτα οικονομικά μέτρα που μας έχουν ρίξει στη δυστυχία.

Είναι καιρός τώρα, που ο Ελληνικός λαός, έχει δείξει την αγανάκτηση και την περιφρόνηση του στο υπάρχον συντεχνιακό κράτος που οικοδόμησαν οι πολιτικοί από την μεταπολίτευση και μετά. Πολλές φορές η αγανάκτηση αυτή εναντίον των πολιτικών έχει καταγραφεί όχι μόνον φραστικά αλλά και με έργα (ξυλοδαρμοί και εκσφενδόνιση αυγών και γιαουρτιών).

Καιρό τώρα σαν τελευταία ελπίδα, αφού το κυβερνών πολιτικό κόμμα δεν συγκινείται αναμένει μια πολιτική πρωτοβουλία (παραίτηση) από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας που θα οδηγούσε σε εκλογές και θα έδιδε προοπτική και ανακούφιση στον λαό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ως υπέρτατη αρχή της πολιτείας πρέπει να εξασφαλίζει την ενότητα και την συνοχή του κοινωνικού ιστού.

Είδαμε όμως στα γεγονότα της Θεσσαλονίκης τον κ. Παπούλια να κάνει δηλώσεις οι οποίες σε καμιά περίπτωση δεν ταιριάζουν με τον θεσμό τον οποίο υπηρετεί. Το απολογητικό του ύφος για την πατριωτική και δημοκρατική του στάση μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο τον υποβάθμισε σε επίπεδο μέτριου πολιτικού αφού προσέδωσε προσωπική χροιά. Έτσι ο ίδιος ξέχασε τον θεσμό του ανωτάτου άρχοντα και προκάλεσε αυτό ακριβώς που δεν έπρεπε να γίνει. Να αμφισβητούνται άμεσα το ήθος και η πολιτική του -ανοικτά- είτε με υπολογισμό της ηλικίας του με βάση το βιογραφικό και να τίθενται ερωτηματικά για το πότε ανέπτυξε την αντιστασιακή του δράση κατά την κατοχή, είτε με δημοσίευση φωτογραφιών με παρέες στη θάλασσα που παραπέμπουν σε θλιβερή δεκαετία του παρελθόντος.

Θα έπρεπε ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας να έχει καταλάβει την αγωνία του τόπου και να στεκόταν εκεί δίνοντας στην συνείδηση του κόσμου την ελπίδα και την ομόνοια έστω και αν "κάποιοι" όπως λέει η κυβέρνηση προκάλεσαν τα γεγονότα. Αντίθετα φάνηκε να λειτουργεί ως εντολοδόχος μιας κυβέρνησης που έχει καταστεί τελείως αναξιόπιστη και μισητή στον κόσμο κατά την διετή πορεία της.

ΠΗΓΗ

Το χειρότερο όμως είναι πως, κάθε φορά, με αυτό τον απίστευτο τρόπο, με το «ήμασταν κάποτε ήρωες, ποιοι είστε που μας κρίνετε; »,  κλείστηκε το στόμα της κριτικής στην Ελλάδα και έτσι χάθηκε το όραμα για το μέλλον μέσα στην παρελθοντολογία. Οι αληθινοί ήρωες όμως, αυτοί που παρέλασαν σήμερα μαζί με το πλήθος, έμειναν πάντα σιωπηλοί. Σιωπηλοί έμειναν οι ήρωες του Πολυτεχνείου που δεν κολύμπησαν στη ματαιοδοξία και οι αντιστασιακοί που δεν αναμίχθηκαν στα παιχνίδια της εξουσίας. Καταφρονεμένοι και λησμονημένοι έμειναν οι αγωνιστές της Κύπρου του 74 και οι Μακεδονομάχοι . Η ταπεινόφρων σιωπή των αληθινών ηρώων, είναι αυτή που επέτρεψε την όποια κοινωνική πρόοδο: Οι σιωπηλοί, δέχτηκαν την κριτική, χωρίς να χάσουν την αξιοπρέπειά τους. Αντίθετα, οι "κερδισμένοι" των αγώνων, βυθίστηκαν στη διαφθορά ή στην ανοχή της και διεκδικούσαν το απυρόβλητο επειδή κάποτε υπήρξαν και αυτοί κάπου και κάπως μάχιμοι.

