&..Ήταν ένας αρκουδιάρης&.. κι είχε για αρκούδα μια χορεύτρια
μαϊμού&.!
Την τριγυρνούσε στα Πέντε Παζάρια της Γης&.,
παίζοντας στο νταούλι του αρκουδιάρικους σκοπούς&.,
κι εκείνη χόρευε&., διασκεδάζοντας τους παζαριώτες&.,
με το αζημίωτο&., κλαυτόγελη και παραπονεμένη&.,
προπαντός, που ποτέ του δεν της έπαιξε έναν χορευτικό σκοπό&..
φτιαγμένο για μαϊμούδες&.!
Έτσι&., ο αρκουδιάρης κέρδιζε πολλά λεφτά&.,
που τα μοιράζονταν με τους ληστοδιοργανωτές των πέντε Παζαριών της
Γης&.!
Κάποια νύχτα&., όμως&., που ο αγέρας φυσούσε μανιασμένα&., μα
φύλλο δεν κουνιόταν&.,
ψόφησε η μαϊμού&., από μπαγιάτικο φαγητό&., κάτω απ το κρεβάτι του
αρκουδιάρη&.,
κι η άμεση σαπίλα του κορμιού της έβγαλε τόση δυσοσμία
που έπνιξε τον αρκουδιάρη στον ύπνο του&.!
Ύστερα&., πήγαν οι Παζαροδιοργανωτές στο σπίτι του αρκουδιάρη
κι έθαψαν&., λένε&., το πτώμα του στον ιδιωτικό του βόθρο&.,
ενώ&.. το πτώμα της μαϊμούς&.. το έθαψαν σ ένα πολυτελές μνήμα&.,
εκεί -- εδώ -- εκεί&.. στον κήπο της αυλής του και κάτω από μια
μικρή ελιά&.,
μόνο, για το θεαθήναι οι βρωμεροί Ζουγκλάδες&.!
Και&., αμέσως τότε&., μοιράστηκαν το βιός τους αναμεταξύ
τους&.:
το βιος του αρκουδιάρη&., όλο&., το μοιραστήκανε ανάλογα&..
και τα τσιμπράκαλα της μαϊμούς τα πήγαν πάνω σε ένα ψηλό
ζαχαρόβουνο&.,
όπου τους περίμενε ο Αρχιπλανητάρχης&., που του τα έδωσαν ως
αντίδωρο&.,&..
ω εσείς της Ζούγκλας&.. Τσίτεεεεεςςςςς&.!.....
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&.
Τρελό τραγούδι&.!
&..Ντιχταρντά -- ντιχταρντό&..
να σε βλέπω στο χορό&.,
ντουμπουρντού -- ντουμπουρντού&..
να ψοφάς&., γυφτομαϊμού&.!
Το κορμάκι σου το σέρνουν&.,
την ψυχούλα σου τη γδέρνουν&.,
ήθελές τα&.. κι έπαθές τα&.,
κι από πάν ζητάς και ρέστα&.!
Μούρλια έκατσες στο λούκι&.,
να, παλούκι σε παλούκι&.,
άει&., ρε γέννα της Αβύσσου&.,
βρες μία θηλιά&.. και πνίξου&.!
&..Ε&., ναι&., μαϊμού ψωρόκωλη&.,
αυτό που ζεις σ αξίζει&.,
το να σαι αντικείμενο
που Κύριος τ ορίζει&.!
Σου λέγαν, πάντοτε, σοφοί&.:
«&..στα λούκια&.. τα παλούκια&.!»&.,
μα, εσύ, εκεί&., Υποταγή&.,
μαζόχα στα χαστούκια&.!
Γι αυτό&.. μην καταράζεσαι
θεούς&., σε σένα πες τα&.,
αυτό που ζεις&.. το διάλεξες&.,
μαϊμού&., πάρε τα ρέστα&.!.....
Γεια&..
και&..
το δέντρο σαν μαραίνεται&., φεύγουνε οι μαϊμούδες&..&., ω Τσίτα
λαουτζίκα&.:
Αλέξανδρος Ζήβας,
URL : www.alexandros-zivas.gr
&.: αποκαλυπτικές ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ όλων των
αποκωδικοποιητέων&..
1 RSS Feed για αυτό το θέμα
στις Τετάρτη, 10 Μαρτίου 2010 7:56 πμ:
Προφητικό -- μεταφητικό&..