Κύριε Παπούλια, το αγωνιστικό σας φιλότιμο, το οποίο υπήρξε όντως στα ασχημάτιστα νιάτα σας πριν απροσμέτρητα χρόνια, ανέχθηκε επί τριάντα πρόσφατα χρόνια, να υπηρετεί έναν άνθρωπο, τον Α.Παπανδρέου, ο οποίος, την εποχή που οι φίλοι σας πέθαιναν στο Αλβανικό και την εποχή που οι παππούδες μας κρεμιόταν στην Γκεστάπο, έκανε διακοπές στην Καλιφόρνια. Ήταν αυτό ή όχι ενδοτισμός ενηλίκου από την πλευρά σας;

Κύριε Παπούλια, είστε ο άνθρωπος που παρέχει ηθική κάλυψη, στο γιο του λιποτάκτη φίλου σας: Ένα γιο ο οποίος ουδέποτε δέθηκε με τον ελληνικό λαό, και ο οποίος συνηγόρησε, με τους ίδιους συμβούλους δικτατόρων που έχει τώρα, υπέρ της παράδοσης της Κύπρου σε "διεθνή εποπτεία" (όπως τώρα παραδόθηκε η Ελλάδα) μέσω του Σχεδίου Αννάν. Ο ίδιος άνθρωπος, πλαστογράφησε τα στατιστικά στοιχεία της ελληνικής οικονομίας, έβαλε προσχεδιασμένα την Ελλάδα σε καθεστώς ομηρείας και συστηματικά επέβαλε, μέσω του ψεύδους και του εκβιασμού της «χρεοκοπίας», την αποδόμηση της ελληνικής Υγείας, Παιδείας. Και της Άμυνας: είναι ημέρα του ΟΧΙ ας μην ξεχνάμε.

Στη διάρκεια αυτής της περιόδου, δεν είχατε ούτε μια κίνηση συμπόνοιας για τους διαδηλωτές που χτυπήθηκαν αλύπητα στο Σύνταγμα, οι οποίοι ζητούσαμε καταρχήν αυτό που αρνήθηκε και αρνείται ο προστατευόμενός σας:  Υψηλότατη, αναλογική φορολόγηση του πολύ μεγάλου πλούτου, διότι -κυριολεκτικά- πολλών πεινούν τα παιδιά τους. Για όλους αυτούς, είχατε μόνο λόγια και ευχολόγια, που θυμίζουν πολύ τα λόγια των ανθρώπων που δεν επιθυμούν να κάνουν τίποτε στην πράξη. Αυτό με ποιόν τρόπο δεν είναι υποκρισία;

Τέλος, ο άνθρωπος τον οποίο εσείς στηρίζετε ηθικά όλη αυτή την περίοδο, έχει εκφρασθεί με τα χείριστα λόγια για τον λαό και τη χώρα μας, για να πετύχει το στόχο μιας ειδικής μερίδας του ΔΝΤ: Την εισαγωγή στην Ευρώπη της αμερικανικής οικονομικής κηδεμονίας και -όπως λέει το καθεστωτικό «Βήμα»- την  ηγεσία του τόσο σκοτεινού ΔΝΤ στην παγκόσμια οικονομία. Αυτό, όπως επιβεβαιώνουν και τα απόρρητα έγγραφα της αμερικανικής πρεσβείας που διέρρευσαν, το είχε ρητά αναφέρει μυστικά την εποχή που κλυδωνιζόταν η οικονομία  (Φεβρουάριος 09) ενώ (Ιούνιος 09) είχε δημόσια πει το απολύτως αντίθετο.