&..Ήταν ένας αρκουδιάρης&.. κι είχε για αρκούδα μια χορεύτρια μαϊμού&.!
Την τριγυρνούσε στα Πέντε Παζάρια της Γης&.,
παίζοντας στο νταούλι του αρκουδιάρικους σκοπούς&.,
κι εκείνη χόρευε&., διασκεδάζοντας τους παζαριώτες&.,
με το αζημίωτο&., κλαυτόγελη και παραπονεμένη&.,
προπαντός, που ποτέ του δεν της έπαιξε έναν χορευτικό σκοπό&.. φτιαγμένο για μαϊμούδες&.!
Έτσι&., ο αρκουδιάρης κέρδιζε πολλά λεφτά&.,
που τα μοιράζονταν με τους ληστοδιοργανωτές των πέντε Παζαριών της Γης&.!
Κάποια νύχτα&., όμως&., που ο αγέρας φυσούσε μανιασμένα&., μα φύλλο δεν κουνιόταν&.,
ψόφησε η μαϊμού&., από μπαγιάτικο φαγητό&., κάτω απ το κρεβάτι του αρκουδιάρη&.,
κι η άμεση σαπίλα του κορμιού της έβγαλε τόση δυσοσμία
που έπνιξε τον αρκουδιάρη στον ύπνο του&.!
Ύστερα&., πήγαν οι Παζαροδιοργανωτές στο σπίτι του αρκουδιάρη
κι έθαψαν&., λένε&., το πτώμα του στον ιδιωτικό του βόθρο&.,
ενώ&.. το πτώμα της μαϊμούς&.. το έθαψαν σ ένα πολυτελές μνήμα&.,
εκεί -- εδώ -- εκεί&.. στον κήπο της αυλής του και κάτω από μια μικρή ελιά&.,
μόνο, για το θεαθήναι οι βρωμεροί Ζουγκλάδες&.!
Και&., αμέσως τότε&., μοιράστηκαν το βιός τους αναμεταξύ τους&.:
το βιος του αρκουδιάρη&., όλο&., το μοιραστήκανε ανάλογα&..
και τα τσιμπράκαλα της μαϊμούς τα πήγαν πάνω σε ένα ψηλό ζαχαρόβουνο&.,
όπου τους περίμενε ο Αρχιπλανητάρχης&., που του τα έδωσαν ως αντίδωρο&.,&..
ω εσείς της Ζούγκλας&.. Τσίτεεεεεςςςςς&.!.....
&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&&.
Τρελό τραγούδι&.!
&..Ντιχταρντά -- ντιχταρντό&..
να σε βλέπω στο χορό&.,
ντουμπουρντού -- ντουμπουρντού&..
να ψοφάς&., γυφτομαϊμού&.!
Το κορμάκι σου το σέρνουν&.,
την ψυχούλα σου τη γδέρνουν&.,
ήθελές τα&.. κι έπαθές τα&.,
κι από πάν ζητάς και ρέστα&.!
Μούρλια έκατσες στο λούκι&.,
να, παλούκι σε παλούκι&.,
άει&., ρε γέννα της Αβύσσου&.,
βρες μία θηλιά&.. και πνίξου&.!
&..Ε&., ναι&., μαϊμού ψωρόκωλη&.,
αυτό που ζεις σ αξίζει&.,
το να σαι αντικείμενο
που Κύριος τ ορίζει&.!
Σου λέγαν, πάντοτε, σοφοί&.:
«&..στα λούκια&.. τα παλούκια&.!»&.,
μα, εσύ, εκεί&., Υποταγή&.,
μαζόχα στα χαστούκια&.!
Γι αυτό&.. μην καταράζεσαι
θεούς&., σε σένα πες τα&.,
αυτό που ζεις&.. το διάλεξες&.,
μαϊμού&., πάρε τα ρέστα&.!.....
Γεια&..
και&..
το δέντρο σαν μαραίνεται&., φεύγουνε οι μαϊμούδες&..&., ω Τσίτα λαουτζίκα&.:
Αλέξανδρος Ζήβας,
URL : www.alexandros-zivas.gr
&.: αποκαλυπτικές ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ όλων των αποκωδικοποιητέων&..
Το σχόλιο σας