Κύριε Παπούλια, πολύ καιρό πριν από εμάς, ο Μ.Γλέζος, σας γύρισε την πλάτη, δίνοντας το παράδειγμα σε όλους μας. Απόψε, στη Θεσσαλονίκη, παρέλασαν μόνο όταν φύγατε, πρώτοι οι Σύλλογοι των Μακεδονομάχων, υπό τις επευφημίες όλων των πολιτών, δεξιών και αριστερών. Κατόπιν, ακολούθησαν, με χαμόγελα ευτυχίας, μέσα στις αγκαλιές των πολιτών, όλοι αυτοί που παρέμειναν απόλυτα πιστοί στα ιδανικά τους: Οι παλιοί και νεότεροι αγωνιστές της Ελλάδας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Δεν είστε πρόσωπο τραγικό, που άβουλο παρακολουθεί τη μοίρα του. Κάποτε, δίκαια ή άδικά, είχατε το κύρος να μιλήσετε και να απειλήσετε την αδίστακτη κυβερνητική πολιτική με μια παραίτηση: Δεν το θελήσατε όμως πραγματικά, διότι θα το είχατε κάνει.

Κύριε Παπούλια, στα μάτια των Ελλήνων, είστε πλέον ο προστάτης και ο τροφός του Παπανδρέου και όχι της Δημοκρατίας, την οποία κατέλυσε το Μνημόνιο Ι. Δεν σας ζητά κανείς να παραιτηθείτε, διότι οι πιο πολλοί πιστεύουν πως δεν θα το κάνετε. Θεωρούν ότι είναι πολύ παλιά η σχέση σας με τους Παπανδρέου και μεγάλη η σταδιοδρομία υπό την αιγίδα τους, για να φανείτε αγνώμων σε αυτούς. Αντίθετα, είναι ελάχιστη, εδώ  και δεκαετίες, η σχέση σας μαζί μας. Μην σας παραξενεύει λοιπόν ότι δεν σας αναγνωρίζουμε ούτε εμείς. Είναι κρίμα, αλλά πλέον έχει γίνει περιφρόνηση.

Για εμάς, Πρόεδρος είναι πλέον ο Μ.Γλέζος, είναι οι παράλυτοι αλλά καθαροί πολεμιστές του αλβανικού έπους και οι ιδίως οι άγιοι νεκροί της Κατοχής, που βεβηλώθηκαν από την άνοδο στην εξουσία δωσιλόγων, όπως τόσοι, και ριψάσπιδων όπως ο Α.Παπανδρέου. Εσείς, είστε απλά, εκτός εάν ξαναβρείτε λίγο θάρρος, και αφού δεν σας αρέσει το προδότης, ένας ξένος στον ελληνικό λαό και ειδικά στα νιάτα του, που ανερυθρίαστα τους ζητούν, να γεράσουν χωρίς ελπίδα: Έντιμα σας γράφω, είναι βαθιά οδυνηρό να βλέπεις έναν ηλικιωμένο να δακρύζει. Ελπίζω ειλικρινά, να γίνουν πράξεις μεταμέλειας.  Ως τότε, για εμάς θα είστε ξένος και αλλότριος, όπως και οι άνθρωπος τον οποίο στηρίζετε. 

Δεν χρειάζεται λοιπόν η άδεια κανενός, για να μην σας αναγνωρίζουμε. Ούτε εσάς, ούτε μια κυβέρνηση που μόνο χάρη σε απειλές, απάτες και ρουσφέτια, έχει μαζί της ένα 10-15% του πληθυσμού: Τρεις με τέσσερις φορές λιγότερο από αυτό που πήρε ο κτηνώδης Πινοσέτ, με τον οποίο δουλέψαν ορισμένοι σύμβουλοί της. Αυτά, επίσης τα γνωρίζετε. 

Γιώργος Θωμαϊδης

Θεσσαλονίκη, 

29 Οκτωβρίου 2011

ΠΗΓΗ

Στις δηλώσεις που έκανε κατά την αποχώρηση του σήμερα ο Κάρολος Παπούλιας απο την παρέλαση, είπε με δάκρυα στα μάτια ότι κακώς τον χαρακτηρίζουν "προδότη", γιατί αυτός πολέμησε για την Ελλάδα το 1940, σε ηλικία 15 ετών.

Φαίνεται πως ο Πρόεδρος δεν
θυμάται καλά την ηλικία του, καθώς σύμφωνα με το Wikipedia, ο Παπούλιας γεννήθηκε το 1929, και το 1940 ήταν 11 ετών.

Τώρα αν ήταν αντάρτης στα 11 του χρόνια, είναι άλλο θέμα!

To σίγουρο όμως είναι ότι ο Παπούλιας έδωσε με επιτυχία άλλες ενδιαφέρουσες μάχες, όπως η συμβολή του στο να βγει ο Παπανδρέου από τη δύσκολη θέση για το «κωλόσπιτο» της Εκάλης.

Σύμφωνα με την φορολογική δήλωση του Ανδρέα Παπανδρέου ο Τζορτζ  Χάλαγκ-οικογενειακός φίλος- και ο Κάρολος Παπούλιας ήταν από εκείνους από τους οποίους ο Παπανδρέου δανείστηκε για να χτισθεί η βίλα του πάθους του με τη Μιμή.

Για το αν πολέμησε η όχι ο Παπούλιας θα μπορούσε να μας δώσει τα φώτα ο Μανώλης Γλέζος ή όλοι εκείνοι οι ήρωες πολέμου που ζουν ακόμη και παρελαύνουν με περηφάνια τις αναμνήσεις τους, λαμβάνοντας μια πετσοκομμένη σύνταξη από το παρακράτος που ο Παπούλιας, ο Τσοχατζόπουλος, ο Τσουκάτος, ο Σημίτης, ο Γιωργάκης ο φίλος του Λούβαρη και του Ντόρη Μαργέλου με τη βίλα στη Πάρο, δημιούργησαν 37 χρόνια τώρα.

Καλά θα κάνει ο σιωπηλός Παπούλιας να μην προκαλεί με τις δηλώσεις τους σ αυτή τη τραγική συγκυρία.

Το θέαμα του Ανώτατου Άρχοντα της Εκκλησίας να σουλατσάρει στο Κατάρ με τον Λαυρεντιάδη, της διεφθαρμένης Proton Bank και του Παπούλια που αποκαλεί μειοψηφία τους πολίτες που βλέπουν τα παιδιά τους να λιποθυμούν στα σχολεία είναι η απόδειξη του ξεπεσμού της ψευδεπίγραφης Δημοκρατίας μας.

Επαναλαμβάνουμε ότι ο Παπούλιας λαμβάνει ως αποζημίωση 350 ευρώ το χρόνο, 1000 ευρώ τη μέρα,  ενώ ο Ιερώνυμος ασχολείται με το real estate του παγκαριού.

Ζήτω η Δημοκρατία ...;

ΠΗΓΗ

Εξοργίζετε η ψυχή μας διαβάζοντας τις συνεχείς προκλητικές δηλώσεις των επαγγελματιών πολιτικών (και συνάμα ξεφτίλων) της ελληνικής πραγματικότητας! Δεν έχουν καταλάβει τίποτα χαμένοι στον πολυτελή μικρόκοσμο τους... ότι δηλαδή αντιπροσωπεύουν αυτό που κανένας φιλότιμος και έντιμος άνθρωπος δεν θα ήθελε να είναι! Και η επόμενη μέρα που δεν θα ξέρουν από που θα φύγουν είναι εδώ... Διαβάστε το άρθρο:

Του ΠΑΡΙ ΚΑΡΒΟΥΝΟΠΟΥΛΟΥ

Στον κ.Μπεγλίτη μάλλον αρέσουν οι "μετωπικές συγκρούσεις". Αν και είχε τη φήμη ενός ήπιου πολιτικού,τα τελευταία δύο χρόνια που είναι στη κυβέρνηση,έχει αρχίζει να "χτίζει" ένα μάλλον σκληρό προφίλ.

Το έδειξε όταν "γιουχαϊστηκε" από εργαζόμενους στην ΕΑΒ. Τον είδαμε μόλις προχθές να απαντά στα συνθήματα του πλήθους -ίσως και σε κάποιους οι οποίοι παρεκτράπηκαν- και να στρέφεται εναντίον τους με διάθεση μάλλον άγρια.


Και χθες στα τηλεοπτικά πλάνα από το δελτίο ειδήσεων του ANT-1, τον είδαμε να λέει στον επικεφαλής των αστυνομικών δυνάμεων στη παρέλαση της Θεσσαλονίκης "ξεφτιλιζόμαστε και δεν κάνετε τίποτα".

Και τι θα μπορούσαν να κάνουν κ.υπουργέ; Ν΄ αρχίσουν να ρίχνουν δακρυγόνα και ξύλο στο πλήθος; Το οποίο δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να αποτελείτο μόνο από μέλη του ΣΥΡΙΖΑ,της Χρυσής Αυγής και ...;οπαδών του Ηρακλή. Γιατί αν πιστέψουμε τα όσα λένε κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές,αυτοί ήταν που προκάλεσαν το θέμα!

Ευτυχώς ο κ.Μπεγλίτης μετά τις αυστηρές πρατηρήσεις στον αστυνομικό φαίνεται ότι σκέφτηκε ψύχραιμα κι όταν ρωτήθηκε αν θέλει να γίνει χρήση βίας απάντησε αρνητικά.

Ωστόσο το πρόβλημα που έχει μ΄ αυτό το "σκληρό προφίλ" που λέγαμε ότι προσπαθεί να χτίσει είναι ότι οδηγείται ολοταχώς σε μετωπική σύγκρουση. Με ποιον; Μα με την ίδια την κοινωνία,η οποία έχει υποστεί τα μύρια όσα τα δύο τελευταία χρόνια και το τελευταίο που της χρειάζεται είναι η επιβολή "σιδηράς πειθαρχίας". Έχει ήδη ...;πειθαρχήσει πολύ.

Πηγή

http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=LdmJ6wlzaYM

 

Ακούστε παρωχημένοι πολιτικοί ...;

Άκουσε, κατοχικέ πρωθυπουργέ της χώρας ...;

Ακούστε άπραγοι, δειλοί και μοιραίοι αρχηγοί των πολιτικών κομμάτων της αντιπολίτευσης ...;

Ακούστε μιαροί υπουργοί και kareklolovers βουλευτές ...;

Ακούστε ανύπαρκτε, διακοσμητικέ πρόεδρε της Δημοκρατίας ...;

Ο Ελληνικός λαός σας έστειλε σήμερα ένα μήνυμα, που αντί να το παραλάβετε και να σκύψετε το κεφάλι ως κύριοι υπεύθυνοι του διασυρμού της χώρας μας ...; 

Αντί να κατανοήσετε τη δικαιολογημένη οργή ενός λαού, που εσείς τον οδηγήσατε στην απόγνωση ...;

Αντί να προκαλείτε και να προσβάλετε βάναυσα τη νοημοσύνη μας με τις αηδιαστικές σας δηλώσεις περί «αμαύρωσης της Εθνικής επετείου του ΟΧΙ» ...;

Αντί, ως εκπρόσωποι του λαού, να ζητήσετε συγγνώμη από λαό και να σταθείτε δίπλα στον πόνο και στην αγωνία του ...;

ΑΝΟΗΤΟΙ,ΜΑΤΑΙΟΔΟΞΟΙ ΚΑΙ ΥΠΕΡΦΙΑΛΟΙ ΔΕΙΞΑΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΤΟ ΣΠΙΘΑΜΙΑΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΑΣ ΑΝΑΣΤΗΜΑ.

ΒΑΛΤΕ ΤΟ ΚΑΛΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΣΑΣ ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ ΜΜΕ, ΣΗΜΕΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΔΕ ΜΑΤΑΙΩΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΕΛΑΣΗ, ΣΗΜΕΡΑ Ο ΛΑΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΜΑΤΑΙΩΣΕ ΤΟ ΣΑΠΙΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ...;

Η ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΕΓΙΝΕ, ΟΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΓΙΝΕΙ, ΧΩΡΙΣ ΕΣΑΣ, ΓΙΑΤΙ ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΔΕΝ ΕΙΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΕΣΕΙΣ ...; ΕΠΙΣΗΜΟΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ.

ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝ Ν

ΡΗΓΑΣ ΦΕΡΑΙΟΣ:

"Οταν η διοίκησις βιάζη, αθετή, καταφρονή τα δίκαια του λαού και δεν εισακούη τα παράπονά του, το να κάμη τότε ο λαός ή κάθε μέρος του λαού επανάστασιν, να αρπάξη τα άρματα και να τιμωρήση τους τυράννους του είναι το πλέον ιερόν από όλα τα δίκαια του, και το πλέον απαραίτητον από ολα τα χρέη του".

Λυπάμαι που ο ελληνικός λαός εδειξε την εμπιστοσύνη του σε μια κυβέρνηση που δεν τον προστάτευσε ποτέ, λυπάμαι που υποβαθμίσατε τη λέξη ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ σε ασυδοσία...
λυπάμαι που χρησιμοποιείτε την ίδια λέξη για να περάσετε τους ανθελληνικούς σκοπούς σας, λυπάμαι που δε σέβεστε το Σύνταγμα και είστε τόσο άσχετοι που δεν ξέρετε ότι η τήρηση των θεσμών και του πολιτεύματος επαφίεται στον ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ των Ελλήνων που ΔΕΝ εξαρτάται από το ένδοξο μαχητικό παρελθόν το οποίο τιμά μία φορά το χρόνο, αλλά από ένα μαχητικό παρόν, όταν οι κυβερνήσεις δεν αντιλαμβάνονται ποίοι τους έδωσαν την εξουσία, λυπάμαι που είστε τόσο προσκολλημένοι στις θέσεις σας που δε βλέπετε τίποτα, λυπάμαι που έχουμε ανίκανους εκπροσώπους, λυπάμαι που όταν ο ελληνικός λαός ξυπνάει δε ξέρει τι του ξημερώνει, λυπάμαι που άλλοι τα έφαγαν και αλλοι πληρώνουν και ίσως θα πληρώσουν και στο μέλλον, λυπάμαι που μολυνετε τον πολιτισμό μας με τις ασχετοσύνες σας που κοστίζουν την υπόληψη του ελληνικού έθνους, λυπάμαι που το άρμα της Δικαιοσυνης σέρνεται πίσω από την εξουσία των μοντέρνων θεών, λυπάμαι που η "Δημοκρατία" στηρίζεται στις μονάδες καταστολής, λυπάμαι που ο Αρχηγός του ελληνικού Κράτους, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αντί να εκφράζει τη λύπη του δεν αναλαμβάνει την ευθύνη που του αναλογεί, λυπάμαι που δεν ντρέπεται εκείνος για όσα γίνονται, λυπάμαι που ξεπουλάτε μια χώρα απαράμιλης ομορφιάς στο βωμό των Τραπεζών, λυπάμαι που τόσα χρόνια παίζετε την κολοκυθιά με τους γείτονες που επιθυμούν κομμάτια από την Ελλάδα που τόσοι αγώνες έγιναν, λυπάμαι που ελληνική κυβέρνηση ελληνικού συμφέροντος δεν χάραξε ποτέ δική της πορεία για να λάμψει ξανά ο λαός της, λυπάμαι που διώχνετε τους ανθρώπους που μπορούν να προσφέρουν στον τόπο τους και φέρνετε τους ξένους και όσους δεν ξέρουν από Ελλάδα και όσα αυτός ο τόπος πρεσβεύει, λυπάμαι που χύνεται αίμα και ιδρώτας για ένα σύστημα βαμπίρ, λυπάμαι που χαθήκαμε σε μια πλαστή ευδαιμονία, λυπαμαι που στο ξύπνημα μας από αυτή την έκσταση βρίζουμε ο ένας τον άλλο και δεν ενωνόμαστε πραγματικά σε κοινό σκοπό.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΛΥΠΑΜΑΙ ...;.